Torneo das Seis Nacións

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Scotland.svgFlag of France.svgFlag of England.svgFour Provinces Flag.svgFlag of Italy.svgFlag of Wales.svg

Torneo das Seis Nacións de Rugby


Actual edición: Seis Nacións 2014

Partido entre galeses e ingleses
As Seis Nacións participantes
Nome oficial: RBS 6 Nations
Participantes: Escocia
Francia
Gales
Inglaterra
Irlanda
Italia
Flag of Scotland.svg Escocia 14 títulos
Flag of France.svg Francia 16 títulos
Flag of Wales.svg Gales 24 títulos
Flag of England.svg Inglaterra 25 títulos
Flag of Ireland rugby.svg Irlanda 11 títulos
Flag of Italy.svg Italia Ningún

O Torneo das Seis Nacións (coñecido coma RBS 6 Nations por motivos de patrocinio), coñecido antes do ano 2000 coma o Cinco Nacións, é una competición anual de rugby entre seis seleccións europeas: Escocia, Francia, Gales, Inglaterra, Irlanda, Italia.

O Six Nations Championship, cos seus predecesores o Cinco Nacións e o Campionato das Home Nations, e o primeiro torneo internacional de rugby no Hemisferio Norte. Os campións do Seis Nacións son vistos tamén coma os Campións de Europa[1]. O evento está patrocinado actualmente polo RBS, o Royal Bank of Scotland (Banco Real de Escocia).

Irlanda é o equipo que ostenta o título do Grand Slam, recoñecido oficialmente por primeira vez dende 1948, tras gañar a competición de 2009 gañando a tódalas outras selección, sendo ademais os gañadores da Triple Coroa tras vencer a Escocia, Gales e Inglaterra (os catro equipos das Illas Británicas).

Existe á parte do masculino o torneo das Seis Nacións feminino e unha versión Xuvenil, para menores de 20 anos. Cabe resaltar que cando o nome do torneo non está acompañado por ningunha outra sinalización refírese ao torneo orixinal masculino. Nestes outros dous torneos participan os mesmos seis países que no de homes.

As Seis Nacións[editar | editar a fonte]

Formato[editar | editar a fonte]

Localización das Seis Nacións participantes

Xogado anualmente, o formato do Campionato é sinxelo: cada equipo xoga contra o resto unha vez, alternando a vantaxe de campo dun ano ao seguinte. Por cada vitoria obtéñense dous puntos, un por empatar e ningún por unha derrota. Ao contrario que noutras competicións de rugby o sistema de puntuación por bonificación non se usa (o sistema de bonificación consiste en 4 puntos por vitoria, 2 por empate, 1 punto de bonificación por acadar 4 ou máis ensaios e outro punto por perder por 7 ou menos puntos).

Acadando a vitoria en cada partido conséguese o "Grand Slam". De ida e volta (dous anos consecutivos, xa que se alternan os partidos de casa e fora dun ano ao outro) o Grand Slam foi soamente obtido en cinco ocasión por Gales en 1908/1909, Inglaterra en 1913/1914, 1923/1924 e 1991/1992 e Francia en 1997/1998. Inglaterra posúe o maior número de Grand Slam con 12, seguido de Gales con 10, Francia con 8, Escocia con 3 e Irlanda con 2.

A vitoria dunha das Home Nations (é dicir Escocia, Gales, Inglaterra e Irlanda) sobre as outras é a Triple Coroa. A Triple Crown este trofeo só foi acadado catro veces consecutivas en en dúas ocasións, unha por Gales en 1976, 1977, 1978 e 1979 e outra por Inglaterra en 1995, 1996, 1997 e 1998. Inglaterra posúe o maior número de Triples Coroas con 23, seguido por Gales con 19, Escocia con 10 e Irlanda. Aínda que este trofeo leva celebrándose durante moito tempo coma unha característica do Torneo, non foi até 2006 cando pasou a posuír un trofeo físico, encargado polo Royal Bank of Scotland.

Ao final do torneo o equipo que termina o torneo de último dise que gaña a Culler de Madeira (ás veces considerase que se "gaña" este trofeo só se remata o torneo sen que ese equipo venza ningún partido, pero isto sería máis ben o whitewash).

Outras varias competicións individuais toman lugar neste Torneo. A competición regular máis vella é a Calcutta Cup, que gaña o vencedor do partido entre Escocia e Inglaterra dende 1879. Chámase de Copa de Calculta xa que está feita dun fundido de rupias Indias. Dende 1988, o Millennium Trophy entrégase ao vencedor do partido entre Inglaterra e Irlanda. A partir de 2007, Francia e Italia teñen tamén o seu propio trofeo: o Torfeo Giuseppe Garibaldi, que foi creado polo 200 aniversario do heroe italiano que axudou á unificación do estado italiano, Giuseppe Garibaldi, nacido en Nizza en 1807; cidade que se converteu na actual cidade francesa de Niza en 1859.

Antes de 1994, os equipo que remataban cos mesmos puntos compartían o campionato. Despois dese ano os empates rómpense considerando a diferencia de puntos (puntos acadados nos partidos) entre os dous equipos. O regulamento do campionato di ademais que en caso de novo empate a puntos, gaña o equipo que acade máis ensaios. Se aínda persiste o empate o equipos afectados comparten o campionato[2]. Porén, até o día de hoxe, os puntos por vitorias e os puntos acadados nos partidos foron de abondo para decidir o campionato.

Historia[editar | editar a fonte]

O Torneo das seis Nacións toma a substitución do torneo das cinco nacións, quen á súa vez era herdeiro dun torneo entre catro equipos. Dende 1996, o Torneo outorga oficialmente (ata entón era oficioso) o título de Campión de Europa de Rugby. Como manda a tradición, os antigos trofeos como a Copa Calcuta (que se disputa entre Inglaterra e Escocia) e a Tripla Coroa (que se outorga ao equipo británico que se impoña aos outros tres) séguense disputando. Moito máis recentes son o Millenium Trophy, que premia ao vencedor do partido entre Inglaterra e Irlanda e o Trofeo Eurostar para o vencedor do partido entre Francia e Inglaterra. Ademais, o grand slam é a guinda do pastel do vencedor do torneo: o obtén o equipo que gaña todos os partidos; pola contra, a culler de madeira é a triste recompensa virtual do equipo que perde todos os partidos.

O Torneo sufriu algunhas crises forzadas polo problema irlandés. Ademais da interrupción da competición en 1972 trala masacre de Londonderry, acordouse non volver interpretar o himno God Save the Queen durante a presentación dos equipos ao longo dun cuarto de século. Para non irritar aos ingleses tampouco se interpretou A Marsellesa antes dos partidos que Francia disputaba en Dublín. Para compensar tampouco se interpretaba o himno irlandés nos desprazamentos do equipo do trevo. Non se volveu á normalidade ata 1997.

Malia ser vítima da súa contorna, o Torneo presenta unha cara moito máis positiva con todos os afeccionados que se desprazan aos partidos. A tradición do chamado terceiro tempo (no que os afeccionados -e os propios xogadores- celebran a vitoria ou lamentan a derrota ás veces con máis alcol do conveniente) dá unha imaxe alegre deste deporte. Algúns destes terceiros tempos do Torneo que sempre reúnen aos xogadores de ambos equipos fixeron historia. Trala profesionalización deste deporte, a mediados dos 90, os xogadores están menos dispostos a estas celebracións.

  • 1883 : Primeira edición da competición integrando aos catro equipos británicos: Irlanda, Escocia, País de Gales e Inglaterra.
  • 1910 : Admítese a Francia no Torneo.
  • 1931 : Francia é excluída, acusada de profesionalismo.
  • 1947 : Renóvase o Torneo trala Segunda Guerra Mundial con Francia.
  • 1996 : O Torneo convértese (oficialmente) en Campionato de Europa de Rugby. Dende ese momento os títulos non se comparten en caso de igualdade a puntos; a clasificación prima a mellor diferenza entre puntos marcados e puntos encaixados.
  • 2000 : O equipo de Italia únese ao Torneo.

Tradicións e aspectos festivos[editar | editar a fonte]

A pesar dalgunhas dificultades pasaxeiras, o Torneo é un grande acontecemento deportivo e unha cita co bo humor dos fieis seareiros. Un partido do Torneo comeza moito antes do saque inicial, principia cando os fans comezan unha xira polos seis países implicados nesta vella competición. O desprazamento adoita efectuarse en grupo e os seguidores non dubidan en facer grandes viaxes para asistir aos partidos[3] incluso se son retransmitidos pola televisión.

O partido comeza tradicionalmente cos himnos nacionais que cantados de xeito moi fervoroso polos seareiros de cada equipo[4] e remata, sexa cal sexa o resultado, ben entrada a tarde ou incluso até o día seguinte nos pubs ou nos bistrós (pequenas cafetarías).

Para os seareiros que non teñen a oportunidade de asistir ao partido no estadio, esta é a unha ocasión de xuntarse na casa cos amigos ou nun pub. Sen que sexa por chauvinismo ou por un exceso de nacionalismo, unha grande parte dos seguidores levan as cores dos seus equipos, píntanse a face ou cantan populares cancións para dar folgos aos seus xogadores, como por exemplo o Swing Low, Sweet Chariot dos ingleses[5][6]. Esta canción foi adoptada polos seareiros da Rosa o 19 de marzo de 1988 con ocasión dun encontro entre Inglaterra e Irlanda. Os ingleses ían perdendo por 0 a 3 no descanso, mais tomaron vantaxe na segunda metade mentres os seguidores cantaban espontaneamente o Swing Low, Sweet Chariot e acabouse convertendo no canto de carraxe para os seareiros ingleses[7]. Do mesmo xeito por exemplo, os franceses interpretan a Marsellesa para dar folgos ao seu equipo, os Bleus[8].

O fenómeno hooligan (seareiros violentos), que se adoita manifestar en competicións de fútbol, non existe no deporte do rugby, sendo totalmente o contrario, producíndose encontros amistosos entre os seguidores de tódolos equipos.

A práctica ritual do terceiro tempo tanto polos seguidores coma polos xogadores é unha verdadeira institución no rugby, do que se di que non é tal sen esta tradición. Os terceiros tempos reúnen despois dos partidos xa sexa a seguidores ou a xogadores para ir pasalo ben todos xuntos entre os dous equipos despois do duro partido. Os terceiros tempos do Seis Nacións do Torneo xuntan aos xogadores dos dous equipos, algúns destes pasando ao anais da historia[9].

O Torneo é agardado cada ano con moito interese xa que se produce entre o inverno e a primavera, época do ano na que non hai tantas grandes competicións deportivas, a excepción dos Xogos Olímpicos de inverno cada catro anos.

Estadios e espectadores[editar | editar a fonte]

Os estadios do Torneo[editar | editar a fonte]

Os partidos desenvólvense habitualmente nos seguintes estadios:

En 2007, 2008, 2009 e 2010, o equipo de Irlanda disputará os seus partidos en Croke Park onde se xogan habitualmente os partidos de fútbol gaélico, xa que o estadio de Lansdowne Road está actualmente en reconstrución e non está dispoñíbel para os partidos do Torneo. A apertura do novo estadio está prevista para abril de 2010.

Presencia nos estadios[editar | editar a fonte]

Estadio de Murrayfield

O Torneo das Seis Nacións de 2006 tivo unha media de 56.084 asistentes, sendo a competición disputada entre nacións que ten, de media, o meirande número de espectadores[11]. Superando ao Mundial de Fútbol Alemaña 2006 con 52.401 espectadores e ao Tri Nations con 45.211 espectadores en 2006.

O maior número de espectadores nun partido do Tornei é de 104.000, este fito foi un 1 de marzo de 1975 en Murrayfield (Escocia) para un partido ente Escocia e Gales[12], partido que finalmente rematou coa vitoria dos locais sobre o XV do Dragón por 12 a 10, permitindo que na última xornada do torneo os escoceses aínda tivesen oportunidade de gañar o torneo, aínda que a súa derrota contra Inglaterra no seguinte partido frustrou as súas esperanzas, gañando finalmente os do País de Gales. Despois desta data a capacidade do estadio de Murrayfield reduciuse para unha mellora seguridade dos espectadores.

Palmarés masculino[editar | editar a fonte]

Flag of Wales.svgFlag of Italy.svgFour Provinces Flag.svgFlag of England.svgFlag of France.svgFlag of Scotland.svg Torneo das Seis Nacións Flag of Scotland.svgFlag of France.svgFlag of England.svgFour Provinces Flag.svgFlag of Italy.svgFlag of Wales.svg

Clasificación Xeral:

Selección Torneos desputados Campionatos vencidos Vitorias compartidas Tripla Coroa Grand Slam
Flag of England.svg Inglaterra 116 26 10 23 12
Flag of Wales.svg Gales 118 25 11 20 11
Flag of Scotland.svg Escocia 118 14 8 10 3
Flag of Ireland rugby.svg Irlanda 118 11 8 10 2
Flag of France.svg Francia 83 17 9 - 9
Flag of Italy.svg Italia 13 0 0 - 0
Actualizado a xuño de 2012


Home Nations (1883-1910)[editar | editar a fonte]

Edición Ano Vencedor
1883
Flag of England.svg
Inglaterra
1884
Incompleto
1885
Flag of England.svg
Inglaterra
1886
Flag of Scotland.svg Flag of England.svg
Escocia e Inglaterra
1887
Flag of Scotland.svg
Escocia
1888
Incompleto
1889
Incompleto
1890
Flag of Scotland.svg Flag of England.svg
Escocia e Inglaterra
1891
Flag of Scotland.svg
Escocia
10ª 1892
Flag of England.svg
Inglaterra
11ª 1893
Flag of Wales.svg
Gales
12ª 1894
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
13ª 1895
Flag of Scotland.svg
Escocia
14ª 1896
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
15ª 1897
Incompleto
16ª 1898
Incompleto
17ª 1899
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
18ª 1900
Flag of Wales.svg
Gales
19ª 1901
Flag of Scotland.svg
Escocia
20ª 1902
Flag of Wales.svg
Gales
21ª 1903
Flag of Scotland.svg
Escocia
22ª 1904
Flag of Scotland.svg
Escocia
23ª 1905
Flag of Wales.svg
Gales
24ª 1906
Flag of Wales.svg Flag of Ireland rugby.svg
Gales e Irlanda
25ª 1907
Flag of Scotland.svg
Escocia
26ª 1908
Flag of Wales.svg
Gales
27ª 1909
Flag of Wales.svg
Gales

Cinco Nacións (1910-1930)[editar | editar a fonte]

Edición Ano Vencedor
28ª 1910
Flag of England.svg
Inglaterra
29ª 1911
Flag of Wales.svg
Gales
30ª 1912
Flag of Ireland rugby.svg Flag of England.svg
Irlanda e Inglaterra
31ª 1913
Flag of England.svg
Inglaterra
32ª 1914
Flag of England.svg
Inglaterra
x 1915-19
I Guerra Mundial
33ª 1920
Flag of England.svg Flag of Wales.svg Flag of Scotland.svg
Inglaterra, Gales e Escocia
34ª 1921
Flag of England.svg
Inglaterra
35ª 1922
Flag of Wales.svg
Gales
36ª 1923
Flag of England.svg
Inglaterra
37ª 1924
Flag of England.svg
Inglaterra
38ª 1925
Flag of Scotland.svg
Escocia
39ª 1926
Flag of Scotland.svg Flag of Ireland rugby.svg
Escocia e Irlanda
40ª 1927
Flag of Ireland rugby.svg Flag of Scotland.svg
Irlanda e Escocia
41ª 1928
Flag of England.svg
Inglaterra
Edición Ano Vencedor
42ª 1929
Flag of Scotland.svg
Escocia
43ª 1930
Flag of England.svg
Inglaterra

Home Nations (1931-1939)[editar | editar a fonte]

Edición Ano Vencedor
44ª 1931
Flag of Wales.svg
País de Gales
45ª 1932
Flag of Ireland rugby.svg Flag of England.svg Flag of Wales.svg
Irlanda, Inglaterra e Gales
46ª 1933
Flag of Scotland.svg
Escocia
47ª 1934
Flag of England.svg
Inglaterra
48ª 1935
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
49ª 1936
Flag of Wales.svg
Gales
50ª 1937
Flag of England.svg
Inglaterra
51ª 1938
Flag of Scotland.svg
Escocia
52ª 1939
Flag of England.svg Flag of Wales.svg Flag of Ireland rugby.svg
Inglaterra, Gales e Irlanda

Cinco Nacións (1947-1999)[editar | editar a fonte]

Edición Ano Vencedor
x 1940-46
II Guerra Mundial
53ª 1947
Flag of Wales.svg Flag of England.svg
Gales e Inglaterra
54ª 1948
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
55ª 1949
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
56ª 1950
Flag of Wales.svg
Gales
57ª 1951
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
58ª 1952
Flag of Wales.svg
Gales
59ª 1953
Flag of England.svg
Inglaterra
60ª 1954
Flag of France.svg Flag of England.svg Flag of Wales.svg
Francia, Inglaterra e Gales
61ª 1955
Flag of Wales.svg Flag of France.svg
Gales e Francia
62ª 1956
Flag of Wales.svg
Gales
63ª 1957
Flag of England.svg
Inglaterra
64ª 1958
Flag of England.svg
Inglaterra
67ª 1959
Flag of France.svg
Francia
68ª 1960
Flag of France.svg Flag of England.svg
Francia e Inglaterra
69ª 1961
Flag of France.svg
Francia
70ª 1962
Flag of France.svg
Francia
71ª 1963
Flag of England.svg
Inglaterra
72ª 1964
Flag of Scotland.svg Flag of Wales.svg
Escocia e Gales
73ª 1965
Flag of Wales.svg
Gales
74ª 1966
Flag of Wales.svg
Gales
75ª 1967
Flag of France.svg
Francia
76ª 1968
Flag of France.svg
Francia
77ª 1969
Flag of Wales.svg
Gales
78ª 1970
Flag of Wales.svgFlag of France.svg
País de Gales e Francia
79ª 1971
Flag of Wales.svg
Gales
Edición Ano Vencedor
80ª 1972
Incompleto
81ª 1973
Flag of Wales.svg Flag of France.svg Flag of Ireland rugby.svg Flag of Scotland.svg Flag of England.svg
Gales, Francia, Irlanda, Escocia e Inglaterra
82ª 1974
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
83ª 1975
Flag of Wales.svg
Gales
84ª 1976
Flag of Wales.svg
Gales
85ª 1977
Flag of France.svg
Francia
86ª 1978
Flag of Wales.svg
Gales
87ª 1979
Flag of Wales.svg
Gales
88ª 1980
Flag of England.svg
Inglaterra
89ª 1981
Flag of France.svg
Francia
90ª 1982
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
91ª 1983
Flag of France.svg Flag of Ireland rugby.svg
Francia e Irlanda
92ª 1984
Flag of Scotland.svg
Escocia
93ª 1985
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
94ª 1986
Flag of Scotland.svg Flag of France.svg
Escocia e Francia
95ª 1987
Flag of France.svg
Francia
96ª 1988
Flag of Wales.svg Flag of France.svg
Gales e Francia
97ª 1989
Flag of France.svg
Francia
98ª 1990
Flag of Scotland.svg
Escocia
99ª 1991
Flag of England.svg
Inglaterra
100ª 1992
Flag of England.svg
Inglaterra
101ª 1993
Flag of France.svg
Francia
102ª 1994
Flag of Wales.svg
Gales
103ª 1995
Flag of England.svg
Inglaterra
104ª 1996
Flag of England.svg
Inglaterra
105ª 1997
Flag of France.svg
Francia
106ª 1998
Flag of France.svg
Francia
107ª 1999
Flag of Scotland.svg
Escocia

Seis Nacións (2000-actual)[editar | editar a fonte]

Edición Ano Vencedor
108ª 2000
Flag of England.svg
Inglaterra
109ª 2001
Flag of England.svg
Inglaterra
110ª 2002
Flag of France.svg
Francia
111ª 2003
Flag of England.svg
Inglaterra
112ª 2004
Flag of France.svg
Francia
113ª 2005
Flag of Wales.svg
Gales
114ª 2006
Flag of France.svg
Francia
115ª 2007
Flag of France.svg
Francia
116ª 2008
Flag of Wales.svg
Gales
117ª 2009
Flag of Ireland rugby.svg
Irlanda
118ª 2010
Flag of France.svg
Francia
119ª 2011
·Flag of England.svg
Inglaterra·
120ª 2012
Flag of Wales.svg
Gales


En negra campións do Grand Slam

Seis Nacións feminino[editar | editar a fonte]

O Torneo das Seis Nacións feminino é unha competición de rugby entre os equipos de Escocia, Francia, Inglaterra, Irlanda, Italia e Gales.

Palmarés[editar | editar a fonte]

  • Campións: Flag of England.svg Inglaterra 10; Flag of France.svg Francia 3; Flag of Scotland.svg Escocia 1
  • Grand Slams: Flag of England.svg Inglaterra 9; Flag of France.svg Francia 3; Flag of Scotland.svg Escocia 1
  • Triple Coroa: Flag of England.svg Inglaterra 14; Flag of Scotland.svg Escocia 1; Flag of Wales.svg Gales 1

Resultados por ano[editar | editar a fonte]

Home International Championship[editar | editar a fonte]

  • 1996 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 1997 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 1998 : Flag of Scotland.svg Escocia (Gran Slam)

Cinco Nacións[editar | editar a fonte]

  • 1999 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2000 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2001 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)

Seis Nacións[editar | editar a fonte]

  • 2002 : Flag of France.svg Francia (Gran Slam)
  • 2003 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2004 : Flag of France.svg Francia (Gran Slam)
  • 2005 : Flag of France.svg Francia (Gran Slam)
  • 2006 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2007 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2008 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2009 : Flag of England.svg Inglaterra

Seis Nacións xuvenil[editar | editar a fonte]

O Torneo das Seis Nacións xuvenil ou 6 Nations Junior é unha competición de rugby entre os equipos de Escocia, Francia, Inglaterra, Irlanda, Italia e Gales, formado por xogadores menos de 20 anos.

Historia[editar | editar a fonte]

Este torneo foi creado en 2008 debido á fusión das competicións de menores de 21 e de menores de 19 anos. Os ingleses conseguiron o Grand Slam o primeiro ano da competición e na súa segunda edición, entre febreiro e marzo de 2009 a vitoria foi para os franceses, que quedaron empatados a puntos coa selección irlandesa, máis por diferencia de anotación o título foi para os Bleus, aínda que os franceses nada máis comezar o torneo perderon contra a propia selección de Irlanda.

Palmarés[editar | editar a fonte]

  • 2008 : Flag of England.svg Inglaterra (Gran Slam)
  • 2009 : Flag of France.svg Francia

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]