Saltar ao contido

Tomonde, Cerdedo Cotobade

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tomonde
Igrexa de Santa Mariña de Tomonde.
ConcelloCerdedo Cotobade[1]
ProvinciaPontevedra
Coordenadas42°34′45″N 8°24′12″O / 42.57921917, -8.40320933
Poboación129[2] hab. (2019)
Entidades de poboación5[1]
[ editar datos en Wikidata ]

Santa Mariña de Tomonde[3] é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Cerdedo Cotobade, na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Segundo o IGE en 2012 tiña 173 habitantes (95 mulleres e 78 homes) 51 menos ca en 1999. Ten cinco entidades de poboación.

Patrimonio

[editar | editar a fonte]

A igrexa de Santa Mariña ten planta de cruz latina con ábsida cuadrangular e sancristía acaroada. A portada principal é alintelada, con molduras lisas e torre central con tres corpos. Nos muros consérvanse canzorros románicos.

Nesta parroquia celebrábase a Gaiteirada de Reis. O 5 de xaneiro, a véspera da noite de Reis, dúas máscaras, O Vello e A Vella, simulan ir roubando comida polas cociñas.[4]

Galería de imaxes

[editar | editar a fonte]

Lugares e parroquias

[editar | editar a fonte]

Lugares de Tomonde

[editar | editar a fonte]
Lugares da parroquia de Tomonde no concello pontevedrés de Cerdedo Cotobade

A Barbeira | A Devesa | Fraguas | Tomonde | Vilalén

Parroquias de Cerdedo Cotobade

[editar | editar a fonte]
Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Cerdedo Cotobade

Aguasantas (Santa María) | Almofrei (San Lourenzo) | Borela (San Martiño) | Carballedo (San Miguel) | Caroi (Santiago) | Castro (Santa Baia) | Cerdedo (San Xoán) | A Corredoira (San Gregorio) | Figueiroa (San Martiño) | Folgoso (Santa María) | Loureiro (Santiago) | Parada (San Pedro) | Pedre (Santo Estevo) | Quireza (San Tomé) | Rebordelo (San Martiño) | Sacos (Santa María) | San Xurxo de Sacos (San Xurxo) | Tenorio (San Pedro) | Tomonde (Santa Mariña) | Valongo (Santo André) | Viascón (Santiago)

  1. 1 2 DECRETO 27/2026, do 30 de marzo, polo que se aproba o Nomenclátor de Galicia.
  2. ↑ INE.(2019). Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional. Madrid:Instituto Nacional de Estadística. Recuperado de: www.ine.es.
  3. ↑ "DECRETO 27/2026, do 30 de marzo, polo que se aproba o Nomenclátor de Galicia.". Xunta de Galicia. Consultado o 2026-06-15.
  4. ↑ Taboada Chivite, X. (1972). Etnografía galega. Cultura espritual. Editorial Galaxia. p. 53-54.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]