Tomé de Villanueva

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Tomé de Villanueva
Tomás de Villanueva (cropped).jpg
Nacementoc. novembro de 1486
 Fonchaira (Fuenllana, en castelán)
Falecemento8 de setembro de 1555
 Valencia
NacionalidadeEspaña
RelixiónIgrexa católica
Alma máterUniversidade de Alcalá
Ocupaciónfilósofo, sacerdote católico e augustinian friar
editar datos en Wikidata ]
Retrato feito no ano 1791

Tomé de Villanueva, nado en Fuenllana (actual Cidade Real), en 1488 e finado en Valencia o 9 de setembro de 1555, foi un relixioso católico español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Da súa mocidade cóntanse excentricidades como quedar en varias ocasións espido por terlle entregado todo aos pobres. Fixo estudos de Artes e Teoloxía na Universidade de Alcalá de Henares e ingresou na orde dos agostiños en 1516. En 1518 foi ordenado sacerdote. Dedicou a súa vida á atención, coidado e promoción dos marxinados, doentes e orfos. Carlos V ofreceulle o arcebispado de Granada que el rexeitou. Por obediencia ao superior da súa congregación aceptou o arcebispado de Valencia, dende onde organizou un plan de asistencia e auxilio social. Faleceu dunha anxina de peito aos sesenta e seis anos.

Inimigo da festa dos touros[editar | editar a fonte]

Predicou contra a festa dos touros que consideraba un espectáculo duro e cruelísimo, e denunciaba en nome de Xesucristo aos que consentían ou non prohibían as corridas. Consideraba a estas un pecado mortal e calificaba de homicidas aos que apoiaban expresa ou tacitamente a festa

Significación[editar | editar a fonte]

Foi canonizado por Alexandre VII en 1658. É patrón da Universidade de Cidade Real, da Universidade Villanova en Pensilvania. No calendario do catolicismo a súa festa celébrase o 10 de outubro. Francisco de Quevedo escribiu unha biografía súa: Epítome a la historia de la vida ejemplar y gloriosa muerte del bienaventurado frai Tomás de Villanueva

Obras[editar | editar a fonte]

  • De la lección, meditación, oración y contemplación
  • Comentario al Cantar de los Cantares
  • Sermón del Amor de Dios