Theo van Boven
(1983) | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 26 de maio de 1934 Voorburg |
| Morte | 9 de maio de 2026 |
| Cleveringa chair (en) | |
| 9 de xaneiro de 2001 – 31 de agosto de 2002 | |
| 2001 – 2004 ← Nigel Rodley (pt) | |
| Datos persoais | |
| Educación | Universidade de Leiden |
| Actividade | |
| Ocupación | profesor universitario, xurista |
| Empregador | Universidade de Leiden, Professor by special appointment (en) Universiteit Maastricht Universidade de Ámsterdam |
| Obra | |
| Doutorando | Fons Coomans |
| Cronoloxía | |
| Het verleden is niet voorbij (en) | |
| Premios | |
| |
Theo van Boven, nado nos Países Baixos en 1934 e finado o 9 de maio de 2026,[1] foi un profesor de dereito internacional pola Universidade de Maastricht e, entre 2001 e 2004, comisionado especial das Nacións Unidas contra a tortura. Así mesmo, foi director da división de Dereitos Humanos da ONU. En 1985 gañou o Premio Nobel Alternativo.
Informes sobre a tortura en España
[editar | editar a fonte]Os informes de Theo van Boven sobre a tortura en España son dous informes publicados polo comisionado especial da Organización das Nacións Unidas contra a tortura. Un deles ten carácter específico para España e outro un carácter máis xeral.
Theo van Boven foi enviado especial da ONU para España, debido á preocupación mostrada pola Organización ante a gran dicotomía que existía entre a posición manifestada polo goberno español e un abundante número de denuncias de tortura no país. Por este motivo, realizou unha visita a España do 5 ó 10 de outubro de 2003, durante a cal realizou varios viaxes a Euskadi e a Madrid. Conseguintemente, publicou un informe o 6 de febreiro de 2004. Expresou o seguinte no resumo do seu informe: que a tortura ou os malos tratos non son sistemáticos en España, pero que, na práctica, o sistema permite a ocorrencia de tortura ou malos tratos, en particular no caso de persoas detidas en réxime de incomunicación por actividades terroristas. Debido a isto último, deu varios consellos para conseguir que as autoridades conseguiran maior credibilidade.
Despois do 1 de setembro de 2004, fixo outro informe sobre tortura e malos tratos; este informe, a diferenza do anterior, non versaba só sobre España. Neste segundo informe, concluíu que a tortura non é práctica sistemática, pero que dábanse numerosos casos debido a que as medidas de seguridade non eran completamente eficentes.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Velez, Juan (2026-05-13). "ICJ mourns the passing of Theo van Boven, a leading light in the human rights movement | ICJ". International Commission of Jurists (en inglés). Consultado o 2026-05-13.