O edificio foi construído entre 1781 e 1783 por orde de Franz Anton conde de Nostitz-Rieneck. Foi inaugurado en 1783 cunha presentación de Emilia Galotti de Gotthold Ephraim Lessing. Tamén é coñecido como Teatro Nacional Graeflich Nostitz (Hraběcí Nosticovo národní divad) polo nome do seu arquitecto.
O Böhmischen Stände (o parlamento dos propietarios de terras) mercou o edificio en 1798 e chamárono en diante Královské Stavovské Divadlo (Teatro de Condición Real). En 1859 ampliárono construíndo un andar máis. A partir de 1862 foi usado exclusivamente para as representacións en alemán e por tanto foi renomeado como Teatro Real Alemán (Königlich Deutsches Stadttheater).
En 1920 foi redeseñado e retomou o seu antigo nome Stavovské Divadlo (Teatro Estatal) e funcionou principalmente como sala para as representacións teatrais en checo dos elencos do Teatro Nacional de Praga (Národní divadlo). En 1948 foi redeseñado polo dramaturgo checo Josef Kajetán Tyl e chamado até 1990Tylovo divadlo, para volver chamarse novamente Stavovské Divadlo.
O edificio foi restaurado entre 1982 e 1990. O teatro é usado para as presentacións de ballet e teatro do Teatro Nacional (Národní divadlo). Tradicionalmente, en recordo das estreas, tamén se presentan óperas de Wolgang Amadeus Mozart.
Staré Město 
