Tõnu Õnnepalu

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tõnu Õnnepalu
Õnnepalu.IMGP5891.JPG
Tõnu Õnnepalu na Igrexa de San Nicolao no Festival de Literatura de Talín
Datos persoais
Nacemento 13 de setembro de 1962
Lugar Tallin
Actividade
Lingua Estoniano
Xéneros Poesía, novela

Tõnu Õnnepalu, nado o 13 de setembro de 1962 en Tallin, tamén coñecido polos seus pseudónimos Emil Tode e Anton Nigov, é un escritor estoniano.

Õnnepalu naceu en Tallinn e estudou bioloxía na Universidade de Tartu desde 1980 até 1985. Comezou a súa carreira literaria en 1985 como poeta. En 1993 obtivo fama internacional pola súa novela Piiririik, que publicou baixo o nome de 'Emil Tode'. O libro traduciuse a máis dunha decena de linguas e foi o libro estoniano máis traducido dos 1990. En 1994 recibiu o galardón anual literario que outorga a Asemblea Báltica. A obra de Õnnepalu explora temas como a homosexualidade, o illamento e a traizón.

En 1992, o seu poema "Inquiétude du Fini" converteuse nunha peza coral, grazas ao compositor estoniano Erkki-Sven Tüür.[1]

Ademais de escribir, Tõnu Õnnepalu traduciu obras ao estoniano desde o francés de autores tales como François Mauriac, Charles Baudelaire e Marcel Proust e escribiu en publicacións inglesas como a Poetry Society. Tõnu Õnnepalu é tamén membro da Xunta de Goberno da Eesti Maaülikool (Universidade Estoniana de Ciencias da Vida) en Tartu.

Novelas[editar | editar a fonte]

  • Piiririik (como Emil Tode), 1993.
  • Hind (como Emil Tode), 1995.
  • Mõõt (como Emil Tode), 1996.
  • Printsess (como Emil Tode), 1997.
  • Harjutused (como Anton Nigov), 2002.
  • Raadio (como Emil Tode), 2002.
  • Paradiis (como Tõnu Õnnepalu), 2009.

Coleccións de poesía[editar | editar a fonte]

  • Jõeäärne maja, 1985
  • Ithaka, 1988
  • Sel maal, 1990
  • Mõõt, 1996
  • Enne heinaaega ja hiljem, 2005
  • Kevad ja suvi ja, 2009

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]