Sylvia Plath

Sylvia Plath
Alcume	Victoria Lucas
Nacemento	27 de outubro de 1932
	Boston
Falecemento	11 de febreiro de 1963
	Londres
Causa	asfixia
Soterrado	Heptonstall
Nacionalidade	Estados Unidos de América
Etnia	Austrian American
Relixión	Unitarismo
Alma máter	Smith College
Ocupación	poetisa, escritora, novelista, ensaísta, autobiógrafa, autora de diarios e escritora de literatura infantil
Pai	Otto Plath
Nai	Aurelia Plath
Cónxuxe	Ted Hughes
Fillos	Frieda Hughes e Nicholas Hughes
Coñecido/a por	The Bell Jar e Ariel
Premios	Prémio Pulitzer de Poesia, Glascock Prize e Programa Fulbright
[ editar datos en Wikidata ]

Sylvia Plath, nada en Boston en 1932 e finada en Londres en 1963, foi unha poeta e novelista estadounidense cuxa obra constitúe unha dobre procura desesperada da realidade do mundo e da identidade feminina.

Traxectoria

Plath naceu o 27 de outubro de 1932 no seo dunha familia de clase media no barrio de Jamaica Plain (Massachusetts), e pasou a súa infancia en Winthrop. Xa de nena apuntaba maneiras de escritora, chegando a publicar o seu primeiro poema aos 8 anos. A pesar da súa aparente estabilidade, no seu interior incubaba graves problemas psíquicos que tiñan a súa orixe na morte de seu pai (un especialista en abellas e profesor de Bioloxía na Universidade de Boston) a causa dunha embolia pulmonar cando a poeta contaba con 8 anos.

A escritora comezou os estudos universitarios no Smith College (Massachusetts) e, grazas a unha bolsa de estudos Fulbriht, trasladouse á Universidade de Cambridge. Durante a súa época de estudos, Plath sufriu unha depresión crónica (agora sábese que padecía un trastorno bipolar), chegando incluso a un intento de suicidio no 1952, algo que detallou máis tarde na novela A campá de cristal (The Bell Jar). Graduouse con honores tres anos máis tarde, despois dunha tempada de recuperación nun psiquiátrico. Foi en Cambridge onde a escritora coñeceu o que sería o seu marido, Ted Hughes, un poeta inglés co que casaría en 1956.

A casa de Sylvia Plath no 23 Fitzroy Road de Londres

Entre xullo de 1957 e outubro de 1959, Plath deu clases no Smith College ata que se trasladou, xunto co seu home, a Boston, onde a escritora asistiu a seminarios con Robert Lowell e con Anne Sexton. Este traslado debeuse ó insoportable que se lle fixo a súa estancia no Smith College, comezando así unha nova etapa de inestabilidade. Cando Plath quedou embarazada, regresaron ao Reino Unido, instalándose primeiro en Londres e logo en North Tawton (Devon). En 1960 publicou a súa primeira recompilación, O coloso (The Colossus) e, en 1962 o matrimonio separouse, apenas dous anos despois do nacemento do seu segundo fillo. Esta separación debeuse, por enriba de todo, á aventura amorosa que Hughes mantiña coa poeta Assia Wevill, aínda que é posible que Olwyn Hughes, irmá do poeta, interferise na súa relación. Plath estaba posuída polos celos, non soportaba que o seu home se fixase noutras mulleres, tal era a súa obsesión que Hughes, acurralado, decidiu deixala, quedando a poeta ao bordo dun abismo.

A escritora retornou a Londres cos seus dous fillos, pero ela, que ao longo da súa vida sufrira numerosas depresións, rematou coa súa vida asfixiándose con gas o 11 de febreiro de 1963.

Obra

O seu primeiro libro, O coloso (1960), puxo en evidencia a meticulosidade do seu oficio e un estilo moi persoal, aínda que moitas veces foi descrito como convencional e carente do drama das súas obras posteriores. Ariel (1965) está considerado como o seu mellor libro de poemas, o cal, ao igual que a poesía publicada despois do seu suicidio, reflicte un ensimesmamento e unha obsesión pola morte. A campá de cristal (1963), novela que publicou co pseudónimo de Victoria Lewis, é o testemuño do seu propio derrubamento psíquico provocado por unha sucesión de fracasos sentimentais e polas complicadas relacións que mantivo cos homes. Con Poemas completos, editado polo seu home no 1981, Plath gañou, postumamente, o premio Pulitzer no 1982. Outras obras publicadas despois da súa morte son os poemarios Cruzando a auga (1971) e Árbores de inverno (1972), e Johnny Panic e a Biblia de soños, un libro de contos. O viúvo de Plath converteuse no editor do seu legado persoal e literario, supervisando e editando a publicación dos seus manuscritos.

Obras

Prosa

• A campá de cristal (The Bell Jar) (1963).
• Cartas a casa (Letters home) (1975).
• Johnny Panic e a Biblia de soños (Johnny Panic and the Bible of Dreams) (1977).
• Os diarios de Sylvia Plath (The Journals os Sylvia Plath) (1982).
• The Magic Mirror (1989), a tese para Smith College.
• The Unabridged Journals of Sylvia Plath (2000).

Poesía

• O Coloso (The Colossus) (1960).
• Ariel (1965).
• Three Women: A Monologue for Three Voices (1968).
• Cruzando a auga (Crossing the water) (1971).
• Árbores de inverno (1972).
• Poemas completos (The Collected Poems) (1981).

Obras para nenos

• The Red Book (1976).
• The It-Doesn't-Matter-Suit (1996).
• Collected Children's Stories (2001).
• Mrs. Cherry's Kitchen (2001).

Véxase tamén

• Sylvia [1] (2003), de Christine Jeffs.

Ligazóns externas

• Peter K. Steinberg - A celebration, this is: A website for Sylvia Plath. (en inglés)