Supermercados Dia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Logo de Dia.
Establecemento Dia en Pequín, preto do templo budista Yonghe Gong.

DIA (Distribuidora Internacional de Alimentación) é un grupo de distribución de orixe española. Está presidido pola venezolana Ana María Llopis. Cotiza na Bolsa de Madrid (DIA) e forma parte do IBEX 35.

Dia encádrase dentro da fórmula comercial de tenda de desconto —ten tanto establecementos de soft discount como de hard discount— e segue unha política de redución de prezos mediante a diminución de custos, simplificando o establecemento e a súa xestión. O mobiliario e a decoración da tenda son mínimos. Os custos tamén se reducen mediante a limitación da elección de produtos a unha selección limitada de marcas europeas e produtos de marca Dia (marca branca). A cadea tamén vende electrodomésticos pequenos. A súa política de comunicación baséase nas campañas nos medios de comunicación, así como folletos periódicos nos que se destacan os produtos en oferta. Posúe un sistema de franquías que permite a particulares operar unha tenda Dia tras realizar un determinado investimento e ceder parte dos beneficios á empresa matriz.

A peche de 2014, tiña 7306 establecementos (4221 propios e 3085 franquías) repartidos entre España, Portugal, Arxentina, Brasil e China.[1] A filosofía proporcionada por Dia é adaptar cada tenda ás necesidades da poboación local. Xera un emprego total de aproximadamente 60.150 postos de traballo sumando o persoal propio (40.050) e o das franquías (20.100).[1]

Historia[editar | editar a fonte]

A cadea Dia foi creada en España en 1979 coa apertura da súa primeira tenda en Madrid. Rapidamente emprendeu un ambicioso plan de expansión internacional, que a levou a estar presente en Arxentina, Brasil, Grecia e Turquía coa marca Dia, en Portugal coa marca Minipreço e en Francia coa marca Ed ademais da marca Dia (a marca Ed foi finalmente substituída pola marca Dia). En 2003, desembarcou en China, onde o número de aperturas nun ano alcanzou as 300 tendas. A estratexia de Dia é a de adaptarse ao mercado local ofrecendo surtidos diferenciados por países.

En 2007, Carrefour, entón matriz de Dia, comprou a rede dos supermercados Plus en España para integralos na cadea Dia por 200 millóns de euros.[2] Ese ano lanzou en España un novo operador móbil virtual baixo o nome de Diamovil (posteriormente, MovilDia).

En 2010, Dia vendeu o negocio en Grecia. e en 2011, Carrefour (propietario de Dia desde o ano 2000) decidiu que escindiría o 100% de Dia e sacaría a empresa a bolsa.[3] A operación realizouse entregando aos actuais accionistas de Carrefour un número de accións de Dia proporcional ao que posuían na empresa matriz.[4]

A saída a bolsa fíxose efectiva o 5 de xullo de 2011 e o 2 de xaneiro de 2012 Dia pasou a formar parte do índice IBEX 35.[5]

En 2013, Dia vendeu o negocio en Turquía por 31 millóns de euros.[6]

En 2013, Dia deixou de ser parte da patronal ACES, onde se atopan Carrefour Market e Supercor, para pasar a ser parte da patronal ASEDAS, onde se atopa Mercadona.[7][8]

En 2013, Dia completou a adquisición do 100% da cadea alemá Schlecker en España e Portugal, especialista en desconto no sector do fogar, beleza e saúde, por 70,5 millóns de euros. A cadea terá a cesión da marca Schlecker durante dous anos e despois debería proceder a unha nova denominación.[9] A finais dese mesmo ano, Dia presentou a marca Clarel, especializada na venda de produtos para o coidado persoal, beleza e fogar, con 40 establecementos novos. Abrirá máis de 100 novas tendas por ano en España e iniciou a súa expansión en Portugal a principios de 2014. A rede de 1.100 tendas Schlecker transformáronse en Clarel.[10]

En 2014, Dia vendeu o negocio en Francia a Carrefour por 644,7 millóns de euros.[11] En España, comprou a rede de supermercados El Árbol por un euro.[12]

En 2015, Dia adquiriu 144 tendas a Eroski por 135 millóns de euros, fortalecendo a súa posición no mercado español. As marcas da cooperativa afectadas polo acordo foron Eroski Center, Eroski City e Caprabo. Devandito acordo é ampliable até 160 tendas.[13] As tendas adquiridas foron transformadas baixo a marca La Plaza de Dia, creada para tal fin.[14]

Política comercial[editar | editar a fonte]

A política de prezos baixos -soft e hard discount- ten cabida no perfil de traballador polo que a empresa parece optar. Os prezos baixos axústanse a unha política de alta produtividade e persoal xusto para todo tipo de tarefas, entendendo 'persoal xusto' como 'todas as persoas ás que a empresa dá emprego' capaces de estar a todo, ser óptimos.

Dentro da súa oferta combínanse produtos de marcas nacionais, e os da súa marca Dia, tentando cubrir a maioría de necesidades de alimentación. A oferta complétase con produtos de drogaría-perfumaría e en determinados casos, téxtil e bazar.

O mobiliario e decoración da tenda é mínimo, combínanse os expositores refrixerados cos andeis industriais; existen algúns mobles de marcas (expositores que só conteñen produtos dunha compañía, polos que normalmente se paga unha cantidade ou en forma de descontos). As paredes adoitan ser de cemento espido ou pintadas coas cores corporativas (vermello e branco).

As súas marcas propias son: Dia, As, Bonté, Basic Cosmetics, BabySmile e JuniorSmile.[15]

Tipos de establecemento[editar | editar a fonte]

A cadea Dia conta con varios formatos de locais:[16]

  • DIA Market: É un modelo de proximidade. As tendas DIA Market teñen unha superficie de entre 400 e 700 metros cadrados cunha gran capacidade de adaptación ás necesidades da demanda local. É especialmente destacable a aposta polos produtos perecedoiros.
  • DIA Fresh e Fresh by DIA: DIA foi desenvolvendo a súa estratexia de aposta polos perecedoiros nos formatos DIA Fresh e Fresh by DIA. DIA Fresh conta cunha media de 150 metros cadrados e unha oferta onde destaca principalmente a froita, a verdura, a carne e o peixe, que se complementa cun surtido de necesidade inmediata como lácteos, refrescos ou aperitivos. Fresh by DIA dispón do elemento diferenciador da venda asistida tanto en panadaría como na zona de froitas e verduras. Neste formato gaña relevancia a oferta de produtos dietéticos, ecolóxicos e os complementos nutricionais. Conta tamén cunha zona gourmet centrada en viños e ibéricos.
  • DIA Maxi: É a tenda máis grande de DIA cunha superficie que pode alcanzar os 1.000 metros cadrados e que ademais ofrecen a posibilidade de aparcadoiro para os clientes. Polas súas dimensións adóitanse situar nos arredores dos centros urbanos.
  • La Plaza de DIA: La Plaza de DIA representa o concepto de supermercado tradicional, familiar e de proximidade no que o cliente pode completar as necesidades da súa compra diaria cunha ampla variedade de surtido, con especial relevancia dos produtos frescos.
  • Max Desconto: Max Desconto está especializada no servizo aos profesionais e autónomos de hostalaría alimentación e colectividades. A oferta compleméntase cun servizo de venda telefónica, pedido por correo electrónico e distribución aos clientes a través dunha rede de transporte.
  • Clarel: Clarel é un novo concepto que pretende ser o referente en proximidade para produtos de beleza, saúde, fogar e coidado persoal. Clarel nace da compra das tendas Schlecker en España e Portugal.
  • Cada DIA: É o formato comercial destinado ás poboacións máis pequenas, especialmente as rurais, para que o titular da franquía, sen ter a necesidade de transformar o establecemento nunha tenda DIA, poida ofrecer os seus produtos.
  • Minipreço: Minpreço é a marca coa que DIA opera en Portugal. Existen tendas de proximidade que se localizan en centros urbanos e tendas máis grandes que están nos arrabaldes das cidades.
  • Mais Perto: É o concepto de tenda máis rural que DIA ten en Portugal, o equivalente ás tendas Cada Dia en España. Os establecementos están localizados en núcleos pequenos e todas as tendas están xestionadas por titulares de franquías da zona.

Ademais, conta cunha filial, El Árbol. As súas tendas caracterízanse pola súa especialización no produto fresco destacando a venda asistida en carnicería, charcutería e pescadería.

DIA en España[editar | editar a fonte]

En España, o crecemento desde 1995 até 2004 foi espectacular con incrementos anuais en facturación de dous díxitos. A actividade de Dia atópase dividida en cinco rexións: Centro, Cataluña, Norte, Andalucía e Levante.

Ademais da franquía de tenda, ofrece tamén nalgúns establecementos a franquía dun servizo concreto, como froitaría, panadaría ou carnizaría.

Contra a crenza maioritaria, non ten un sistema uniforme de prezos, excepto para as ofertas dos folletos, de obrigado cumprimento para toda a rede. Iguais diferenzas poden atoparse entre establecementos nunha capital ou nunha cidade dormitorio. Non obstante, pode constatarse que si se moven nun rango de prezos.

A peche de 2014, a compañía dispuña de 4.781 tendas en España (das cales 1.646 eran franquías). Esa cifra inclúe todos os tipos de tendas (Dia Market, Clarel, ...) así como as tendas da súa filial El Árbol.[17] As súas vendas ese ano en España foron de 5.219 millóns de euros.[18]

En setembro 2015 todas as tendas de El Árbl (supermercados) en España e Eroski City, Eroski Center, Caprabo e Caprabo-Eroski situados en Castela e León, Madrid, Andalucía, Estremadura, Ceuta, Melilla e Canarias pasaron a ser La Plaza de Día.

DIA en Arxentina[editar | editar a fonte]

Dia chega á Arxentina no ano 1996 e ao ano seguinte inaugura a súa primeira tenda situada no barrio Villa Devoto. En 1999 abre as portas do seu primeiro centro de distribución na localidade de Vicente López e hoxe en día conta cun segundo Centro na zona de Burzaco e un terceiro na localidade de Hurlingham. Desde a súa chegada ao país, o proceso expansivo foi crecendo ano a ano. Na actualidade, está presente na cidade de Buenos Aires e 5 provincias, Buenos Aires, Santa Fe, Córdoba, Correntes e Entre Ríos.

Dia Argentina conta con 3 plataformas loxísticas. A compañía presta especial atención aos produtos perecedoiros, así como aos refrixerados e conxelados.

A peche de 2014, a compañía dispuña de 724 tendas en Arxentina (das cales 486 eran franquías).[17]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]