A fanda formárona en xaneiro de 1985 Daniel House e Jack Endino, aos que se lle unirían Ben McMillan e Matt Cameron. Skin Yard realizou o seu primeiro concerto oficial no mes de xuño dese ano, actuando de abreconcertos de U-Men.[1] En 1986 Skin Yard contribuíu con dous temas ao recomplilatorio Deep Six. Este álbum, ademais de contar coas primeiras gravacións comerciais de The Melvins, Soundgarden, Malfunkshun e Skin Yard, foi o primeiro en mostrar o primeiro son grunge. Ese mesmo ano Skin Yard publicou o seu disco de estrea Skin Yard, e o seu primeiro sinxelo, "Bleed".
Pouco despois deses lanzamentos, o batería Matt Cameron deixou o grupo para unirse a Soundgarden, pasando pola banda unha serie de substitutos. Inicialmente ocupou o seu posto Steve Wied, ao que lle seguiu Greg Gilmore; porén, ámbolos dous só durarían dous concertos. No outono uniríase Jason Finn, pero marcharía tras oito meses por motivos persoais. Scott McCullum ocupou o seu lugar en maio de 1987 estando na banda durante dous anos, durante os cales Skin Yard gravou e publicou o seu segundo traballo, Hallowed Ground (1988). Porén, McCullum tamén marcharía e o grupo iniciou un período de catorce meses de hiato tras unha xira estadounidense.
Skin Yard regresou en 1990 co seu terceiro álbum, Fist Sized Chunks, e co seu batería definitivo, Barrett Martin. En 1991, cando o grunge chegou ao gran público, a banda publicou o seu cuarto álbum, 1,000 Smiling Knuckles. Ese mesmo ano o baixista orixinal, Daniel House, deixou o grupo para pasar máis tempo coa súa familia. Foi substituído por Pat Pedersen, que estivo co grupo para gravar o seu derradeiro álbum, Inside the Eye, que contaba co sinxelo "Undertow". Cando completaron a gravación Skin Yard decidiu separarse, e o disco foi editado pouco despois.
