Semente de xirasol

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pebidas de xirasol torradas e salgadas.

As sementes de xirasol son sementes comestíbeis dos aquenios do xirasol (Helianthus annuus). Adoitan venderse con ou sen casca, torradas e salgadas como aperitivo, coñecido como pebidas. Tamén son comúns as pebidas de cabaza[1][2]. Existen distintas variedades de pebids, dependendo da variedade de xirasol; ademais de se empregar na alimentación humana, algunhas delas empréganse en alimentación animal, especialmente de aves, en cuxo caso non se salgan.

Historia[editar | editar a fonte]

Pebidas salgadas, típicas como aperitivo.

En orixe, o xirasol bravo procede de América do Norte e Centroamérica, aínda que a comercialización da planta aconteceu por vez primeira en Rusia. Porén, os nativos americanos empregaron diferentes cultivares, cuxa produción de sementes era diversa: habíaas de cor do mel, abrancazadas, e a variedade máis coñecida, a pebida con raias brancas e negras.[3][4]

Dits nativos empregaban as sementes de xirasol de diversa forma: podían moer a semente e utilizala para facer tortas en forma de pan. En ocasións mesturaban as sementes con cabaza ou millo. É moi probábel que incluso fabricasen un aceite que utilizasen na elaboración do pan. Outros usos alleos á alimentación eran: como colorante, tinguindo roupas ou o propio corpo, con función decorativa; e como aceite, empregado na pel e o cabelo. Había cerimonias onde tanto a semente de xirasol como a propia planta eran un elemento utilizado.

Valor nutritivo[editar | editar a fonte]

Sementes: aquenios sen casca.
Sementes torradas con sal.
Semente de xirasol
Valor nutricional por 100 g
Enerxía2,445 kJ (584 kcal)
20 g
Azucres2.62 g
Fibra alimentaria8.6 g
51.46 g
Saturadas4.455 g
Monoinsaturadas18.528 g
Poliinsaturadas23.137 g
20.78 g
VitaminasCantidade
%DV
Tiamina (B1)
129%
1.48 mg
Riboflavina (B2)
30%
0.355 mg
Niacina (B3)
56%
8.335 mg
Ácido pantoteico (B5)
23%
1.13 mg
Vitamina B6
103%
1.345 mg
Ácido fólico (B9)
57%
227 μg
Colina
11%
55.1 mg
Vitamina C
2%
1.4 mg
Vitamina E
234%
35.17 mg
MineraisCantidade
%DV
Calcio
8%
78 mg
Ferro
40%
5.25 mg
Magnesio
92%
325 mg
Manganeso
93%
1.95 mg
Fósforo
94%
660 mg
Potasio
14%
645 mg
Sodio
1%
9 mg
Cinc
53%
5 mg
Outros constituíntesCantidade
Auga4.7 g

As porcentaxes son aproximadas empregando a recomendación de US para os adultos.

As pebidas de xirasol son un alimento hipergraxo, moi rico en minerais e con algunhas vitaminas. Conteñen por cada 100 g de produto, 49,57 g de lípidos, 8,76 g de glícidos e 22,78 g de proteínas. Teñen unha porcentaxe de materia seca de 92,53%, de extracto etéreo de 32,65%, de fibra crúa de 26,61%, de cinzas de 3,72% e de extracto libre de nitróxeno de 16,08%. O seu valor enerxético por cada 100 g es de 570 kcal ou 2.390 kJ. En canto á súa composición en vitaminas e minerais (por cada 100 g de produto) destacan, polo seu alto contido, o fósforo, con 705 mg; o magnesio, con 354 mg; e maila vitamina E, con 4,5 mg.

Comercialización[editar | editar a fonte]

Un "simit" feito con sementes de xirasol no canto das tradicionais sementes de sésamo.

Son comercializadas torradas con sal ou sen ela. Tamén é posíbel atopalas sen a casca, recibindo logo o nome de “pebidas peladas”.

Países produtores[editar | editar a fonte]

Principais produtores - 2012
(millóns de toneladas métricas)
1 Ucraína Ucraína 8,39
2 Rusia Rusia 7,99
3 Flag of Argentina.svg Arxentina 3,34
4 Flag of the People's Republic of China.svg China 2,37
5 Flag of France.svg Francia 1,57
6 Romanía Romanía 1,40
7 Bulgaria Bulgaria 1,39
8 Turquía Turquía 1,37
9 Hungría Hungría 1,32
10 Estados Unidos de América Estados Unidos 1,26
Total mundial 37,07 Fonte:
FAO
[5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Dicionario de alimentación e restauración, VV. AA. (2012), Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
  2. Cómpre evitar o castelanismo pipas
  3. Historia del Girasol en National Sunflower Association
  4. Albert A. Schneiter, ed. - Sunflower Technology and Production, The American Society of Agronomy, No. 35, 1997, p. 1-19.
  5. FAOSTAT

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]