Salvador Puig Antich

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Salvador Puig Antich
Salvador Puig Antich (cropped).jpg
Nacemento30 de maio de 1948
Lugar de nacementoBarcelona
Falecemento2 de marzo de 1974
Lugar de falecementoBarcelona
Causagarrote
SoterradoCamposanto de Montjuïc
NacionalidadeEspaña
Alma máterLa Salle Bonanova
Ocupaciónactivista e político
Na rede
http://www.salvadorpuigantich.info
Find a Grave: 17009974 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Salvador Puig Antich, nado en Barcelona o 30 de maio de 1948 e finado na mesma cidade o 2 de marzo de 1974, foi un anarquista catalán, activo durante os anos sesenta e comezos do setenta, que morreu executado polo réxime franquista despois de ser xulgado por un Tribunal Militar e condenado como culpable da morte dun garda civil en Barcelona.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Familia[editar | editar a fonte]

Fillo dunha familia traballadora de clase media, Salvador era o terceiro de seis irmáns. O seu pai, Joaquim Puig, fora militante de Acció Catalana durante a República. Exiliado a Francia no campo de refuxiados de Argelès, foi condenado a morte ó seu retorno a Cataluña e indultado no último momento.

Mocidade[editar | editar a fonte]

De novo comezou a estudar no colexio La Salle Bonanova até que foi expulsado por indisciplina. A partir dos dezaseis anos compaxina o traballo nunha oficina cos estudos nocturnos no Institut Maragall, onde fai amizade con Xavier Garriga e os irmáns Solé Sugranyes (Oriol e Ignasi), todos eles futuros compañeiros do MIL (Movimiento Ibérico de Liberación).

Militancia[editar | editar a fonte]

Os episodios do maio francés de 1968 foron decisivos para que Puig Antich decidise implicarse na loita. A súa primeira militancia será en Comisións Obreiras e formará parte da Comisión de Estudantes do Institut Maragall. Ideoloxicamente axiña evoluciona cara a posicións anarquistas, que rexeitaban calquera tipo de dirixismo e xerarquía dentro das organizacións políticas e sindicais na loita da clase obreira cara a súa emancipación. Após iniciar estudos universitarios de Ciencias Económicas, fai o servizo militar en Eivisa onde é destinado na enfermería do cuartel. Unha vez licenciado, incorpórase á nova organización MIL, integrándose na parte armada. Participa, facendo de chofer, nas accións do grupo, que consisten xeralmente en realizar atracos a bancos. O botín destinábase a potenciar as publicacións clandestinas do grupo e a axudar ós folguistas e os obreiros detidos.

Puig Antich e os seus compañeiros movíanse con facilidade no mundo da loita clandestina e viaxaban a miúdo ó sur de Francia, onde se relacionaban con vellos militantes cenetistas.

En agosto de 1973, xuntáronse en Francia para celebraren o Congreso de Autodisolución do MIL. Ó mes seguinte, despois do atraco a unha oficina de La Caixa en Bellver de Cerdanya, comezaría unha forte ofensiva policial contra os militantes do MIL.

Primeiro caeron Oriol Solé Sugranyes e Josep Lluís Pons Llobet, e, a continuación Santi Soler, que foi detido, interrogado e torturado e remata por confesar os lugares de encontro clandestino dos seus compañeiros. O mesmo Santi Soler será empregado de trampa pola policía de paisano para deter a Xavier Garriga e Salvador Puig Antich. A operación, coidadosamente preparada, efectuouse o 25 de setembro de 1973 en Barcelona. Os dous anarquistas son detidos e, acto seguido no portal do número 70 da rúa Girona, ten lugar un tiroteo a consecuencia do cal Puig Antich ficou ferido e o novo garda civil Francisco Anguas Barragán resulta morto.

Encarceramento e execución[editar | editar a fonte]

Puig Antich foi encarcerado, acusado de ser o autor dos disparos que causaron a morte a Anguas Barragán, e posteriormente xulgado en consello de guerra e condenado a morte por un réxime con sede de vinganza tralo atentado contra Carrero Blanco. En toda Europa organizáronse manifestacións pedindo a conmutación da pena capital, pero Francisco Franco mantívose firme e non concedeu o indulto. Salvador Puig Antich, de 25 anos, foi executado mediante garrote vil nunha cela do Cárcere Modelo de Barcelona o 2 de marzo de 1974 ás 9:40 horas da mañá.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]