Saint-Étienne

Saint-Étienne
Nome orixinal     Saint-Étienne (fr)  Nome oficial Saint-Étienne (fr) dende 1969 Saint-Étienne-sur-Loire (fr) dende 1969 ata 1969 Libre-Ville (fr) dende 1793 ata 1814 Armes-Ville (fr) dende 1793 ata 1814 Commune-d'Armes (fr) dende 1793 ata 1814 Canton-d'Armes (fr) dende 1793 ata 1814  Alcume     Sainté (fr)  Xentilicio Stéphanois (fr) Stéphanoise (fr)
Instancia de concello de Francia cidade grande
Implicados  Xefe do goberno Cargo: alcalde de Saint-Étienne Gaël Perdriau (2014 - ) Michel Durafour (1964 - 1977) Joseph Sanguedolce (pt) (1977 - 1983) Michel Thiollière (pt) (1994 - 2008) Maurice Vincent (2008 - 2014) François Dubanchet (pt) (1983 - 1994)  Membro de Rede de cidades creativas  Ten en propiedade Stade Geoffroy-Guichard Stade Etivallière (en)  Entidades subsidiarias Q112864533
Historia  Historia timeline of Saint-Étienne (en)  Substitúe Beaubrun (en) (1842 - 1855) Saint-Victor-sur-Loire Terrenoire Montaud Outre-Furan Valbenoîte (en) Rochetaillée
Localización  Situado en Loira, Francia canton of Saint-Étienne-Sud-Est-3 (en) canton of Saint-Étienne-Sud-Est-2 (en) canton of Saint-Étienne-Sud-Ouest-1 (en) canton of Saint-Étienne-Sud-Ouest-2 (en) Rhône-et-Loire (en) canton of Saint-Étienne-Sud-Est-1 (en) canton of Saint-Étienne-Nord-Ouest-1 (en) arrondissement of Saint-Étienne (en) canton of Saint-Étienne-Nord-Ouest-2 (en) canton of Saint-Étienne-Nord-Est-1 (en) canton of Saint-Étienne-Nord-Est-2 (en) Saint-Étienne Métropole (en)  Situado na entidade estatística Q108921758 Q2374854  Bañado por río Loira Furan  Comparte fronteira con Saint-Priest-en-Jarez Saint-Jean-Bonnefonds Chambles Saint-Genest-Malifaux Roche-la-Molière Saint-Chamond Çaloire Villars Saint-Just-Saint-Rambert Unieux Saint-Genest-Lerpt La Talaudière La Ricamarie Planfoy Tarentaise La Valla-en-Gier Le Bessat La Tour-en-Jarez  Irmandado con Coventry Varsovia Katowice Banská Bystrica Târgu Neamț Monastir Oeiras Fez Des Moines Sierre Granby Windsor Nazaré Illit (pt) Ferrara Luhansk Geltendorf Wuppertal Toamasina Annaba Xuzhou Patras Bobo-Dioulasso Kavala Ben Arous (pt)  OpenStreetMap  Mapas  Coordenadas 45°26′02″N 4°23′23″L
Cifras e dimensións  Poboación 199.000 (1999) estimación 172.023 (2013) 171.057 (2015) 174.298 (2016) 172.565 (2017) censo 173.089 (2018) censo 173.821 (2019) censo 174.082 (2020) censo 172.718 (2021) censo 172.569 (2022) censo 173.136 (2023) censo  Superficie    79,97 km²  Altitude 422 m punto máis baixo 1.117 m punto máis alto 654 m media 515 m Hôtel de Ville (pt)
Fontes e ligazóns Código postal 42100 OpenStreetMap 117905 VIAF 266572463 Freebase /m/01fdtm  Páxina WEB saint-etienne.fr  Descrito pola fonte Enciclopedia Soviética Armenia The Nuttall Encyclopædia Encyclopædia Britannica  Tema: 1911 Encyclopædia Britannica/St Étienne (en)
Wikidata G:Commons C:Commons

Saint-Étienne (en arpitano: Sant-Etiève) é unha cidade e comuna do centro-leste de Francia, capital do departamento de Loira, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes.

Historia

Saint-Étienne foi, durante moito tempo, unha cidade secundaria, menos influente tanto no plano político como administrativo que Montbrison, que foi unha prefectura antes de que o fose Saint-Étienne, e que Feurs a capital do Loira de 1793 a 1795. En 1855 Saint-Étienne, grazas ao seu rápido desenvolvemento industrial e demográfico, converteuse na capital do departamento.

Desde o século XV Saint-Étienne foi un importante centro de produción metalúrxica (armas brancas, armas de fogo desde as guerras Italianas de Francisco I), e metalurxia menor, como a chamada quincallería. E, desde o século XVI desenvolveuse, tamén, a fabricación de cintas.

Durante o período da Revolución industrial, desenvolvéronse os oficios da metalurxia pesada e a explotación masiva das minas de carbón. Ao mesmo tempo, Saint-Étienne, converteuse na capital mundial da cinta, desbancando a Basilea.

A principios do século XX, a industria armamentística foi absorbida pola manufactura de armas de Saint-Étienne (MAS) no concernente ao material militar, e pola manufactura francesa de armas e ciclomotores (Manufrance), así como foron absorbidos numerosos artesáns fabricantes de fusís civís. Pese ao peche de Manufrance quedan, aínda, algúns artesáns.

A primeira vía ferroviaria de Europa continental foi construída a partir de 1823. Comunicaba Saint-Étienne con Andrézieux-Bouthéon e utilizouse para transportar o carbón das minas ata as beiras do Loira a partir do 30 de xuño de 1827. Entre 1830 e 1832 construíuse unha segunda vía ferroviaria que, a partir de 1831, transportaba aos viaxeiros entre Saint-Étienne e Lión. Barthélemy Thimonnier construíu a primeira máquina de vapor en 1830.

Saint-Étienne foi bombardeada o 26 de maio de 1944. Houbo preto de 1.000 mortos por mor dos disparos dunha escuadrilla de bombardeiros estadounidenses que querían destruír as numerosas fábricas que foran utilizadas polos nazis.

A partir da década de 1970 as industrias stéphanoises tiveron moitas dificultades e a cidade sufriu unha importante fochanca económica e demográfica. Dunha poboación de 225.825 habitantes en 1968, pasouse a 201.569 en 1990 e a 183.522 en 1999.

Economía

Saint-Étienne pasou durante a segunda metade do século XX por numerosas reestruturacións e peches industriais. Tras o peche de Manufrance, as minas de carbón de GIAT Industrias e as dificultades da industria do ciclomotor, Saint-Étienne estivo considerada como unha cidade en perigo. A súa actividade económica parece estar a se recobrar grazas ás iniciativas locais e rexionais do centro de innovación, manifestacións artísticas, e ao fortalecemento da súa influencia económica.

Lugares de interese

O notable patrimonio arquitectónico de Saint-Étienne, do século XIV e do século XX, mereceu o distintivo de cidade de Arte e Historia concedido en 2002. A Torre da Droguerie, a Bolsa de Traballo, o Concello, a Prefectura, a Manufactura de armas, a ponte ferroviaria máis antiga da Europa continental (clasificado como monumento histórico), e outros edificios, son un exemplo deste patrimonio excepcional. Tamén se pode visitar o castelo de Rochetaillée.

Saint-Étienne dispón, así mesmo, de máis de 700 hectáreas de parques e espazos verdes (os máis importantes son: o Xardín das Plantas, o Parque de Europa, o Parque Montaud e o Parque da Perrotiére), cheos de esculturas, obras de arte, especies de árbores.

A cidade ten tamén, un rico patrimonio en estatuas. Unha réplica da Estatua da Liberdade é visible desde o centro mesmo da cidade.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Páxina oficial de Saint-Étienne (en francés)