Saltar ao contido

Rola oriental

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Rola oriental
Streptopelia orientalis
John Latham 1790 Editar o valor en Wikidata
 Nome curto
   S. orientalis (mul)   Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
taxon Editar o valor en Wikidata
 Categoría taxonómica
especie Editar o valor en Wikidata
 Combinación orixinal
Columba orientalis Editar o valor en Wikidata
 Conservación
Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
SuperreinoHolozoa
ReinoAnimalia
FiloChordata
ClaseAves
OrdeColumbiformes
FamiliaColumbidae
XéneroStreptopelia
EspecieStreptopelia orientalis Editar o valor en Wikidata
(Latham, 1790) Streptopelia orientalis Editar o valor en Wikidata
Cifras e dimensións
 Tamaño da niñada
   2 Editar o valor en Wikidata
 Período de incubación
   15 d Editar o valor en Wikidata
Localización
 Área de distribución
República Popular da China
Hefei
Montañas Nanling Editar o valor en Wikidata
 Mapas
Distribución
Códigos e identificadores
Freebase/m/021cf_ Editar o valor en Wikidata
ITIS177142 Editar o valor en Wikidata
OTT549523 Editar o valor en Wikidata
UICN22690439 Editar o valor en Wikidata
CoL6ZXQ7 Editar o valor en Wikidata
EOL45509391 Editar o valor en Wikidata
Wikidata G:Commons C:Commons

A rola oriental ou rula oriental[1] (Streptopelia orientalis) é unha ave da familia Columbidae. A especie ten unha ampla área de distribución nativa desde Asia central cara ao leste ata o Xapón. As poboacións mostran variacións no debuxo da pulmaxe e designáronse polo menos seis subespecies. As poboacións de latitudes altas tenden a migrar ao sur en inverno, mentres que as que están máis próximas aos trópicos son sedentarias. Informouse de aves errantes que chegaron a América do Norte e Europa. A especie é predominantemente granívora e busca alimento no chan.

Taxonomía

[editar | editar a fonte]
 
 
 
 
 

Streptopelia decaocto

 
 

Streptopelia roseogrisea

 
 
 

Streptopelia decipiens

 
 
 

Streptopelia semitorquata

 
 
 
 

Streptopelia capicola

 
 

Streptopelia vinacea

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Streptopelia hypopyrrha

 
 

Streptopelia turtur

 
 
 
 

Streptopelia orientalis

 
 
 

Streptopelia bitorquata

 
 
 
 

Streptopelia tranquebarica

 
 
Relacións con especies conxenéricas. Filoxenia de máxima verosimilitude baseada nun estudo de 2001.[2]

O nome do xénero Streptopelia procede do grego antigo streptos, 'colar' e peleia, 'pombo'. O termo específico orientalis significa en latín 'do leste, oriental', neste caso referíndose á localidade tipo na que se describiu o animal, China.[3]

A especie ten unha ampla distribución con variacións xeográficas na plumaxe que fixeron que se designasen seis subespecies. As distribucións de moitas delas non son disxuntas e existe unha gradación nalgunhas poboacións de illas. Algunhas das poboacións de Streptopelia turtur que viven no bordo leste poden ser de aspecto moi similar a S. orientalis e no pasado ambas as especies foron agrupadas.[4][5]

  • S. o. meena (Sykes, 1832) – é a subespecie occidental, que vive no leste e centro de Asia e cara ao sur ata os Himalaias desde Caxemira ao centro de Nepal. Pasa o inverno na India e polo sur chega a Sri Lanka.
  • S. o. orientalis (Latham, 1790) – é a subespecie oriental, que vive en Siberia central ata o Xapón e Corea e polo sur ata os Himalaias desde Assam a Yunnan e norte de Vietnam. Pasa o inverno no sur e sueste de Asia (inclúe S. baicalensis Buturlin).
  • S. o. stimpsoni (Stejneger, 1887) – vive nas illas Ryukyu
  • S. o. orii Yamashina, 1932 – vive en Taiwán
  • S. o. erythrocephala (Bonaparte, 1855) – vive no sur da península India. Esta subespecie é de cabeza marrón avermellada sen cor gris na fronte ou píleo, a diferenza das outras subespecies. As plumas cobertoiras de debaixo da cola e banda terminal da cola son gris lousa.[6]
  • S. o. agricola (Tickell, 1833) – vive desde Orissa e Bengala ao noroeste da India e en Myanmar ata Hainan.

A rola oriental ten dúas subespecies do norte migratorias: S. o. orientalis das taigas de Siberia central, e S. o. meena, dos bosques abertos de Asia central. As diferenzas nos debuxos da cola das subespecies S. o. orientalis e S. o. meena serven para identificalas nos seus territorios de invernada. A forma nomeada descríbese como con cola con punta gris e con máis cor negra na parte externa das plumas externas da cola, mentres que meena ten unha cola con puntas brancas igual que a rola brava e menos negro na parte externa das plumas externas da cola. Aínda así, estas non son diferenzas consistentes: ambas as formas poden ter bandas na cola brancas ou grises e orientalis pode ter pouco negro na parte externa das plumas externas da cola.[7]

Descrición

[editar | editar a fonte]
S. o. meena do centro dos Himalaias

A rola oriental é moi similar en plumaxe á pomba brava. É un pouco máis grande que dita especie, especialmente no caso de S. o. orientalis. Comparte a área raiada branca e negra da parte lateral do pescozo feita de plumas con punta prateada, mais o peito é menos rosa, e a as plumas da á marróns alaranxadas da pomba brava son substituídas por tons máis maróns e centros máis escros, dándolle unha aparencia "escamosa". A cola ten forma de cuña, igual que na pomba brava. O voo é máis relaxado e directo que o do seu parente. Ademais, a pomba brava ten unha área de pel espida arredor dos ollos, do cal carece a pomba oriental.[8]

Vocalizacións

[editar | editar a fonte]

As chamadas son diferentes do arrolo da pomba brava. É un son de catro sílabas her-her-oo-oo. Tamén hai diferenzas significativas nas chamadas entre as distintas poboacións.[9]

Distribución e hábitat

[editar | editar a fonte]
Rola oriental en Xapón.

O hábitat varía, pero a rola oriental reprodúcese en hábitats boscosos pero abertos e inverna en hábitats máis abertos, pero usualmente cunha boa cobertura de árbores.[9]

A raza máis occidental, meena, reprodúcese na rexión paleártica occidental.[10] As poboacións máis meridionais son residentes, pero a maioría das outras aves migran ao sur para invernar na India, as Maldivas e o sur do Xapón. Espállanse moito polo seu teritorio e chegan ás illas Lakshadweep en inverno.[9] S. o. orientalis aparece como unha rareza no oeste de Alasca e a Columbia Británica. Tamén é unha ave vagante no norte e oeste de Europa e está incluída na lista das aves ibéricas.[11]

Ecoloxía

[editar | editar a fonte]

Reprodución

[editar | editar a fonte]
Ovos de Streptopelia orientalis.

A estación reprodutora do verán na zona temperada pode alongarse. No sur da India a estación reprodutora é en inverno. Cando se exhibe, o macho move as súas ás ruidosamente e sae disparada antes de baixar voando coa cola estendida.[12] Tardan uns dous días en constuíren o niño, para o cal o macho trae o material e a femia colócao. O niño é máis substancial que nalgunhas outras pombas e sitúano á altura da media copa das árbores. No Xapón, os niños construídos a grande altura tenden a estar suxeitos á predación.[13] Os machos incuban polo día e a femia pola noite. Poñen dous ovos brancos como todas as pombas e rolas, nun niño de ramiñas nunha árbore. A incubación comeza inmediatamente despois de poñeren o primeiro ovo. Os ovos fan eclosión en 15 ou 16 días e os pichóns tardan de 15 a 17 días en emplumaren (no Xapón). Ambos os pais alimentan os pichóns altriciais con leite do boche. Poden criar múltiples postas e o niño pode ser reutilizado pola parella ou por outros. A reutilización do niño probablemente pode incrementar as posibilidades de predación.[14][15] No Xapón os predadores principais dos pichóns e ovos son os corvos e pegas e en menor medida os gatos e serpes.[16]

Dieta

[editar | editar a fonte]

É unha ave granívora que se alimenta de sementes de marihuana, xirasol, trigo, millo miúdo e amaranto. Tamén come gasterópodos.[10] Busca alimento no chan.[17]

Parasitos e doenzas

[editar | editar a fonte]

No Xapón, os niños nos que se acumularon feces albergaban varias moscas das familias Sphaeroceridae, Sepsidae e Stratiomyidae.[18]

Tamén no Xapón, detectáronse nesta ave os ácaros subcutáneos da especie Hypodectes propus.[19] A morte de certo número destas aves en Corea do Sur debeuse ao virus da variola aviaria.[20]

Outras asociacións

[editar | editar a fonte]

Na illa Hongdo de Corea, estas rolas migratorias levaban sementes da planta exótica Achyranthes japonica pegadas á plumaxe.[21]

Galería

[editar | editar a fonte]

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. ↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.
  2. ↑ Johnson, Kevin P; De Kort, Selvino; Dinwoodey, Karen; Mateman, A. C; Ten Cate, Carel; Lessells, C. M; Clayton, Dale H (2001). "A Molecular Phylogeny of the Dove Genera Streptopelia and Columba" (PDF). The Auk 118 (4): 874. doi:10.1642/0004-8038(2001)118[0874:AMPOTD]2.0.CO;2. hdl:20.500.11755/a92515bb-c1c6-4c0e-ae9a-849936c41ca2.
  3. ↑ Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres: Christopher Helm. pp. 284, 367. ISBN 978-1-4081-2501-4.
  4. ↑ Baker, E.C. Stuart (1913). Indian Pigeons and Doves. Londres: Witherby and Co. pp. 185–201.
  5. ↑ Peters, James Lee (1937). Check-list of birds of the World. Volume III. Cambridge: Harvard University Press. pp. 88–90.
  6. ↑ Ali, Salim; Ripley, S. Dillon (1981). Handbook of the Birds of India and Pakistan. Volume 3. Stone curlews to owls. (2 ed.). Delhi: Oxford University Press. pp. 142–146.
  7. ↑ Leader, Paul J. (2004) Tail pattern of Oriental Turtle Dove British Birds 97(2): 98–100
  8. ↑ "Birds of northern xinjiang". Shanghaibirding. Consultado o 7 de setembro de 2022.[Ligazón morta]
  9. 1 2 3 Rasmussen, P.C.; Anderton, J.C. (2005). Birds of South Asia. The Ripley Guide. Volume 2: Attributes and Status. Lynx Edicions and Smithsonian Institution. p. 208.
  10. 1 2 Wilson, Michael G.; Korovin, Vadim A. (2003). "Oriental Turtle Dove breeding in the Western Palearctic". British Birds 96 (5): 234–241.
  11. ↑ Hirschfeld, Erik (1986). "Rufous Turtle Dove in Europe". Dutch Birding 8 (3): 77–84.
  12. ↑ Singh, K. Shamungou (1998). "Aerial display of rufous turtle dove Streptopelia orientalis agricola Tickell near Nambol Bazar, Manipur". Journal of the Bombay Natural History Society 95: 114.
  13. ↑ Wada, Takeshi (1994). "Effects of Height of Neighboring Nests on Nest Predation in the Rufous Turtle-Dove (Streptopelia orientalis)" (PDF). The Condor 96 (3): 812–816. JSTOR 1369488. doi:10.2307/1369488.
  14. ↑ Wada, Takeshi (1992). "An Implicit Cost of Nest Re-use in the Rufous Turtle Dove Streptopelia orientalis". Jap. J. Ornithol. 40 (2): 43–50. doi:10.3838/jjo.40.43.
  15. ↑ Haneda, Kenzo; Nozawa, Shinosuke (1969). "A study on the life history of Streptopelia orientalis". Journal of the Yamashina Institute for Ornithology (en inglés) 5 (5): 473–486. ISSN 0044-0183. doi:10.3312/jyio1952.5.5_473.
  16. ↑ Kameda, Kayoko (1994). "Identification of nest predators of the rufous turtle dove Streptopelia orientalis by video tape recording". Jap. J. Ornithol. 43: 29–31. doi:10.3838/jjo.43.29.
  17. ↑ Ali, S; Ripley, SD (1981). Handbook of the birds of India and Pakistan. Volume 3 (2 ed.). Oxford University Press. pp. 142–147.
  18. ↑ Iwasa, Mitsuhiro; Hori, Koji; Aoki, Noriyuki (1995). "Fly fauna of bird nests in Hokkaido, Japan (Diptera)". The Canadian Entomologist (en inglés) 127 (5): 613–621. ISSN 1918-3240. doi:10.4039/Ent127613-5.
  19. ↑ El-Dakhly, Khaled Mohamed; El-Nahass, El-Shaymaa; Inui, Kosei; Kimura, Junpei; Sakai, Hiroki; Yanai, Tokuma (2013-12-01). "Hypodectes propus(Acarina: Hypoderatidae) in a rufous turtle dove,Streptopelia orientalis(Aves: Columbiformes), in Japan". Journal of Veterinary Science (en inglés) 14 (4): 421–4. ISSN 1229-845X. PMC 3885735. PMID 23820220. doi:10.4142/jvs.2013.14.4.421.
  20. ↑ Lee, Hae Rim; Koo, Bon-Sang; Kim, Jong-Taek; Kim, Heung-Chul; Kim, Myung-Soon; Klein, Terry A.; Shin, Man-Seok; Lee, Sanghun; Jeon, Eun-Ok (2017-10-01). "Molecular epidemiology of avian poxvirus in the oriental turtle dove (Streptopelia orientalis) and the biting midge (Culicoides arakawae) in the Republic of Korea". Journal of Wildlife Diseases 53 (4): 749–760. ISSN 0090-3558. PMID 28700322. doi:10.7589/2016-10-230.
  21. ↑ Choi, Chang-Yong; Nam, Hyun-Young; Chae, Hee-Young (2010). "Exotic Seeds on the Feathers of Migratory Birds on a Stopover Island in Korea". Journal of Ecology and Environment 33 (1): 19–22. Bibcode:2010JEcEn..33...19C. doi:10.5141/jefb.2010.33.1.019.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • "National Geographic" Field Guide to the Birds of North America ISBN
  • Handbook of the Birds of the World Vol 4, Josep del Hoyo editor, ISBN

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rola_oriental&oldid=7444913»