Robinson R22

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Robinson R22
Robinson R22 Beta Heli Travaux, BBJ Bitburg (Bitburg Air Base), Germany PP1278146759.jpg
Tipohelicóptero utilitario lixeiro
FabricanteRobinson Helicopter Company
Primeiro voo1975
Introducido1979
Produción1979-presente
Unidades construídasunhas 4 600 (2015)

O Robinson R22 é un helicóptero utilitario lixeiro de dúas palas fabricado por Robinson Helicopter Company. O R22 de dous asentos foi deseñado en 1973 por Frank Robinson e ven sendo producido dende o ano 1979.

Desenvolvemento[editar | editar a fonte]

A meirande parte das probas de voo foron realizadas no aeródromo de Zamperini en Torrance, California. As probas de voo e de certificación realizounas a finais dos anos 70 o poloto de probas Joseph John "Tym" Tymczyszyn e o R22 obtivo a certificación da FAA en marzo de 1979.[1] Debido aos seus custos de adquisición e operación relativamente baixos, o R22 fíxose popular como helicóptero de adestramento en todo o mundo e como ferramenta de xestión gandeira en grandes ranchos en Norteamérica e estacións de gando en Australia. O R22 ten un sistema rotor con inercia moi baixa[2] e as entradas de control son operadas directamente por varillas de empuxe sen asistencia hidráulica. Así, os controis de voo son moi sensible e requiren un lixeiro toque para evitar a sobrecorrección. Un estudante que manexe o R22 normalmente non ten problemas para pasar a un helicóptero máis pesado. Debido aos problemas relacionados cun sistema rotor con baixa inercia e un rotor principal basculante, a operación de calquera piloto nos Estados Unidos dos Robinson R22 ou Robinson R44 require un respaldo especial por un instructor de voo certificado. Engadíronse pesos na punta para incrementar a inercia do rotor, pero o pequeno rotor limita o peso.

Deseño[editar | editar a fonte]

O R22 é un helicóptero lixeiro de dúas prazas cun rotor principal semi-ríxido de dúas palas e un rotor de cola tamén de dúas palas. A variante normal de produción ten un tren de aterraxe de patíns. A versión Mariner, que xa non se fabrica, tiña flotadores.

A estrutura básica é tubo de aceiro cromado soldado. A fuselaxe dianteira está feita de fibra de vidro e aluminio cunha fiestra de plexiglás. O cono de cola e estabilizadores son de aluminio. Ten unha cabina pechada cun asento para o piloto e outro ao lado para un pasaxeiro. As portas poden quitarse e normalmente faise para voos de fotografía, para arrefriar o interior a altas temperaturas, ou para aforrar peso.

A primeira versión fabricada foi a R22, seguida polas R22 HP, R22 Alpha, R22 Beta e R22 Beta II. Externamente os aparellos son moi semellantes. O R22 HP estaba equipado cun motor Lycoming O-320-B2C máis potente que o do R22 orixinal. O cadro de tubo de aceiro no R22 Alpha foi modificado estendendo os puntos de anclaxe do tren de aterraxe cara popa, dándolle ao aparello unha actitude lixeiramente inclinada cara abaixo no chan on the ground and better matching of the skids to the ground in a low altitude hover with two people on board. O R22 Beta engadía un regulador opcional de velocidade, freno de rotor e un tanque de combustible opcional. A batería moveuse dende debaixo do conxunto de instrumentos ata o compartimento do motor para obter un mellor equilibrio. O R22 foi ofrecido nunha versión de adestramento instrumental, con flotadores fixos opcionais como os do R22 Mariner, e outras configuracións especiais para traballo policial ou recollida de noticias. O R22 Beta II recibiu un motor Lycoming O-360 máis grande para operacións a nivel do mar. O R22 Beta II tamén se fixo co regulador de velocidade stándar e incluía unha axuda do calor do carburador que se correlaciona engadindo a calor do carburador cunha diminución no control colectivo.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Joseph John "Tym" Tymczyszyn". City of Lancaster. Consultado o 4 de novembro de 2018. 
  2. "2005 Robinson R22". Greenspun, Philip. Consultado o 9 de novembro de 2018.