Roberto Iniesta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Roberto Iniesta
Roberto Iniesta Madrid 08.jpg
AliasRobe
Nacemento16 de maio de 1962
OrixePlasencia
OcupaciónMúsico
Compositor
Novelista
Instrumento(s)Voz, Guitarra
Na rede
Ficha na IMDb
editar datos en Wikidata ]

Roberto Iniesta Ojea, nado en Plasencia (Cáceres) o 16 de maio de 1962,[1] tamén coñecido simplemente como Robe, é un compositor, músico e novelista español coñecido por ser o fundador e a imaxe do grupo de rock Extremoduro.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Infancia e ceda xuventude[editar | editar a fonte]

Roberto Iniesta naceu Plasencia, Estremadura, o 16 de maio de 1962. Tras deixar a escola en terceiro de BUP e traballar co seu pai, empezou a escribir cancións aos vinte anos e monta o seu primeiro grupo, Lethal Dose, con Luisma, Juano, Paco Doniga e Zósimo “Zosi” Pascual. Durante estes anos, el tamén estaba a traballar nun posto de lambetadas.

Primeiros éxitos musicais[editar | editar a fonte]

Influenciado por bandas como AC / DC ou Leño, forma en 1987 a banda Extremoduro. Ao non ter os fondos necesarios para pagar unha gravación, decidiron ir vender papeletas para calquera que quixera contribuír (mil pesetas cada un), o que serviría para obter unha copia da maqueta cando esta fora gravada. Venderon 4 250 destes billetes, polo que se pechan nos estudos Duplimatic en xaneiro de 1989 e lanzan unha tirada de mil exemplares desta primeira demo titulada “Rock transgresivo”, que foi distribuída pola rexión estremeña. Ese mesmo ano, Avispa Music fíxase en Extremoduro, e ofrécelles un contrato por tres anos. En 1991 comezaron a negociar con Avispa para gravar o segundo álbum, pero por problemas coas dietas, e ante as baixas expectativas para o futuro que o selo lles ofrecía, deciden romper o seu contrato e asinar co selo Área Creativa de Pasión Cía. De novo unha compañía independente, pero esta vez con mellores condicións e medios. As diferenzas económicas por non cobrar dereitos inevitablemente os levou a romper coa compañía e isto fixo que máis tarde aquel mesmo ano ficharan por DRO, unha subsidiaria da Warner Music.

A comezos de 1993, Roberto mudouse a Barcelona e creou os Q3. Robe dedicou todo este tempo para compoñer e propuxo á discográfica gravar un disco en solitario, pero, a continuación, escolleu rexeitar a precaria oferta que propuxeron. Ademais, os membros de Q3 substitúen aos seus excompañeiros de banda en Extremoduro. Foi con esta formación que, durante os concertos dese ano e o seguinte, farían que esa época fora coñecida como a Era do Caos pola anarquía e imprevisibilidade das súas actuacións probablemente por mor das experiencias e problemas persoais de Robe. Así que a formación cambiou de novo e entraron novos membros para a banda que foron presentados a Robe por Iñaki Antón.

Salto á fama[editar | editar a fonte]

Pero non foi ata 1996, cando foi catapultado á fama co seu álbum Agila, o mesmo ano no que recibe a noticia da morte do seu pai. A entrada á banda do guitarrista e produtor Iñaki "Uoho" Antón, pertencente por aquel entón ao grupo Platero y Tú, foi un punto de inflexión na traxectoria da banda.

Tras o lanzamento de Canciones prohibidas (1998) e, compaxinando a súa actividade coa carreira da banda, decide unirse a Iñaki Antón e Fito Cabrales (tamén de Platero y Tú) para crear un supergrupo chamado Extrechinato y Tú co fin de facer un álbum que tribute a poesía do poeta Manolo Chinato, quen tamén participaría na gravación. Tras cinco anos de traballo, o álbum Poesía Básica finalmente ve a luz o 27 de abril 2001.

En 2002, inicia unha xira por todo o país, xunto co lanzamento do novo traballo da banda, Yo, minoría absoluta. Máis tarde, despois de anos á fronte do grupo de rock e durante un parón do mesmo, crea en 2006 xunto a Iñaki Antón, a discográfica Muxik por medio da cal queren presentar os primeiros traballos de grupos que pensan que merecen ser escoitados. Un dos primeiros álbums lanzados por Muxik foi o do grupo Inconscientes ( "la inconsciencia de Uoho") en 2007, onde o propio Robe axudou nalgúns arranxos.

A mediados de maio de 2008, volveu á estrada en Santander coa Xira 2008 e o 9 de setembro do mesmo ano saca ao mercado outro novo disco con Extremoduro titulado "La ley innata", unha "suite rockera" composta por unha introdución, catro movementos e unha coda flamenca. Este álbum dá un novo aire a este grupo, que, aínda que siga tratando a mesma temática que antes, emprega recursos musicais que antes non tiñan.

Durante o seu parón compositivo, recoñeceu publicamente que estaba falto de inspiración. Mentres tanto, estaba escribindo unha novela, El viaje íntimo de la locura, axudado polos seus estudos de gramática e ortografía na Universidade a Distancia, a cal se publicaría o 28 de setembro de 2009. A novela tivo unha boa acollida comercial vendendo 10 000 exemplares en pouco máis dunha semana, esgotando a primeira edición da mesma.

O 24 de maio de 2011 Extremoduro estreou novo disco: Material defectuoso. A pesar de non recibir ningúnha promoción, conseguiu estar catro semanas consecutivas na parte superior das listas de venda españolas. Extremoduro comezou a gravar un novo álbum que deixou aparcado para realizar a súa xira Robando perchas del hotel. Foi a primeira vez que o grupo ofreceu actuacións en Latinoamérica. Tras acabala, a gravación do novo álbum rematou na primavera de 2013. O undécimo álbum do estudio da banda, Para todos los públicos, íase publicar o 19 de novembro pero debido a unha filtración do mesmo, tivo que ser adiantada ao 8 de novembro de 2013. A pesar diso, o álbum chegou a alcanzar o número un nas listas de venda españolas.

En setembro de 2014, outórgaselles a Medalla de Estremadura; o máximo galardón que outorga esta comunidade autónoma.

Inicio da súa etapa en solitario[editar | editar a fonte]

O 9 de xuño de 2015 publicouse o seu primeiro álbum en solitario, Lo que aletea en nuestras cabezas.​ Anunciouse que a súa etapa estará ligada á de Extremoduro, polo que a banda non se verá afectada. O 18 de novembro de 2016, lanza o seu segundo álbum de estudio en solitario, de título Destrozares, canciones para el final de los tiempos.

En 2017 percorreu a península promocionando os seus discos en solitario, na xira Bienvenidos al temporal, trala confirmación o 7 de marzo, momento no que lle foi entregado o segundo disco de ouro á nova formación.

Discografía[editar | editar a fonte]

En solitario[editar | editar a fonte]

Con Extremoduro[editar | editar a fonte]

Con Extrechinato y Tú[editar | editar a fonte]

Colaboracións[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

  • El víaje íntimo de la locura. El Hombre Del Saco, S.L. 2009.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Tras gravar en xaneiro de 1989 a maqueta primitiva Rock transgresivo, a banda publicaría o seu primeiro álbum de estudio Tú en tu casa, nosotros en la hoguera co selo discográfico Avispa. Como non quedaron conformes co resultado deste último, a maqueta primitiva foi parcialmente regravada, sendo publicada en agosto de 1994 como o novo álbum de estudio que substituiría a gravación Tú en tu casa, nosotros en la hoguera.
  2. Remasterizado eparcialmente regravado.
  3. Remasterizado e parcialmente regravado.

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. "Robe Iniesta cumple 50 años". rollingstone.es. 13 de mayo de 2012. Arquivado dende o orixinal o 13 de outubro de 2013. Consultado o 30 de noviembre de 2013. 
  2. Rock In Spain (22 de abril de 2013). "Robe con Forraje". Rock In Spain. Arquivado dende o orixinal o 01 de xullo de 2013. Consultado o 22 de abril de 2013. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Fernández, Iñaki (1997). Colección imágenes de rock. Extremoduro. La Máscara 73. ISBN 8479741937. 
  • Fernández, Iñaki (1998). CD Rock. Extremoduro. La Máscara. ISBN 84-7974-314-X. 
  • Menéndez Flores, Javier (23 de mayo de 2013). Extremoduro. De profundis. La historia autorizada. Grijalbo Ilustrados. ISBN 9788425350337. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]