Resistencia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
3 Resistors.jpg

A resistencia é un compoñente electrónico deseñado para introducir unha resistencia eléctrica determinada entre dous puntos dun circuíto. Noutros casos, como nos ferros, quentadores, etc., as resistencias empréganse para producir calor aproveitando o efecto Joule. Entre os técnicos é frecuente utilizar o termo resistor por ser máis preciso que resistencia.

Está formado por carbón e outros elementos resistivos para diminuír a corrente que pasa oponse ao paso da corrente a corrente máxima nun resistor vén condicionado pola máxima potencia que pode disipar o seu corpo. Esta potencia pódese identificar visualmente a partir do diámetro sen que sexa necesaria outra indicación. Os valores máis correntes son 0,25 W, 0,5 W e 1 W.

Existen resistencias de valor variable, que reciben o nome de potenciómetros.

Comportamento nun circuíto[editar | editar a fonte]

As resistencias utilízanse nos circuítos para limitar o valor da corrente ou para fixar o valor da tensión.

Para caracterizar unha resistencia fan falta tres valores: resistencia eléctrica, disipación máxima e precisión ou tolerancia. Estes valores indícanse normalmente no encapsulado dependendo do tipo deste; para o tipo de encapsulado axial devanditos valores van rotulados cun código de franxas de cores.

Estes valores indícanse cun conxunto de raias de cores sobre o corpo do elemento. Son tres, catro ou cinco raias; deixando a raia de tolerancia (normalmente prateada ou dourada) á dereita, lense de esquerda a dereita. A última raia indica a tolerancia (precisión). Dos restantes, a última é o multiplicador e as outras as cifras.

O valor da resistencia eléctrica obtense lendo as cifras como un número dunha, dous ou tres cifras; multiplícase polo multiplicador e obtense o resultado en Ohmios (Ω). O coeficiente de temperatura unicamente aplícase en resistencias de alta precisión (tolerancia menor do 1 %).

Lectura do valor dunha resistencia[editar | editar a fonte]

Nunha resistencia adoita haber 4 liñas de cores, aínda que podemos atopar algunhas que conteña 5 liñas (4 de cores e 1 que indica tolerancia) imos tomar a máis xeral as de 4 liñas, as primeiras 3 e deixamos á parte a tolerancia que é prateada ou dourada

  • A primeira liña representa o díxito das decenas.
  • A segunda liña representa o díxito das unidades.
  • O número así formado multiplícase pola potencia de 10 expresada pola terceira liña (multiplicador).

Por exemplo:

Temos unha resistencia coas cores verde, amarelo, vermello e dourado.

  • Rexistramos o valor da primeira liña (verde): 5
  • Rexistramos o valor da segunda liña (amarelo): 4
  • Rexistramos o valor da terceira liña (vermello): X 100
  • Unimos os valores das primeiras dúas liñas e multiplicamos polo valor da terceira

54 X 100 = 5400 Ω ou 5,4 kΩ e este é o valor da resistencia expresada en Ohmios.

Codificación das resistencias en SMT[editar | editar a fonte]

Ás resistencias, cando se atopan en circuítos con tecnoloxía de montaxe de superficie, imprímenselles valores numéricos nun código similar ao usado nos resistores axiais.

As resistencias de tolerancia estándar nestes tipos de montaxes (Standard-tolerance Surface Mount Technology (SMT)) son marcados cun código de tres díxitos, no cal os primeiros dous díxitos representan os primeiros dous díxitos significativos e o terceiro díxito representa unha potencia de dez (o número de ceros).

Por exemplo: "334" 33 × 10,000 ohmios = 330 kiloohmios "222" 22 × 100 ohmios = 2.2 kiloohmios "473" 47 × 1,000 ohmios = 47 kiloohmios "105" 10 × 100,000 ohmios = 1 megaohmios

Os resistores de menos de 100 ohmios escríbense: 100, 220, 470. O número cero final representa dez á portencia de cero, o cal é 1.

Por exemplo: "100" = 10 × 1 ohmios = 10 ohmios "220" = 22 × 1 ohmios = 22 ohmios

Algunhas veces estes valores márcanse como "10" ou "22" para previr erros.

As resistencias menores de 10 ohmios teñen un 'R' para indicar a posición do punto decimal.

Por exemplo: "4R7" = 4.7 ohmios "0R22" = 0.22 ohmios "0R01" = 0.01 ohmios

As resistencias de precisión son marcados con códigos de catro díxitos, nos cales os primeiros tres díxitos son os números significativos e o cuarto é a potencia de dez.

Por exemplo: "1001" = 100 × 10 ohmios = 1 kiloohmio "4992" = 499 × 100 ohmios = 49.9 kiloohmios "1000" = 100 × 1 ohmios = 100 ohmios

Os valores "000" e "0000" aparecen nalgunhas ocasións nas ligazóns de montaxes de superficie, debido a que teñen (unha resistencia aproximada a cero).

Resistencias de precisión[editar | editar a fonte]

Son aquelas cuxo valor se axusta con erros de 100 partes por millón ou menos e teñen ademais unha variación moi pequena coa temperatura, da orde de 10 partes por millón entre 25 e 125 ºC. Este compoñente ten unha utilización moi especial en circuítos analóxicos, con axustes moi estreitos das especificacións, para máis datos recorrer a manuais de Vishay, entre outros. Este tipo de compoñente logra a súa precisión tanto no seu valor, como na súa especificación de temperatura debido que a mesma debe ser considerado un sistema, onde os materiais que a comportan interactúan para lograr a súa estabilidade. Un filme metálico moi fino pégase a un illante como o vidro, ao aumentar a temperatura, a expansión térmica do metal é maior que a do vidro e isto produce no metal unha forza que o comprime reducindo a súa resistencia eléctrica, o coeficiente de variación de resistencia do metal coa temperatura é positivo, a suma case lineal destes factores fai que a resistencia non varíe ou que o faga minimamente.