Republic F-105 Thunderchief

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Republic F-105 Thunderchief
Republic F-105D-30-RE (SN 62-4234) in flight with full bomb load 060901-F-1234S-013.jpg
Tipo cazabombardeiro
Fabricante Republic Aviation
Primeiro voo 22 de outubro de 1955
Introducido 27 de maio de 1958
Retirado 25 de febreiro de 1984
Principais usuarios USAF
Unidades construídas 833

O Republic F-105 Thunderchief foi un cazabombardeiro supersónico usado pola Forza Aérea dos Estados Unidos. Con capacidade de acadar velocidades de Mach 2, o F-105 realizou a meirande parte dos ataques de bombardeo durante os primeiros anos da Guerra do Vietnam; era o único avión estadounidense en ser retirado do combate debido ás súas altas perdas. Orixinalmente foi deseñado como un avión de ataque nuclear monopraza, e posteriormente foi desenvolvida unha versión bipraza Wild Weasel para a supresión das defensas aéreas inimigas. O F-105 foi comunmente coñecido como "Thud" polas súas tripulacións.

Como continuador do F-100, o F-105 tamén foi armado con mísiles e un canón; porén, o seu deseño adaptábase á penetración a baixa altura e alta velocidade portando internamente unha única arma nuclear. O seu primeiro voo foi en 1955 e entrou en servizo en 1958. O F-105 podía levar unha maior carga de bombas que os grandes bombardeiros estratéxicos da Segunda Guerra Mundial, como o B-17 Flying Fortress e o B-24 Liberator. O F-105 foi un dos principais cazabombardeiros da Guerra do Vietnam; realizáronse ao redor de 20.000 saídas co Thunderchief, con 382 avións perdidos (case a metade dos 833 producidos), incluídas 62 perdas operacionais. Aínda que era menos áxil que os máis pequenos cazas MiG, os F-105 da USAF foron acreditados con 27,5 derrubamentos.

Durante a guerra, o monopraza F-105D foi o principal avión con bombas pesadas usado contra diversos obxectivos militares. Mentres tanto, os biprazas F-105F e F-105G Wild Weasel convertéronse nas primeiras plataformas adicadas á supresión de defensas aéreas inimigas, loitando contra os mísiles terra-aire de fabricación soviética S-75 Dvina. Dous pilotos de Wild Weasel foron premiados coa Medalla de Honra por atacar emprazamentos norvietnamitas de mísiles terra-aire, co derrubamento de dous MiG-17 o mesmo día. As perigosas misións acotío requerían deles ser "os primeiros en entrar e o últimos en saír", encargándose da supresión das defensas aéreas mentres os avións de ataque remataban as súas misións e deixaban a zona.

O Thunderchief foi o avión de combate monopraza dun só motor máis grande da historia, cun peso duns 23.000 kg. Podía superar a velocidade do son ao nivel do mar e acadar Mach 2 a gran altura, e podía cargar máis de 6.400 kg de bombas e mísiles. O Thunderchief foi substituído como avión de ataque sobre Vietnam do Norte polo McDonnell Douglas F-4 Phantom II e o General Dynamics F-111 Aardvark. Porén, as variantes Wild Weasel do F-105 permaneceron en servizo ata 1984, cando foron substituídas polo especializado F-4G "Wild Weasel V".