Refugallo espacial

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Imaxe xerada por ordenador de obxectos en órbita que están a ser seguirdos. Un 95% son refugallos espaciais, non satélites en funcionamento. Os puntos representan situacións, cun tamaño escalado para propiciar a visibilidade, non en relación ó tamaño terrestre.
Imaxe xerada por ordenador de obxectos en órbita que están a ser seguirdos. Un 95% son refugallos espaciais, non satélites en funcionamento. Os puntos representan situacións, cun tamaño escalado para propiciar a visibilidade, non en relación ó tamaño terrestre.

O refugallo espacial ou lixo espacial é o material derivado dos lanzamentos de obxectos ó espazo que se mantén en órbita.

Características[editar | editar a fonte]

Diagrama Gabbard de case 300 pezas de refugallos procedentes da desintegración da terceira fase do cohete chinés Longa Marcha 4 o 11 de marzo de 2000.
Diagrama Gabbard de case 300 pezas de refugallos procedentes da desintegración da terceira fase do cohete chinés Longa Marcha 4 o 11 de marzo de 2000.

Estase a incrementar ó aumentar o número de lanzamentos e aumentar asemade as incidencias nos mesmos e a interacción entre os restos. Os refugallos espaciais poden interferir a navegación arredor do noso planeta, e son perigosos polas altas velocidade que implica o manterse en órbita, de varios quilómetros cada segundo.

Os obxectos en órbita sofren fricción, pero moi pequeno, podendo tardar en caer á Terra milleiros de anos se non teñen antes un accidente que os disperse ou os faga cambiar de órbita.[1] Así, estímase que un satélite xeoestacionario pode manterse na órbita de xeito indefinido, mentres un orbitando en órbita circular a 500 km de altitude tardará en caer uns 25 anos.

No 2020 a ESA ten planificado e contratado para 2025 a primeira retirada dun satélite en órbita pola recollida do mesmo por outro satélite preparado para ese propósito.[2]

No 2021 estímase que cada satélite funcional en órbita debe realizar dúas manobras para evitar colisións (cada ano) contra obxectos vixiados, coa conseguinte perda de horas de traballo, enerxía para os axustes orbitais e tempo de funcionamento efectivo dos satélites.[3] Nesta data, estímanse en máis de dez mil os satélites xa lanzados, medrando o número de xeito considerable nos anos precedentes e aumentando a participación privada, que xa é maioritaria.[4]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Falling to Earth takes a long time". www.esa.int (en inglés). Consultado o 2021-02-17. 
  2. "La ESA adquiere de una empresa emergente la primera misión de retirada de desechos espaciales". www.esa.int (en inglés). Consultado o 2020-12-01. 
  3. "The cost of avoiding collision". www.esa.int (en inglés). Consultado o 2021-02-24. 
  4. "We're launching more than ever". www.esa.int (en inglés). Consultado o 2021-03-03.