Rallus caerulescens

	Instancia de taxon
	Nome curto R. caerulescens
	Categoría taxonómica especie

Rallus caerulescens
	Rallus caerulescens ; Johann Friedrich Gmelin 1789
	Instancia de taxon
	Nome curto R. caerulescens
	Categoría taxonómica especie
	Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Gruiformes
Familia	Rallidae
Xénero	Rallus
Especie	Rallus caerulescens ; Gmelin, 1789 Rallus caerulescens
Cifras e dimensións
	Masa 175,5 g peso adulto macho ; 145 g peso adulto femia ; 14,8 g peso de nacemento
	Tamaño da niñada 3,5
Datas
	Período de incubación 20 d
Localización
	Área de distribución África
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/026wzk9
ITIS	176226
OTT	3599952
UICN	22692498
CoL	4RB9Q
	Wikidata G:Commons C:Commons

Rallus caerulescens é unha pequena especie de zurrasca de vida acuática da familia dos rálidos que se encontra no leste e sur de África.

Taxonomía

A especie describiuna en 1789 o naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin na súa edición revisada e ampliada do Systema Naturae de Carl Linné. Situouna xunto coas outras zurrascas no xénero Rallus e deulle o nome binomial Rallus caerulescens.^[1] Gmelin baseou a súa descrición no "blue necked rail" do Cabo de Boa Esperanza que describira en 1785 o ornitólogo inglés John Latham no seu libro A General Synopsis of Birds.^[2] O naturalista Joseph Banks proporcionara a Latham unha acuarela da ave que pintara Georg Forster quen acompañou a James Cook na súa segunda viaxe ao océano Pacífico. A pintura foi realizada en 1773 no Cabo de Boa Esperanza. Hoxe é o holotipo da especie e consérvase no Museo de Historia Natural de Londres.^[3] O epíteto de especie caerulescens vén do latín e significa "azulado".^[4] A especie é monotípica: non se recoñece ningunha subespecie.^[5]

Descrición

Os adultos teñen uns 27–28 cm de longo, e teñen principalmente partes dorsais marróns e partes ventrais grises azuladas, con liñas negras e brancas nos flancos e baixo a cola. Os sexos teñen plumaxe similar pero as femias son máis pequenas. É a única especie de Rallus con dorso liso sen debuxos. O corpo está aplanado lateralmente para facilitarlle o paso entre os xuncos. Teñen dedas longas, cola curta e un longo e delgado bico vermello mate. As patas son vermellas. Os inmmaturos son similares aos adultos, pero os tons grises azulados son substituídos por beixes.^[6]

Son aves ruidosas, cunha chamada que é un asubío vibrante que soa triii-tii-tii-tii-tii.^[6]

Distribución e hábitat

O seu hábitat reprodutor son as marismas e as xunqueiras do leste e sur de África desde Etiopía a Suráfrica. Moitos exemplares son residentes permanentes, pero algúns realizan movementos estacionais en resposta á dispoñibilidade de zonas húmidas.^[6]

Comportamento

Reprodución

Aniña en lugares secos entre a vexetación das marismas, e ambos os sexos colaboran na construción dun niño cupuliforme. A posta típica é de 2–6 ovos cos crema con moitas manchas, que chocan ambos os sexos durante uns 20 das ata a eclosión. Os polos están cubertos de penuxe negra e son precoces, como é típico nos rálidos.^[6]

Alimentación

Sondan o barro ou as augas pouco fondas co seu bico e capturan os alimentos pola vista. Comen principalmente insectos, cangrexos e outros pequenos animais acuáticos.^[6]

Notas

↑ Gmelin, Johann Friedrich (1789). Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (en latín). 1, Part 2 (13ª ed.). Lipsiae [Leipzig]: Georg. Emanuel. Beer. p. 716.
↑ Latham, John (1785). A General Synopsis of Birds. 3, Part 1. Londres: Printed for Leigh and Sotheby. p. 234.
↑ Lysaght, Averil (1959). "Some eighteenth century bird paintings in the library of Sir Joseph Banks (1743-1820)". Bulletin of the British Museum (Natural History), Historical Series 1 (6): 251-371 [302, No. 129]. doi:10.5962/p.92313.
↑ Jobling, James A. (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres: Christopher Helm. p. 113. ISBN 978-1-4081-2501-4.
↑ Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (agosto de 2022). "Flufftails, finfoots, rails, trumpeters, cranes, limpkin". IOC World Bird List Version 12.2. International Ornithologists' Union. Consultado o 12 de outubro de 2022.
1 2 3 4 5 Taylor, P.B. (1996). "African rail". En del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. Handbook of the Birds of the World. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. p. 170. ISBN 978-84-87334-20-7.

Véxase tamén

Ligazóns externas

African rail – Texto sobre a especie no Atlas of Southern African Birds.

[1] Gmelin, Johann Friedrich (1789). Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (en latín). 1, Part 2 (13ª ed.). Lipsiae [Leipzig]: Georg. Emanuel. Beer. p. 716.

[2] Latham, John (1785). A General Synopsis of Birds. 3, Part 1. Londres: Printed for Leigh and Sotheby. p. 234.

[3] Lysaght, Averil (1959). "Some eighteenth century bird paintings in the library of Sir Joseph Banks (1743-1820)". Bulletin of the British Museum (Natural History), Historical Series 1 (6): 251-371 [302, No. 129]. doi:10.5962/p.92313.

[4] Jobling, James A. (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres: Christopher Helm. p. 113. ISBN 978-1-4081-2501-4.

[ioc-5] Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (agosto de 2022). "Flufftails, finfoots, rails, trumpeters, cranes, limpkin". IOC World Bird List Version 12.2. International Ornithologists' Union. Consultado o 12 de outubro de 2022.

[hbw-6] 1 2 3 4 5 Taylor, P.B. (1996). "African rail". En del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. Handbook of the Birds of the World. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. p. 170. ISBN 978-84-87334-20-7.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]