Rafael María de Labra Cadrana

Rafael María de Labra Cadrana

Biografía
Nacemento	7 de setembro de 1840 A Habana
Morte	16 de abril de 1918 (77 anos) Madrid
Presidente do Ateneo de Madrid
1913 – 1917 ← Segismundo Moret – Ramón Menéndez Pidal →
Académico da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas
19 de maio de 1912 – 16 de abril de 1918 ← Segismundo Moret – Adolfo Pons y Umbert →
Senador do Reino
2 de xuño de 1901 – 16 de abril de 1918 Circunscrición electoral: Sociedade Económica de Amigos do País
Deputado das Cortes
29 de abril de 1898 – 16 de marzo de 1899 Circunscrición electoral: Guanabacoa
Senador do Reino
26 de abril de 1896 – 29 de abril de 1898 Circunscrición electoral: Universidade da Habana
Deputado das Cortes
4 de abril de 1893 – 1 de xullo de 1895 Circunscrición electoral: Guanabacoa
Reitor Institución Libre de Enseñanza
1885 – 16 de abril de 1918
Deputado das Cortes
9 de xuño de 1884 – 5 de xaneiro de 1893 Circunscrición electoral: Sabana Grande (pt)
Deputado das Cortes
20 de maio de 1879 – 9 de xuño de 1884 Circunscrición electoral: A Habana
Deputado no Congreso do Sexenio Democrático
27 de maio de 1872 – 8 de xaneiro de 1874 Circunscrición electoral: Sabana Grande (pt)
Deputado no Congreso do Sexenio Democrático
8 de maio de 1871 – 24 de xaneiro de 1872 Circunscrición electoral: Oviedo (en)
Datos persoais
Educación	Universidade Complutense de Madrid
Actividade
Ocupación	político, abolicionista, escritor, historiador
Membro de	Real Academia de Ciencias Morais e Políticas (1910–1918) Instituto do Dereito Internacional (1878–)
Sinatura
Descrito pola fonte	Ensayo de un catálogo de periodistas españoles del siglo XIX (1903-1904), (sec:Labra y Cadrana (Rafael María de), p.217-218)

Rafael María de Labra Cadrana, nado na Habana o 7 de setembro de 1840 e finado en Madrid o 16 de abril de 1918, foi un ideólogo, político español, liberal e republicano, destacado abolicionista e prolífico escritor. Foi unha figura clave na campaña pola abolición da escravitude en Porto Rico e Cuba. Foi deputado, reitor da Institución Libre de Enseñanza, senador, membro de número da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas e presidente do Ateneo de Madrid. Foi defensor da escola pública laica e da liberdade de ensinanza como alicerces da democracia.

Traxectoria

Foi fillo dun matrimonio de acomodados labregos asturianos: Rafaela (natural de Xixón, filla do subintendente de Cuba Ignacio González Cadrana) e Ramón María de Labra (Cangas de Onís 1788-1870). Rafael María naceu na Habana, onde o seu pai estaba servindo como coronel dun rexemento. Sendo aínda un neno trasladouse coa súa familia a España, onde residiron primeiro en Cádiz e, desde que cumpriu dez anos de idade, en Madrid. Na universidade desta cidade cursou os estudos de Filosofía e Letras e de Dereito, licenciándose como avogado en 1860. Un ano antes recibira das mans de Salustiano de Olózaga un premio á elocuencia na Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación.

O 15 de novembro de 1857 ingresou como membro do Ateneo de Madrid (co número 1769, presentado por Enrique Lemming, Fernando Cos-Gayón e Gabino María Armeiza), onde axiña se deu a coñecer polas súas destacadas capacidades como orador. Iniciouse no xornalismo en El Contemporáneo e La Discusión. Na Revista Hispano-Americana defendeu moi cedo a autonomía de Cuba.

Foi un destacado activista da Sociedad Abolicionista Española, fundada en 1865. Presidiu o seu comité executivo entre 1868 e 1876 e, posteriormente, ocupou a presidencia da propia sociedade, que se disolveu en 1888, unha vez abolida a escravitude nos territorios hispánicos. A súa actividade antiescravista valeulle fortes inimistades en Cuba. Segundo recolle Miguel Moya en Oradores políticos, un xornal integrista cubano chegou a abrir unha subscrición para recompensar a quen conseguise asasinalo: «Por sacarlle os ollos, 100. Por atravesarlle o corazón dunha puñalada, 500. Por arrastralo, 1.000 pesos».

Así mesmo, participou como relator nas conferencias dominicais sobre a educación da muller organizadas pola Universidade de Madrid, coa conferencia Sobre la mujer y la legislacion castellana (Madrid, 1869).

En 1871 foi elixido deputado nas Cortes por Infiesto, en Asturias, sen pertencer a ningún partido político. Labra conseguiu que a Asemblea Nacional aprobase a Lei de abolición da escravitude. Renunciou a ser ministro, inda que Francesc Pi i Margall e Nicolás Salmerón llo pediron.

Foi un dos fundadores da Institución Libre de Enseñanza en 1876. Exerceu como reitor da institución entre 1881 e 1882 e novamente desde 1885 ata 1918.

Foi senador pola Universidade da Habana entre 1896 e 1898 e pola Sociedade Económica de Amigos do País de León entre 1901 e 1918. Tamén foi un dos deputados e senadores homenaxeados por Solidaritat Catalana o 20 de maio de 1906 pola súa oposición no Senado á Lei de Xurisdicións.

Publicou arredor de douscentos libros, entre os que se inclúen obras sobre as súas viaxes.

Galería de imaxes

• 
  "Sobre la mujer y la legislación castellana", 1869.
• 
  La emancipacion de los esclavos en los Estados-Unidos, 1873.
• 
  Las colonias de Inglaterra en América, 1874.
• 
  Senado: "La trata de blancos", 1909.
• 
  Congreso de emigración celebrado en Santiago baixo a presidencia de Labra, 1910.
• 
  España y América, 1812-1912.
• 
  Humanidad Nueva n.º 2, dedicado a Labra, 1913.

Véxase tamén

Bibliografía

• Davies, Catherine; Sánchez, Sarah (2010a). "Rafael María de Labra and La Revista Hispano-Americana. 1864—1867: Revolutionary Liberalism and Colonial Reform". Bulletin of Spanish Studies 87 (7): 915–938. doi:10.1080/14753820.2011.529290. 
• ———; ——— (2010b). "Rafael María de Labra and Ramón Labra: Two Generations of Revolution and Liberal Reform in Spain and Cuba". Hispanic Research Journal 11 (1): 11–24. doi:10.1179/146827309x12561172511260. 
• Domingo Acebrón, M.ª Dolores (1998). "Rafael María de Labra ante la cuestión de Cuba, 1898". Anuario de Estudios Americanos (Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas) 55 (1). ISSN 0210-5810. 
• ——— (2006). Rafael María de Labra: Cuba, Puerto Rico, Las Filipinas, Europa y Marruecos, en la España del sexenio democrático y la restauración (1871-1918). CSIC. ISBN 8400084470. 
• Hernández y Ruigómez, Almudena (1994). "Rafael María de Labra, americanista antillano en el Congreso de los Diputados" (PDF). Mar oceana: Revista del humanismo español e iberoamericano (1): 315–355. ISSN 1134-7627. 
• Ossorio y Bernard, Manuel (1903). "Labra y Cadrana, Rafael María de". Ensayo de un catálogo de periodistas españoles del siglo XIX. Madrid: Imprenta y litografía de J. Palacios. pp. 217–218. 
• Moya y de Ojanguren, Miguel (1890). Oradores políticos (perfiles) (en castelán). Madrid: Sáenz de Jubera, hermanos. pp. 191–202. 
• Rey Alvite, Jesús (1911). Españoles eminentes, D. Rafael M. de Labra: estudio biográfico. Madrid: Tipografía Sindicato de Publicidad. 
• Romanones, Conde de (1922). D. Rafael María de Labra y la política de España en América y Portugal (PDF). Madrid: Gráfica Ambos Mundos. 
• Soldevilla, Fernando (1919). El año político. 1918. Madrid: Imprenta y Encuadernación de Julio Cosano. 
• Vicente Hernández, Ulpiano (1982). "La educación popular en el pensamiento de Rafael María de Labra". Historia de la Educación (Salamanca: Ediciones Universidad de Salamanca) 1. ISSN 0212-0267. 
• ——— (1990). "Pensamiento político-educativo del rector de la Institución Libre de Enseñanza D. Rafael Mª de Labra y Cadrana" (PDF). Revista interuniversitaria de formación del profesorado (7): 67–88. ISSN 0213-8646. 

Outros artigos

• Krausismo

Ligazóns externas

• "Rafael María de Labra y Cadrana" Enciclopedia de Oviedo. Fundación Gustavo Bueno (en castelán).
• Bueno Sánchez, Gustavo (2006). "Rafael María de Labra Cadrana 1840-1918". filosofia.org (en castelán). 

Vídeos externos

Biblioteca Nacional de España (2018) "Mesa redonda: Labra y el abolicionismo"