Pura Muñoz Cánoves

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pura Muñoz Cánoves
Nacemento1962
Lugar de nacementoMiramar
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Valencia e Universidade Autónoma de Madrid
Ocupaciónfarmacóloga
PremiosSelección Española da Ciencia, Premi Rei Jaume I d'Investigació Mèdica, Narcís Monturiol Medal e City of Barcelona Award
editar datos en Wikidata ]

Pura Muñoz Cánoves, nada en Miramar (Valencia) en 1962, é doutora en farmacocoloxía, investigadora e profesora , destacada no estudo do envellecemento celular.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Farmacia na Universidade de Valencia, onde se licenciou en 1985. Doutorouse en ciencias biolóxicas en 1990 pola Universidade Autónoma de Madrid, desenvolvendo un traballo no Instituto de Investigación Scripps ( La Jolla, Estados Unidos ). [1] Fixo o seu traballo posdoutoral na Universidade de California, San Diego . Dirixiu o seu propio grupo de investigación en 1997 no Instituto de Investigación Oncolóxica (IRO) de Barcelona. [2] [3] En 2002 o seu grupo trasladouse ao Centro de Regulación Xenómica (CRG) de Barcelona, ascendendo como xefe de grupo sénior na devandita institución en 2007. [2]

Interesada pola investigación en bioloxía celular, en 2009, co apoio do ICREA, incorporouse como coordinadora á Universidade Pompeu Fabra [1], onde é profesora do departamento de ciencias experimentais e da saúde da UPF. As súas últimas investigacións centráronse no campo da rexeneración do músculo esquelético (fisioloxía e patoloxía) e o envellecemento celular. [2]

Premios e recoñecementos[editar | editar a fonte]

En 2015 foi galardoada co " Premio Ciutat de Barcelona de Ciencias da Vida ", concedido polo seu traballo publicado na revista Nature, no que identifica o mecanismo implicado no proceso de envellecemento irreversible das células nai musculares. [4] [5] En 2016, xunto con Laura García Prat, foi galardoada co "Premio Vanguard of Science" pola súa contribución no campo do envellecemento celular ". [6] [7]

En 2019 recibiu o Premio Rei Jaume I de Investigación Médica polas súas contribucións nos mecanismos moleculares do envellecemento, e máis concretamente nos cambios progresivos das células nai en animais envellecidos e nas posibilidades da medicina rexenerativa. [8]

En 2021, gañou o Premio Nacional de Investigación Santiago Ramón y Cajal na área de Bioloxía pola “aportación da súa investigación sobre células nai dentro dos campos da rexeneración muscular e o envellecemento que concede o Ministerio de Ciencia e Innovación. [9]

Notas[editar | editar a fonte]