Pumpuang Duangjan
  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 4 de agosto de 1961 Hankha |
| Morte | 13 de xuño de 1992 (30 anos) Phitsanulok |
| Causa da morte | Lupus eritematoso sistémico |
| Relixión | Budismo |
| Actividade | |
| Ocupación | cantante, actriz |
| Período de actividade | 1975 - 1992 |
| Xénero artístico | Música pop, Luk thung (pt)  e pop rock |
| Celebración | Budismo na Tailândia (pt) |
| Instrumento | Voz |
| Selo discográfico | Topline Diamond (en) |
| Familia | |
| Cónxuxe | Kraisorn Leelamekhin |
| Sitio web | xs4all.nl… |
  | |
Pumpuang Duangjan (en tailandés: พุ่มพวง ดวงจันทร์), tamén coñecida como Pueng (tailandés: ผึ้ง), nada o 4 de agosto do 1961 en Suphanburi e finada o 13 de xuño do 1992 en Phitsanulok, foi unha actriz e cantante tailandesa.[1][2][3] Está considerada a pioneira do Luk Thung electrónico, así como unha das máis importantes cantantes do xénero.[1]
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Pumpuang Duangjan naceu en Suphanburi no 1961, filla dunha parella de agricultores pobres.[1][3] Estudou a educación primaria durante só dous anos, xa que tivo que abandonala para dedicarse a traballar nun campo de cana de azucre.[1][3] Malia a súa condición de analfabeta, gustáballe memorizar as letras das cancións para presentarse a concursos de canto locais.[4]
Comezou a gañar sona de adolescente, e a súa fama aumentou a partir da década dos setenta.[5][6] A pesar da súa relevancia no país, a súa carreira viuse limitada por amantes, axentes e promotores musicais, que lle negaron acceso aos beneficios económicos xerados polo seu traballo.[1][4] Neste sentido, non puido financiar o tratamento para a enfermidade que acabaría coa súa vida.[1][4]
Faleceu en Phitsanulok no 1992, con tan só trinta anos.[4]
Legado
[editar | editar a fonte]Pueng é lembrada polas súas letras, que narran a vida no rural tailandés.[1][3][6] No 2018, foi a protagonista dun Google Doodle, co gallo do 57.º aniversario do seu nacemento.[6]
Discografía
[editar | editar a fonte]- Nak Rong Baan Nok (นักร้องบ้านนอก)
- Noo Mai Roo (หนูไม่เอา)
- Kho Hai Ruai (ขอให้รวย)
- Som Tam (ส้มตำ)
- Nad Phop Na Ampoer (นัดพบหน้าอำเภอ)
- Take Ka Tan Phook Bo (ตั๊กแตนผูกโบว์)
- Anitja Tinger (อนิจจาทิงเจอร์)
- Aai Saang Neon (อายแสงนีออน)
Filmografía
[editar | editar a fonte]Televisión
[editar | editar a fonte]- Nang Sao Yi Sai (นางสาวยี่สาย)
Filmes
[editar | editar a fonte]- 1984 – Chee (ชี)
- 1984 – Nang Sao Ka Thi Sod (นางสาวกะทิสด)
- 1984 – Khoe Thot Tee Thee Rak (ขอโทษที ที่รัก)
- 1984 – Jong Ang Pangad (จงอางผงาด)
- 1985 – Thee Rak Ter Yoo Nai (ที่รัก เธออยู่ไหน)
- 1986 – Mue Puen Khon Mai (มือปืนคนใหม่)
- 1987 – Sanae Nak Rong (เสน่ห์นักร้อง)
- 1987 – Chaloey Rak (เชลยรัก)
- 1987 – Pleng Rak Phleng Puen (เพลงรัก เพลงปืน)
- 1988 – Phet Payak Rat (เพชรพยัคฆราช)
Notas
[editar | editar a fonte]- 1 2 3 4 5 6 7 ปราการด่านสุดท้าย (2011-07-19). "ชีวิต แม่พุ่มพวงค่ะ ไปเจอมาเราว่าละเอียดที่สุดแล้วค่ะ". Pantip.com (en Thai).
- ↑ "Dance and Music". Thai Culture. OnlyChaAm.com. Arquivado dende o orixinal o 27 de marzo de 2019. Consultado o 7 de novembro de 2016.[Verificar credibilidade]
- 1 2 3 4 Lockard, Craig (2009). Southeast Asia in World History. Oxford University Press. ISBN 0195338111.
- 1 2 3 4 "27 Years On, Fans Still Sway to Luk Thung Legend ‘Phumpuang Duangjan’ (Video)". kaosodenglish.com (en inglés). Consultado o 01-03-2024.
- ↑ "บุคคลสำคัญในท้องถิ่น (ไวพจน์ เพชรสุพรรณ (พาน สกุลนี))" (en tailandés). Arquivado dende o orixinal o 16-06-2022. Consultado o 01-03-2024.
- 1 2 3 "Pumpuang Duangjan’s 57th Birthday Doodle - Google Doodles". doodles.google (en inglés). Consultado o 2024-03-01.
