Debido á unificación alemá, Otto von Bismarck e os seus políticos tiñan en mente construír un imperio glorioso en Alemaña, que acabaría con todos os estados alemáns. O 18 de xaneiro de 1871, a emancipación política alemá chegou ao seu punto máximo e proclamouse un imperio (en alemán: Deutsche Reichsgründung).
Pero pouco despois de Bismarck, novos movementos antiimperialistas tomaron diferentes camiños políticos, aderíndose ao marxismo, cuxo libro Das Kapital comezou a ser venerado polos funcionarios públicos do proletariado.
O proxecto de Bismarck funcionou, pero o Kaiser tivo políticas sanguinarias, que maltrataban o pobo, sen tolerancia cos opositores marxistas, e transformouse nunha ditadura imperialista. Segundo o historiador Hans-Ulrich Wehler, o control de Bismarck sobre o sistema político foi tan completo que cabe falar de "ditadura plebiscitaria de tipo bonapartista".[1]