Saltar ao contido

Premio de poesía Miguel González Garcés

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Premio de poesía Miguel González Garcés
 Instancia de
 Epónimo
Datas
 Fundación / creación
1991 Editar o valor en Wikidata
Implicados
 Concedido por
 Gañador/a
2024: Gonzalo Hermo (22 edición)
2022: Yolanda Castaño (21 edición)
2020: Daniel Asorey Vidal (20 edición)
2018: Eli Ríos (19 edición)
2016: Lorena Conde (18 edición)
2014: Carlos Penela (17 edición)
2012: Ramón Neto (16 edición)
2010: Manuel Darriba (15 edición)
2008: Xavier Lama (14 edición)
2006: Medos Romero (13 edición)
2004: Miguel Anxo Fernán-Vello (12 edición)
2002: Román Raña (11 edición)
2000: Manuel Álvarez Torneiro (10 edición)
1999: Xosé María Álvarez Cáccamo (9 edición)
1998: Manuel Álvarez Torneiro (8 edición)
1997: Ramiro Fonte (7 edición)
1996: Estevo Creus (6 edición)
1995: Marta Dacosta (5 edición)
1994: Paulino Vázquez (4 edición)
1993: Xulio López Valcárcel (3 edición)
1992: Luz Pozo Garza (2 edición)
1991: Xavier Rodríguez Baixeras (1 edición) Editar o valor en Wikidata
Localización
 País
Wikidata

O Premio de poesía Miguel González Garcés foi instituído en 1991 pola Deputación da Coruña como homenaxe á figura do poeta coruñés Miguel González Garcés. Desde a edición de 2000 a convocatoria é bianual.[1]

Gañadores

[editar | editar a fonte]
caption
AnoPersoa gañadoraAccésit
1991Xavier Rodríguez Baixeras, Visitantes
1992Luz Pozo Garza, Prometo a flor de lotoManuel Álvarez Torneiro, As voces consagradas
1993Xulio López Valcárcel, Memoria de agostoDomingo Tabuyo Romero, Manual de urxencias e retornos
1994Paulino Vázquez, Un áspero tempo de calizaAntón Dobao, Caderno dos dereitos e das horas
Helena Villar Janeiro, Festa do corpo
1995Marta Dacosta, Pel de ameixaXosé Manuel Vélez, Contra saudade
1996Estevo Creus, AreadosXosé Miranda, Carozo azul
1997Ramiro Fonte, Mínima moralidadeEduardo Estévez, Só paxaros saíron desta boca
1998Manuel Álvarez Torneiro, Luz de facer memoriaRamón Caride Ogando, Xeografías do sal
1999Xosé María Álvarez Cáccamo, Vocabulario das orixesXesús Rábade Paredes, Os dedos nos loureiros
2000Manuel Álvarez Torneiro, Campo segado
2002Román Raña, Eloxio da desordeLino Braxe, O longo día acaba
2004Miguel Anxo Fernán-Vello, Capital do corpoNoel Blanco Mourelle, Mecánicas celestes
2006Medos Romero, O pozo da feridaLino Braxe, Alaridos dunha civilización humana
2008Xavier Lama Cabalos do alén na cidade das fábulas.[2]
2010Manuel Darriba, Os indios deixaron os verdes prados
2012Ramón Neto, As lavandas adáptanse a todo erro de navegaciónLedicia Costas, Satén
2014Carlos Penela, Arte de fugaBaldo Ramos, Cartografía do exilio
2016Lorena Conde, Entullo
2018Eli Ríos, Ningunha tortilla é malaSilvia Penas, Subministro
2020Daniel Asorey, Contra naturaLupe Gómez, Silabario da peste.[3]
2022Yolanda Castaño, A falsa autónoma
2024Gonzalo Hermo, Un xesto de tenrura
  1. "Premio Miguel González Garcés de poesía". Deputación da Coruña.
  2. O primeiro gañador da XIV edición do premio "González Garcés" Arquivado 14 de xuño de 2012 en Wayback Machine. foi Eduardo Estévez coa súa obra Construcións. Logo da impugnación do fallo do xurado por parte de Xavier Lama, Eduardo Estévez foi desposuído do premio.
  3. Diario, Nós. "Lupe Gómez e Daniel Asorey gañan o XX Premio González Garcés de poesía da Deputación da Coruña". Nós Diario. Consultado o 2020-10-28.