Pokémon Red e Blue

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Pokémon Red e Pokémon Blue
International Pokémon logo.svg
Logo da franquía.
Desenvolvedor(es)Game Freak
Distribuidora(s)Nintendo
Director(es)Satoshi Tajiri
Produtor(es)Shigeru Miyamoto
Takashi Kawaguchi
Tsunekazu Ishihara
Deseñador(es)Satoshi Tajiri
Artista(s)Ken Sugimori
Atsuko Nishida
Compositor(es)Junichi Masuda
Lanzamento
  • Pocket Monsters: Red e Green
  • Flag of Japan.svg 27 de febreiro de 1996
  • Pocket Monsters: Blue
  • Flag of Japan.svg 15 de outubro de 1996 (CoroCoro Comic)
  • Flag of Japan.svg 10 de outubro de 1999 (retail)
  • Pokémon Red e Blue
  • América do Norte: 28 de setembro de 1998
    Australia 1998
    Unión Europea: 5 de outubro de 1999
XéneroVideoxogo de rol
Modos de xogoUn xogador
Multixogador
Clasificación PEGI PEGI 3 (2009-2010).svg
USK USK 0.png
Plataforma(s)Game Boy (SGB)
SeriePokémon
editar datos en Wikidata ]

Pokémon Red Version e Pokémon Blue Version son dous videoxogos de rol desenvolvidos por Game Freak e publicados por Nintendo para a consola Game Boy. Son os primeiros títulos da serie de videoxogos Pokémon. Foron estreados orixinalmente no Xapón en 1996 como Pocket Monsters: Red[1] e Pocket Monsters: Green,[2] con Pocket Monsters: Blue[3] sendo estreado ese mesmo ano como unha edición especial. Foron estreados como Red e Blue en América do Norte e Australia en 1998, e en Europa en 1999.

Pokémon Yellow, unha edición especial, foi estreada no Xapón en 1998, e noutras rexións en 1999 e 2000. Red e Green foron refeitos para a Game Boy Advance como Pokémon FireRed e LeafGreen, estreados no 2004. Red, Blue e Yellow, así como Green no Xapón, foron relanzados para a consola Nintendo 3DS Virtual Console en 2016 para conmemorar o vixésimo aniversario da franquía.

O xogador controla ó protagonista dende unha perspectiva aérea e percorre a rexión ficticia de Kanto para combater outros adestradores de Pokémon. O obxectivo principal do xogo é converterse no campión da Indigo League derrotando oito líderes de ximnasios, así como os catro mellores adestradores Pokémon da rexión, os Elite 4. Outro obxectivo é completar a Pokédex, unha enciclopedia que se atopa dentro do xogo, mediante a captura das 151 especies Pokémon dispoñibles. Red e Blue permiten empregar o Game Link Cable para conectar dúas consolas e intercambiar Pokémon ou combater entre os xogadores. Ámbolos títulos son independentes un do outro, mais os dous presentan o mesmo argumento,[4] e aínda que poden ser xogados de forma separada, é preciso que os xogadores intercambien entre si diferentes criaturas para poder ter os 151 Pokémon orixinais.

Red e Blue recibiron, en xeral, críticas positivas; eloxiouse a opción multixogador, en especial o concepto de intercambio. Ambos títulos obtiveron unha puntuación global de 89% por parte de GameRankings. Asemade atópanse nunha posición importante en diferentes listas de estilo top; o sitio web IGN realizou unha serie de artigos a teor dos dous títulos a partir de 2003, e en todos eles figuran entre «Os 100 mellores xogos de tódolos tempos». O lanzamento de ambos xogos marcou o comezo do que se convertería nunha franquía que vendeu máis de 300 millóns de copias arredor de todo o mundo, polo que foron incluídos en 2009 dentro do Libro Guiness dos récords mundiais nas seccións «Mellor xogo de rol vendido para Game Boy» e «Mellor xogo vendido do xénero RPG de tódolos tempos».

Modo de xogo[editar | editar a fonte]

Pokémon Red e Blue son xogados nunha vista de terceira persoa e perspectiva aérea, e consta de tres pantallas básicas: un mundo exterior, no cal o xogador explora co personaxe principal;[5] unha pantalla de batalla con vista lateral;[6] e unha interface de menú, na cal o xogador pode configurar os seus Pokémon, obxectos e preferencias de xogo.[7]

O xogador pode usar os seus Pokémon para loitar contra outros Pokémon. Cando o xogador encontra un Pokémon salvaxe ou é retado por un adestrador, a pantalla cambia a unha pantalla de loita por quendas que amosa os Pokémon enfrontados. Durante a batalla, o xogador pode escoller un movemento para que o seu Pokémon loite usando un de catro posibles ataques, usar un obxecto, cambiar o seu Pokémon activo, ou tentar fuxir (esta última opción non é posible nas batallas con adestradores). Os Pokémon teñen puntos de vida (HP); cando a saúde do Pokémon se reduce a cero, desmáiase e xa non pode loitar de novo ata que reviva. Cando o Pokémon inimigo é derrotado, o Pokémon do xogador involucrado na batalla recibe un certo número de puntos de experiencia (EXP). Despois de acumular suficiente EXP, un Pokémon subirá de nivel.[6] O nivel dun Pokémon define as súas habilidades físicas, como as estatísticas de batalla adquiridas e os ataques aprendidos. A certos niveis, os Pokémon tamén poden evolucionar. Estas evolucións afectan as estatísticas e os niveis ós cales se poden aprender novos movementos (niveis máis altos de evolución conseguen máis estatísticas por nivel, mais é posible que non aprendan novos ataques tan a miúdo, se é que o fan, en comparanza cos niveis máis baixos de evolución).[8]

Capturar Pokémon é outro elemento esencial do modo de xogo. Durante unha loita cun Pokémon salvaxe, o xogoador pode lanzarlle unha Poké Ball. Se o Pokémon é capturado con éxito, pasará a ser propiedade do xogador. Os factores que inflúen no éxito de captura inclúen o HP do Pokémon e o tipo de Poké Ball empregado: canto máis baixo sexa o HP do obxectivo e máis forte sexa a Poké Ball, máis alta será a probabilidade de éxito de capturalo.[9] O obxectivo último dos xogos é completar as entrada da Pokédex, unha enciclopedia de todos os Pokémon, ora capturando e evolucionando, ora intercambiando con outros xogadores para obter as 151 criaturas.[10]

Pokémon Red e Blue permite aos xogadores intercambiar Pokémon entre dous cartuchos a través dun Game Link Cable.[11] Este método de intercambio debe realizarse para completar a Pokédex xa que certos Pokémon só evolucionan logo de intercambialos e cada unha das dúas versións teñen Pokémon exclusivos.[4] O Link Cable tamén fai posible loitar contra o equipo Pokémon doutro xogador.[11] Cando se xoga Red ou Blue nunha Game Boy Advance ou SP, o cable GBA/SP non funciona; os xogadores deben usar o Nintendo Universal Game Link Cable no seu canto.[12] Ademais, as versións noutras linguas dos xogos son incompatibles coas versións xaponesas, e tales intercambios danarán os arquivos gardados, xa que os xogos usan diferentes linguas e, polo tanto, conxuntos de caracteres distintos.[13]

Ademais de permitir o intercambio entre eles e con Pokémon Yellow, Pokémon Red e Blue poden intercambiar Pokémon cos xogos de segunda xeración: Pokémon Gold, Silver e Crystal. Porén, existen limitacións: os xogos non poden conectarse se o equipo dun dos xogadores contén Pokémon ou movementos introducidos nos xogos de segunda xeración.[14] Ademais, usando o Transfer Pak da Nintendo 64, algúns datos como Pokémon e obxectos de Pokémon Red e Blue poden ser usados nos xogos de Nintendo 64 como Pokémon Stadium[15] e Pokémon Stadium 2.[16] Red e Blue son incompatibles cos xogos de Pokémon da "xeración Advanced" para Game Boy Advance e GameCube.[17]

Argumento[editar | editar a fonte]

Ambientación[editar | editar a fonte]

Mapa da rexión de Kantō, no Xapón.

Pokémon Red e Blue están ambientados en Kanto, que está baseado na rexión de Kanto, no Xapón. Esta é unha rexión diferenciada, como se mostra en xogos posteriores, con diferentes hábitats xeográficos para as 151 especies de Pokémon existentes, xunto con vilas e cidades poboadas por humanos e rutas que conectan as localizacións entre si. Algunhas áreas só son accesibles unha vez que o xogador aprende unha habilidade especial ou consegue un obxecto.[18] Kanto ten múltiples localizacións: Pallet Town, Viridian City (トキワシティ Tokiwa City), Pewter City (ニビシティ Nibi City), Cerulean City (ハナダシティ Hanada City), Vermillion City (クチバシティ Kuchiba City), Lavender Town, Celadon City (タマムシシティ Tamamushi City), Fuchsia City (セキチクシティ Sekichiku City), Saffron City (ヤマブキシティ Yamabuki City), Cinnabar Island (グレンじま Guren Island), Seafoam Islands (ふたごじま Twin Islands) e Indigo Plateau. Cada cidade ten o seu propio líder do ximnasio, que fai a función de xefe, e os Elite 4 e o rival final atópanse en Indigo Plateau. As áreas nas que o xogador pode atrapar Pokémon van dende covas ata o mar, onde os tipos de Pokémon dispoñibles para atrapar varían. Por examplo, Tentacool só pode ser atrapado a través da pesca ou cando o xogador se atopa nun corpo de auga, mentres que Zubat só pode ser atrapado nunha cova.

Historia[editar | editar a fonte]

O xogador comeza na súa vila natal en Pallet Town. Logo de aventurarse só entre a alta herba, o xogador é detido polo Profesor Oak, un famoso investigador dos Pokémon. O profesor Oak explícalle ao xogador que os Pokémon salvaxes viven alí e que encontrarse con eles só pode ser moi perigoso.[19] Leva ó xogador ata o seu laboratorio, onde o xogador coñece ó neto de Oak, o seu rival e aspirante a adestrador Pokémon. O xogador e o rival teñen a opción de escoller un Pokémon inicial para a súa aventura, podendo elixir entre Bulbasaur, Squirtle e Charmander.[20] O neto de Oak sempre escollerá o Pokémon que é máis forte contra o Pokémon inicial do xogador. Despois, retará ó xogador a unha batalla Pokémon cos seus novos compañeiros, e continuará retando ó xogador en certos momento ó longo de todo o xogo.[21]

Mentres visita as distintas cidades da rexión, o xogador encontrarase edificios especiais chamados Ximnasios. Dentro destes edificios están os líderes dos Ximnasios, ós cales o xogador deberá derrotar nunha batalla Pokémon para obter un total de oito medallas. Unha vez conseguidas todas as medallas, o xogador ten permiso para entrar na Indigo League, onde se atopan os mellores adestradores Pokémon da rexión. Alí, o xogador deberá combater os Elite Four e finalmente o novo campión: que é o rival do xogador.[22] Ademais, ó longo do xogo, o xogador deberá loitar contra as forzas do Team Rocket, unha organización criminal que comete abusos contra os Pokémon.[8] Eles artellan diferentes plans para roubar Pokémon raros que o xogador debe frustar.[23][24]

Desenvolvemento[editar | editar a fonte]

O concepto que orixinou a creación de Pokémon, e por ende de Red e Blue, xurdiu da afección do deseñador Satoshi Tajiri de recolección de insectos. Co paso do tempo, pensou que os nenos debían relaxarse do estrés que sentían acotío. Decidiu que unha boa forma de distraelos era mediante os videoxogos. Debido a que a Game Boy tiña a capacidade de intercambiar información con outra consola igual, Shigeru Miyamoto opinou que debían de producirse diversos cartuchos para que, en cada un deles, houbesen distintas criaturas e os xogadores puidesen intercambialas entre si. Durante o tempo do seu lanzamento, Tajiri mantívose escéptico ante o feito de que os xogos fosen ben recibidos polo público, pois anteriormente cando lle presentou o proxecto a Nintendo pensou que se cadra non lle darían luz verde para comezar a desenvolver os xogos; isto foi debido a que daquela, a Game Boy tiña baixas vendas. Porén, ámbolos dous títulos aumentaron en popularidade, pois tempo despois de que foran lanzados á venda, descubriuse o Pokémon n.° 151: Mew; isto provocou moita atención arredor dos xogos, pois esta criatura non estaba contemplada no deseño orixinal.[25]

Música[editar | editar a fonte]

Junichi Masuda compuxo a música de tódalas versións.

A música foi composta por Junichi Masuda[26] no seu fogar cun ordenador Commodore Amiga, que só presenta reprodución de mostra PCM e que converteu a formato de Game Boy cun programa que el mesmo escribiu.[27]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. En xaponés: ポケットモンスター 赤; hepburn: Poketto Monsutā Aka
  2. En xaponés: ポケットモンスター 緑; hepburn: Poketto Monsutā Midori
  3. En xaponés: ポケットモンスター 青; hepburn: Poketto Monsutā Ao
  4. 4,0 4,1 Harris, Craig (23 de xuño de 1999). "Pokemon Red Version Review". IGN. Consultado o 26 de xuño de 2008. 
  5. Game Freak (9 de decembro de 1997). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 8. 
  6. 6,0 6,1 Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 17. 
  7. Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 10. 
  8. 8,0 8,1 Bartholow, Peter (28 de xaneir de 2000). "GameSpot review". GameSpot. Arquivado dende o orixinal o 06 de febreiro de 2010. Consultado o 26 de xuño de 2008. 
  9. Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 21. 
  10. Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 7. 
  11. 11,0 11,1 Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 36. 
  12. Nintendo (ed.). "nintendo.com.au – GBC – Frequently Asked Questions". Arquivado dende o orixinal o 22 de decembro de 2007. Consultado o 7 de outubro de 2008. 
  13. Nintendo of America Inc. (ed.). "Game Boy Game Pak Troubleshooting – Specific Games". Consultado o 9 de xuño de 2009. MissingNO is a programming quirk, and not a real part of the game 
  14. "Pokemon Gold and Silver Strategy Guide: Trading". IGN. Consultado o 27 de xuño de 2008. 
  15. Gerstmann, Jeff (29 de febreiro de 2000). "Pokemon Stadium for Nintendo 64 Review". GameSpot. Consultado o 16 de setembro de 2008. 
  16. Villoria, Gerald (26 de marzo de 2001). "Pokemon Stadium 2 for Nintendo 64 Review". GameSpot. p. 2. Consultado o 16 de setembro de 2008. 
  17. Harris, Craig (17 de marzo de 2003). "IGN: Pokemon Ruby Version Review". IGN. Consultado o 25 de outubro de 2008. 
  18. Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 20. 
  19. Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 2. 
  20. Game Freak (30 de setembro de 1998). Nintendo, ed. Pokémon Red and Blue, Instruction manual. p. 3. 
  21. IGN Staff. "Guides: Pokemon: Blue and Red". IGN. p. 113. Consultado o 24 de outubro de 2008. 
  22. IGN Staff. "Guides: Pokemon: Blue and Red". IGN. p. 67. Consultado o 27 de xuño de 2008. 
  23. IGN Staff. "Guides: Pokemon: Blue and Red". IGN. p. 99. Consultado o 4 de febreiro de 2009. 
  24. IGN Staff. "Guides: Pokemon: Blue and Red". IGN. p. 165. Consultado o 4 de febreiro de 2009. 
  25. "『ポケットモンスター』スタッフインタビュー" (en xaponés). Nintendo. Consultado o 17 de abril de 2011. 
  26. "GB Pokémon Complete Sound CD". Consultado o 7 de xullo de 2015.  Parámetro descoñecido |peditor= ignorado (Axuda)
  27. Hanson, Ben (13 de maio de 2014). Game Informer, ed. "Pokémon's Music Master: The Man Behind The Catchiest Songs". Arquivado dende o orixinal o 16 de maio de 2014. Consultado o 15 de xaneiro de 2021. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]