Pobo sutagao
| Pobo sutagao | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||

Os sutagaos foron un pobo indíxena de fala muisca[1][2] orixinario da rexión de Fusagasugá, da sabana de Bogotá, en Colombia. O coñecemento sobre os sutagaos foi achegado polo estudoso Lucas Fernández de Piedrahita.[3]
Etimoloxía
[editar | editar a fonte]O nome sutagao deriva dos termos chibchas Su(t)á; "Sol" e gao; "fillo"; "Fillos do Sol".[2]
Historia
[editar | editar a fonte]Antes da conquista española, os sutagaos estaban en conflito cos muiscas ao nordeste. O zipa Saguamanchica conquistou os sutagaos arredor de 1470 cando o cacique dos sutagaos perdeu na batalla de Pasca. O conquistador Hernán Pérez de Quesada, irmán de Gonzalo Jiménez de Quesada someteu os sutagaos ao novo goberno do Novo Reino de Granada.[2]
Os sutagaos habitaron a rexión ata que Bernardino Albornoz fundou unha nova vila entre o 5 e o 13 de febreiro de 1592. Durante a visita de Miguel de Ibarra había 759 indíxenas residindo en Fusagasugá. Cando Aróstequi chegou en febreiro de 1760, a poboación indíxena diminuíra a 85, e había 644 novos colonos divididos entre 109 familias.
Territorios
[editar | editar a fonte]Concellos pertencentes ao territorio sutagao
[editar | editar a fonte]Os sutagaos eran un grupo indíxena relativamente pequeno que vivía entre o páramo de Sumapaz e o río Pasca.
| Nome | Departamento | Altitude (m) centro urbano |
Mapa |
|---|---|---|---|
| Fusagasugá | Cundinamarca | 1756 | |
| Arbeláez | Cundinamarca | 1417 | |
| Pandi | Cundinamarca | 1600 | |
| San Bernardo | Cundinamarca | 1600 | |
| Venecia | Cundinamarca | 1423 | |
| Cabrera | Cundinamarca | 2560 | |
| Sumapaz | Cundinamarca | 3500 | |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ (en castelán) Historia de Sumapaz Arquivado 2017-02-01 en Wayback Machine.
- 1 2 3 "Indios Sutagaos" (en castelán). Consultado o 2025-10-31.
- ↑ (en castelán) Los Sutagaos Arquivado 2017-06-21 en Wayback Machine.






