Pobo quimbaya
| Pobo quimbaya | |||
|---|---|---|---|
Estatua Cacique Quimbaya, feita de ouro (Museo de América, Madrid). | |||
|
Instancia de
| |||
| Rexións principais | |||
| |||
| Identificadores | |||
| |||
| Fontes e ligazóns | |||
| Wikidata C:Commons | |||
Os quimbaya[1] son unha etnia e cultura indíxena colombiana[2] famosa pola súa produción de pezas de ouro de alta calidade e beleza. Cara ao 1530 estaban organizados na chamada federación quimbaya, centrada arredor da cidade de Chinchiná. Esta federación opuxo unha forte resistencia armada ós españois, e malia a súa derrota, continuaron existindo até o 1700, cando desapareceron como grupo recoñecible.
Territorio
[editar | editar a fonte]

Cando chegaron os españois, o pobo quimbaya vivía no interior e nos arredores do que hoxe se coñece en Colombia como o eixo cafeteiro, nos departamentos de Caldas (sur: Chinchiná, Palestina, Villamaría, Manizales), Risaralda (sur: Pereira, Marsella, Santa Rosa) e Quindío (norte: Armenia, Quimbaya, Montenegro, La Tebaida, Salento, Circasia) nos concellos de Cartago e Obando, ó norte de Valle del Cauca.[3]
Os máis antigos ocupantes da rexión Quimbaya desapareceron contra o século X e coñécese moi pouco sobre eles. A ourivaría finamente desenvolvida que se atopou dos quimbayas sinala que dende unha época moi antiga posuíron un alto grao de desenvolvemento cultural.
Conquista
[editar | editar a fonte]A conquista española do territorio quimbaya comezou en 1539 e someteu ós indíxenas ó servizo dos encomenderos. En 1542, produciuse a primeira rebelión quimbaya[4] e en 1577 a segunda,[5] que chegou a adquirir maiores dimensións. Derrotadas ámbalas rebelións, se produciuse unha continuada diminución da poboación quimbaya, de xeito que no 1559 xa desapareceran o 55% dos cacicados.[6] Os traballos forzados, a desnutrición, as enfermidades e finalmente a guerra dos pijaos contra os españois, da que foron vítimas, acabaron con eles, de xeito que o último censo dos quimbayas, en 1628, rexistrou só 69 tributarios, nunha zona onde en 1539 se rexistraran 20 mil.[7]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Entrada quimbaya en Digalego
- ↑ Felipe Hernández (2005). "Translation Theory and Translational Architectures: Reading between History, Architecture and Cultural Theory". En Hernández, Felipe; Millington, Mark; Borden, Iain. Transculturation: Cities, Spaces and Architectures in Latin America (en inglés). Rodopi. pp. 126–142. ISBN 978-90-420-1628-6. Consultado o 9 de maio de 2022.
- ↑ Friede, Juan 1963 Los Quimbaya bajo la dominación española. Segunda edición, Bogotá: Carlos Valencia Editores, 1973, p.13
- ↑ Friede, J. op.cit. p.p. 53-70
- ↑ Friede, J. op.cit. p.p. 77-96
- ↑ Friede, J. op.cit. p.107
- ↑ Friede, J. op.cit. p.267
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Pobo quimbaya |