A lingua pijao está moi mal documentada, e só se coñece un feixe de palabras. A lingua está extinta dende a década de 1950.[1] Gran parte da información sobre ela procede de frei Pedro Simón e outros cronistas españois[2] e de "listas de vocabulario" recollidas en 1943 no concello de Ortega por Alicia e Gerardo Reichel-Dolmatoff, así como por Roberto Pineda Giraldo e Milcíades Chaves.[3] Segundo Simón, os panches falaban a mesma lingua que os pijaos.[2]
A lingua pijao foi incluída dentro da familia lingüística caribe por Paul Rivet,[2][4] porén, o exame do escaso vocabulario coñecido permite rexeitar que a lingua dos pijaos fora caribe.[5] A evidencia lingüística non permite até o momento estabelecer parentescos filoxenéticos, pois é insuficiente.[6] A lingua pijao permanece sen clasificar[7] ou é caracterizada como lingua illada.[8]
↑Rivet, Paul; & Loukotka, Cestmír. (1950) "Langues d'Amêrique du sud et des Antilles"; A. Meillet & M. Cohen (Eds.) Les langues du monde: 1099-1160. París: Champion.
