Pobo guahibo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pobo guahibo
Chaman.jpg
Tocando o jiwabürü, no estado de Amazonas (Venezuela).
Poboación
Poboación total:
~38 000
Rexións principais:
Flag of Colombia.svg Colombia23 006[1]
Flag of Venezuela.svg Venezuela14 750[2]
Aspectos culturais
LinguaLingua guahibo
Castelán
RelixiónTradicional
cristianismo
Grupos
relacionados
Achagua
Guayupe
Hiwi
Tegua
U'wa

Os guahibo (tamén chamados jivi, jiwi ou sikuani) son un pobo indíxena de Colombia e Venezuela. Habitan nos Llanos do Orinoco, entre os ríos Guaviare, Meta e Arauca, nos departamentos colombianos de Vichada, Meta (Puerto Gaitán e Mapiripán), Arauca, Guaviare e Guainía, e en Venezuela ó oeste dos estados de Amazonas, Bolívar e ó sur do Apure. Son arredor de 40 mil persoas, 23 mil en Colombia e 14 mil en Venezuela.

Forman o grupo máis numeroso da zona de influencia do Orinoco. A súa lingua, a lingua guahibo, forma parte da familia lingüística das linguas guahibanas. Algúns autores relacionaron esta familia coa macroarauaca, como emigrantes da Güiana.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Arango Ochoa Raúl y Enrique Sánchez Gutiérrez (2004) Los Pueblos indígenas de Colombia en el umbral del nuevo milenio: 71, 369. Bogotá: DNP. Según el DANE, en el Censo Nacional de Población de 2005 fueron empadronados '19.791 sikuanis.
  2. Censo de comunidades indígenas de Venezuela 2001; XIII Censo de población y vivienda.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]