Planeta interior

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Imaxe á mesma escala dos catro planetas interiores amosando ó seu tamaño relativo. De esquerda a dereita: Mercurio, Venus, a Terra e Marte.
Estrutura interna dos planetas interiores. Incluída a Lúa para a súa comparación.

Os planetas interiores son os catro planetas máis próximos ó Sol, é dicir: Mercurio, Venus, a Terra e Marte. Son corpos de densidade elevada (3-5 g/cm³) formados principalmente por materiais rochosos e metálicos cunha estrutura interna ben diferenciada e cun tamaño semellante. A composición isotópica destes corpos e a súa densidade variable (maior en Mercurio e menor en Marte) ofrecen importantes pistas sobre a formación do sistema solar. Os catro teñen superficies sólidas cos tres últimos posuíndo tamén unha atmosfera. O estudo comparativo dos catro planetas permite estuda-la evolución xeolóxica nun contexto máis amplo có unicamente terrestre.

Máis aló da órbita de Marte atopase cinto de asteroides, unha rexión do Sistema Solar na que se atopa abundantes asteroides que non chegaron a formar nunca un planeta.

Dende o punto de vista astronómico os planetas máis interiores Mercurio e Venus posúen elevados ángulos de fase e tanto eles coma Marte presentan un elevado movemento retrógrado no seu movemento aparente observado dende a Terra. Os planetas interiores xiran lentamente sobre si mesmos (Mercurio 58 días, Venus 243 e 24 horas para a Terra e Marte). Todos eles emiten un fluxo enerxético moi inferior ó que reciben do Sol estando caracterizados os seus espectros pola reflexión de luz solar.

Os planetas exteriores tamén chamados planetas xigantes son: Xúpiter, Saturno, Urano e Neptuno e difiren marcadamente dos anteriores en case tódolos seus aspectos. Hai 8 planetas que son parte do Sistema Solar, anteriormente catalogábase a plutón coma planeta pero despois pasou a denominarse planeta anano.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]