Plan de retirada unilateral israelí

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mapa da Franxa de Gaza pouco antes da retirada israelí. Os principais asentamentos aparecen resaltados en cor azul.

O Plan de retirada unilateral israelí ou Plan de desconexión (en hebreo: תוכנית ההתנתקות; Tojnit Haitnatkut) foi un plan proposto a principios de 2004 polo entón primeiro ministro de Israel Ariel Sharón, adoptado polo Goberno e aprobado mediante lei do Parlamento (Knesset), que foi levado a cabo durante a segunda quincena de agosto de 2005. O plan propuxo eliminar toda presenza permanente civil israelí da Franxa de Gaza, así como eliminar catro asentamentos de pártea norte de Cisxordania, administradas por Israel desde a Guerra dos Seis Días.

A pesar da retirada israelí, a Franxa de Gaza segue considerándose polas Nacións Unidas, as organizacións internacionais de dereitos humanos e moitos estudosos, como parte dos territorios ocupados militarmente por Israel,[1], o cal discute este país e outros estudos legais.[2] Trala retirada, Israel continuou mantendo o control directo externo sobre Gaza e indirecto sobre a vida alí: controla o espazo aéreo e marítimo, e seis dos sete postos fronteirizos. Israel tamén mantivo o control sobre o rexistro de poboación e a subministración de auga, electricidade, telecomunicacións e outras necesidades.[1][3]

Descrición do plan[editar | editar a fonte]

Durante a retirada israelí da Franxa de Gaza, foron desmantelados 21 asentamentos israelís civís, en tanto do norte de Cisxordania foron evacuados catro:

Na Franxa de Gaza: (todos os 21 asentamentos):

  • Bedolah
  • Bnei Atzmon (Atzmona)
  • Duguit
  • Elei Sinai
  • Gadid
  • Gan Or
  • Ganei Tal
  • Katif
  • Kfar Darom
  • Kfar Yam
  • Kerem Atzmona
  • Morag
  • Nevei Dekalim
  • Netzarim
  • Netzer Hazani
  • Nisanit
  • Pe'at Sade
  • Rafiah Yam
  • Slav
  • Shirat Hayam
  • Tel Katifa

Norte de Cisxordania (4 asentamentos):

  • Kadim
  • Ganim
  • Jómesh
  • Sa-Nur

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Sanger, Andrew (2011). "The Contemporary Law of Blockade and the Gaza Freedom Flotilla". Yearbook of International Humanitarian Law 2010 (Springer Science & Business Media) 13: 429. ISBN 978-90-6704-811-8. 
  2. Cuyckens, Hanne (2016). "Is Israel Still an Occupying Power in Gaza?". Netherlands International Law Review (Springer Nature) 63 (3): 275–295. ISSN 0165-070X. doi:10.1007/s40802-016-0070-1. 
  3. Peters, Joel (2012). "Gaza". En Caplan, Richard. Exit Strategies and State Building. New York: Oxford University Press. p. 234. ISBN 9780199760114. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]