Pimpín do norte
| Pimpín do norte | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Fringilla montifringilla Carl von Linné 1758  | |||||||||||
.jpg) | |||||||||||
|
Instancia de
| |||||||||||
|
Categoría taxonómica
| |||||||||||
|
Taxon superior
| |||||||||||
|
Nome curto
F. montifringilla | |||||||||||
| Características | |||||||||||
|
Ciclo diurno
| |||||||||||
|
Período de incubación
11 DD | |||||||||||
|
Tamaño da niñada
5.9 | |||||||||||
| Conservación | |||||||||||
 | |||||||||||
|
Identificador UICN
| |||||||||||
| Distribución | |||||||||||
|
Área de distribución
| |||||||||||
 | |||||||||||
| Dimensións | |||||||||||
|
Masa
| |||||||||||
| Clasificación taxonómica | |||||||||||
| Reino | Animalia | ||||||||||
| Filo | Chordata | ||||||||||
| Clase | Aves | ||||||||||
| Orde | Passeriformes | ||||||||||
| Familia | Fringillidae | ||||||||||
| Xénero | Fringilla | ||||||||||
| Especie | F. montifringilla | ||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
| Wikidata G:Commons C:Commons | |||||||||||
O pimpín do norte[1] (Fringilla montifringilla) é unha ave da familia Fringillidae.
Morfoloxía e Hábitos
[editar | editar a fonte]A especie caracterízase por posuír un ventre branco, unhas ás escuras cunha franxa alar inferior esbrancuxada e unha superior laranxa, unha cabeza parda e un peteiro amarelo. A súa lonxitude oscila entre uns 14 e 16 centímetros. É menos común có pimpín, máis pódese verse reunido en amplos flocos en Centroeuropa, sobre todo no inverno.
O seu reclamo é duro, nasal; o chío, zumbante, tamén nasal.
O seu niño ten forma de cunca, forrado de liques, codias, raíces e talos, pelo e plumas; alberga de cinco a sete ovos, postos nunha niñada, de maio a xuño.
Aliméntase de insectos e sementes, que captura no chan.
Distribución
[editar | editar a fonte]Aniña na Escandinavia, nordés de Europa e en gran parte da Rusia occidental, sendo o seu hábitat predilecto os bosques caducifolios de bidueiros ou os bosques de coníferas. En inverno, realiza migracións masivas do leste cara ao oeste, chegando ata o extremo sur da Península Ibérica. Durante o inverno prefire os bosques de faias, bidueiros e abetos; pode formar grupos, bandadas, enormes: de ducias a millóns de exemplares. Estes grupos buscan lugares illados do vento ou con temperaturas algo máis suaves. Ademais estes grandes grupos melloran a eficiencia á hora de buscar alimento e reducen os riscos ante posibles depredadores. Descoñécense as súas dinámicas migratorias, mais tense observado que adoitan migrar máis cara ó sur en invernos moi fríos, e que as femias e os xuvenís teñen tendencia a chegar a rexións máis meridionais cós machos.[2] Na Península Ibérica chega entre os meses de outubro e marzo. En Galicia, trátase dunha especie regular nos invernos, mais de número escaso. Sendo frecuente que estes individuos se agrupen entre eles ou con outras especies de Frinxílidos, especialmente liñaceiros e pimpíns. Tense observado que en Galicia, a especie conta con máis efectivos nos meses de novembro a decembro, e que prefiren as comarcas agrícolas máis interiores.[3]
Galería de imaxes
[editar | editar a fonte].jpg)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-07.
- ↑ Un gran dormidero de pinzón real al sur de los Pirineos. Varios autores. Revista Quercus. Cuaderno 333, Novembro 2013 (en castelán)
- ↑ XIII Anuario das aves de Galicia 2005. Editado pola Sociedade Galega de Ornitoloxía
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Pimpín do norte |
 |
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Pimpín do norte |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Hume. Rob. 2002. Guía de campo de las aves de España y Europa. Edicións Omega ISBN 84-282-1317-8
