Carallán
O carallán (Phallus impudicus) [1] é un fungo moi común en Europa e América do Norte, recoñecible de forma doada cando está maduro polo seu mal cheiro e a súa forma fálica. Adoita habitar en chans ricos en restos vexetais, como bosques e xardíns con abundante vexetación. Aparece desde o verán até o final do outono. O corpo frutífero é longo e branco, cunha cabeza cónica, de tacto viscoso de cor verde escuro.[2] Malia o seu mal cheiro, este fungo non é velenoso e na súa etapa xuvenil é consumido nalgúns lugares de Francia e Alemaña.
Taxonomía
[editar | editar a fonte]En 1597, o botánico John Gerard, na súa Historia Xeral das Plantas[3] chamouno pricke mushroom ou fungus virilis penis effigie, e John Parkinson mostrábaa baixo o nome de ferramenta dos holandeses ou phallus hollandicus no seu Teatrum botanicum de 1640. Linneo foi o responsable do nome que actualmente se lle dá a esta especie. O seu epíteto específico, o termo en latín impudicus, significa "impúdico", "falto de vergoña".
Galería de imaxes
[editar | editar a fonte]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Glosario micolóxico da Agrupación A Zarrota Arquivado 18 de outubro de 2011 en Wayback Machine. (en castelán)
- ↑ "Phallus impudicus" (en castelán). 2006.
- ↑ General Historie of Plants (1597) (en inglés)
 |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Carallán |
 |
Este artigo sobre botánica é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |