Pere Estupinyá
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 17 de outubro de 1974 Tortosa, España |
| Educación | Universidade Rovira i Virgili - bioquímica |
| Actividade | |
| Campo de traballo | Bioquímica |
| Ocupación | bioquímico, xornalista, divulgador científico, presentador de televisión |
| Participou en | |
| 2015 | XXXV Feira Internacional do Libro de Santiago de Chile |
| Obra | |
Obras destacables | |
| Premios | |
| |
| Sitio web | pereestupinya.com |
Pere Estupinyà Giné, nado en Tortosa o 17 de outubro de 1974, é un químico e bioquímico catalán coñecido polo seu labor de comunicador científico a través de libros de divulgación, conferencias e programas televisivos.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Nado en Tortosa, estudou na Universidade Rovira i Virgili, onde se licenciou en Química e tamén en Bioquímica. Ten un mestrado en Nutrición e Metabolismo e un doutoramento incompleto en Xenética que abandonou para dedicarse á divulgación científica.[1]
Traballou no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts (MIT), nos Institutos Nacionais de Saúde (NIH) dos Estados Unidos e o Banco Interamericano de Desenvolvemento (BID).[2]
En 2010 escribiu o seu primeiro libro, El ladrón de cerebros. Compartiendo el conocimiento científico de las mentes más brillantes, e dende entón publicou varios outros de divulgación.
Debutou na televisión en 2014 presentando un documental para TV3 titulado Inversió de Futur.[3][4] En 2015 produciu e presentou 13 capítulos da serie El ladrón de cerebros en Ecuador,[5] e ao ano seguinte desenvolveu, xunto coa produtora Minifilms, El cazador de cerebros, para TVE, que dirixiu e presentou con continuidade en La 2, polo menos, até 2024. En xuño dese ano o programa chegou aos 100 episodios.[6][7]
Dende setembro de 2016 participa no programa radiofónico A vivir que son dos días da Cadena SER.[8]
En 2024 obtén o Premio CSIC-Fundación BBVA de Comunicación Científica por introducir “novas formas de levar a ciencia a todos os públicos, por televisión, radio e libros, mantendo o rigor e cun alto impacto".[9]
Libros
[editar | editar a fonte]- El ladrón de cerebros. Compartiendo el conocimiento científico de las mentes más brillantes (Debate, 2010)
- Rascar donde no pica (Debate, 2012)
- El sexo en la consulta médica (Debate, 2013)
- S=EX2. La ciencia del sexo (Debate, 2013)
- El ladrón de cerebros. Comer cerezas con los ojos cerrados (Debate, 2016)
- A vivir la ciencia. Las pasiones que despierta el conocimiento (Debate, 2020) ISBN 978-84-18006-58-6
- Ciencia sin ficción (capítulo) (Debate, 2019) ISBN 978-84-9992-980-4
- Mitos y ciencia (en coautoría con Blanca Torres) (La Galera, 2022) ISBN 978-84-246-7358-1
- La ciencia del sexo (versión abreviada e actualizada) (Debate, 2023) ISBN 978-84-19642-15-8
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Entrevista a Pere en Jot Down 10/10/2016
- ↑ «Pere Estupinyà, comunicador científico: "El reto no es que el público se acerque a la ciencia, sino al revés"», nota da axencia EFE reproducida en El Mostrador, 18.04.2017; consultado o mesmo día
- ↑ Inversió de Futur
- ↑ Documental Inversió de futur, 10/10/2016
- ↑ El ladrón de cerebros en Ecuador, 10/10/2016
- ↑ El cazador de cerebros comienza en La 2, 07/09/2016
- ↑ RTVE, PRENSA (2024-04-12). "'El cazador de cerebros' estrena su octava temporada en La 2". RTVE.es (en castelán). Consultado o 2024-06-09.
- ↑ Pere colabora con el programa A Vivir de Cadena SER 10/10/2016
- ↑ País, El (2024-04-30). "Pere Estupinyà y Lluís Montoliu, Premios CSIC-Fundación BBVA por la calidad y el amplio impacto de su trabajo divulgativo". El País (en castelán). Consultado o 2024-06-09.
| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Pere Estupinyá |