Pemón Bouzas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pemón Bouzas
Pemón Bouzas.jpg
Pemón Bouzas na Televisión de Galicia
Nacemento1957
Lugar de nacementoRibeira
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónxornalista
Na rede
IMDB: nm3747646 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

José Ramón Bouzas Camaño, nado en Palmeira (Ribeira) en 1957, é un xornalista e escritor galego.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezou estudando medicina en Santiago pero deixouno.[2] En 1979 comeza a traballar na emisora de radio Cadena SER, e en 1985 pasa á Cadena COPE. A finais dese mesmo ano, e tras a creación da Televisión de Galicia, incorpórase á televisión pública de Galicia, onde desenvolveu o seu labor profesional durante tres décadas, ao que lle sumou, entre 1986 e 1992 tamén a dirección e presentación de programas na Radio Galega. Durante os primeiros anos da súa carreira realizou programas de entretemento e magacíns, como Eirado, Entre nós, Coa miña xente ou Espacio aberto. Foi coñecido sobre todo por dirixir e presentar o programa Encontros, onde se favorecía e filmaba o reencontro de familias de emigrantes galegos e dos seus parentes de Galicia. Na década de 2000 dedicouse sobre todo á produción e filmación de documentais como O Camiño Francés (2004), Historias de Compostela (2004), Jacinto Caamaño, o paso do Noroeste (2006), Encrucilladas (2007), Un mar de velas (2007) ou Paixón polo mar (2008).

Como escritor en lingua galega publicou o conto de Nadal, A Estrela de Oriente (2010), o libro de viaxes Novos pasos por Bretaña (2014) e a novela A voz do vento (2014), ambientada nos acontecementos ocorridos arredor da figura de María Soliño, e coa que gañou o LX Premio Ateneo Ciudad de Valladolid.

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Pemón Bouzas na Televisión de Galicia
Pemón Bouzas dirixindo o programa A revista fin de semana da TVG.

Novela[editar | editar a fonte]

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Novela[editar | editar a fonte]

  • La voz del viento (2014). Algaida.

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Mitos, ritos y leyendas de Galicia (2000). Barcelona: Martínez Roca. En colaboración con Xosé Antonio Domelo.
  • Santiago de Compostela. ¿Y después de abrazar al santo qué? (2004). Barcelona: Martínez Roca. En colaboración con Xosé Antonio Domelo.
  • El Informe Manila (2005). Barcelona: Martínez Roca. Sobre a vida da navegante, probablemente galega Isabel de Barreto.
  • Las luces del norte (2008). Styria.
  • 100 Cosas que hacer en Galicia al menos unha vez en la vida (2010). Barcelona: Martínez Roca.

Galardóns e nomeamentos[editar | editar a fonte]

Premios Mestre Mateo[editar | editar a fonte]

Ano Categoría Produción Resultado
2002 Mellor comunicador de televisión Encontros Nomeado
  • LX edición dos Premios Ateneos de Valladolid, por La voz del viento.[7]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "autor/a A Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-03-10. 
  2. "Pemón Bouzas: Un descubridor de grandes historias". La Voz de Galicia (en castelán). 2021-07-25. Consultado o 2022-03-10. 
  3. "Ficha do libro Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-03-10. 
  4. "Ficha do libro Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-03-10. 
  5. "Ficha do libro Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-03-10. 
  6. "Ficha do libro Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-03-10. 
  7. "Los escritores. Entrevistas. Pemón Bouzas: "La voz del viento, es una historia de valores". LX Premio Ateneo de Valladolid". Olelibros (en castelán). 2014-06-03. Consultado o 2022-03-10. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]