Pauline Viardot-García

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pauline Viardot-García
Pauline Viardot-Garcia 3.jpg
Nome completoMichelle Ferdinande Pauline García
Nacemento18 de xullo de 1821
Lugar de nacementoParís
Falecemento18 de maio de 1910
Lugar de falecementoParís e VII Distrito de París
SoterradaCemiterio de Montmartre
NacionalidadeFrancia e España
Ocupacióncompositora, cantante, cantante de ópera, vocal coach e pianista
PaiManuel García
NaiJoaquina Briones
CónxuxeLouis Viardot
FillosPaul Viardot e Louise Héritte-Viardot
IrmánsManuel García e Maria Malibran
Na rede
IMDB: nm1576967 Musicbrainz: 4014fbd5-7ffc-45d2-b277-0fab19213720 Discogs: 1000284 IMSLP: Category:Viardot,_Pauline Allmusic: mn0001596677 WikiTree: Garcia-4224 Find a Grave: 28743520 Genius: Pauline-viardot Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Michelle Ferdinande Pauline García, nada en París o 18 de xullo de 1821[1] e finada en París o 18 de maio de 1910, foi unha cantante de ópera (mezzosoprano) e compositora francesa de orixe española.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla menor do tenor e mestre de canto Manuel García, e dunha cantante soprano, Joaquina Briones; foi probablemente a máis dotada polifacética da familia.

Estudou música inicialmente co seu pai, establécese coa súa familia en México, co famoso organista Marcos Vega. Cando volveu a Europa, o seu pai xa falecera, cando ela tiña once anos. Pauline presentouse ao público á curta idade de dezaseis anos,e tras unicamente un ano de educación vocal coa súa nai, nun concerto organizado polo marido da súa irmá e do violinista Charles de Bériot en Bruxelas, e o seu debut operístico chegaba só dous anos despois en Londres (1839).

No 1840 casou co escritor e pianista francés, Louis Viardot. Con el tivo catro fillos; Louise (tamén compositora), Paul (violinista e musicóloga), Marianne (pintora) e Claudine.

Retirouse dos escenarios en 1863, e foi profesora entre 1871 e 1875, no conservatorio de París. Enviuvou en 1883, poñéndose ao cargo dos seus catro fillos. Faleceu en París en 1910.

Vida profesional[editar | editar a fonte]

Viardot consagrouse no papel de Fidé en Le Prophéte (1849) de Meyerbeer, desenvolveu un método de ensinanza e compuxo canción e operetas, entre elas O último feiticeiro (1869).

Cantou en óperas importantes, de Gioachino Rossini, Mikhaíl Glinka, Aleksandr Dargomizhski, Giacomo Meyerbeer...

Viardot foi a primeira estranxeira que cantou repertorio italiano en ruso e axudou a levar a música rusa de occidente. En San Petesburgo coñeceu ao escritor Iván Turguénev, con quen sostivo un largo idilio que durou ata a morte do escritor. A súa residencia campestre en Bouvigal, foi transformada nun museo.

Como compositora, escribiu numerosas cancións e transcribiu traballos doutros para a súa voz. Pauline Viardot-García, foi portadora dunha serie de habilidades e coñecementos que poucas veces encontramos tan desenvolvidos nunca mesma persoa, intelectual, estudosa e apaixonada pola súa profesión, ganándose o amor do público e respecto dos seus compañeiros nun mundo dominado por aquel entón por homes.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Cuando los García fundaron... Europa". elconfidencial.com (en castelán). 2020-06-12. Consultado o 2021-06-25. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Sadie, Julie Anne; Samuel, Rhian (1995). The Norton/Grove Dictionary of Women Composers (en inglés). Nova York: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0393034875.