Patrimonio da Humanidade no Canadá
Localización dos sitios do Canadá na lista do Patrimonio Mundial.
Os sitios do Patrimonio Mundial da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) son lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural, tal como se describe na Convención do Patrimonio da Humanidade da UNESCO, establecida en 1972.[1] O patrimonio cultural está composto por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e sitios (incluídos os sitios arqueolóxicos). O patrimonio natural está composto por elementos naturais (formacións físicas e biolóxicas), formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluídos os hábitats das especies ameazadas de animais e plantas) e sitios naturais que son importantes desde o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural.[2] Canadá aceptou a convención o 23 de xullo de 1976.[3] Hai 22 sitios Patrimonio Mundial no Canadá, con outros 10 na lista provisional.[3]
Os dous primeiros sitios do Canadá engadidos á lista foron L'Anse aux Meadows e Parque nacional Nahanni, ambos na Segunda Sesión do Comité do Patrimonio Mundial, celebrada en Washington, D.C., en 1978.[4] Os sitios listados máis recentes foron Tr’ondëk-Klondike e Anticosti, ambos en 2023.[3] Dous sitios compártense cos Estados Unidos. Dez sitios están listados pola súa importancia cultural, once pola súa importancia natural e un, Pimachiowin Aki, está listado por ambos. Canadá foi membro do Comité do Patrimonio Mundial catro veces: 1976–1978, 1985–1991, 1995–2001 e 2005–2009.[3]
Sitios do Patrimonio Mundial
[editar | editar a fonte]A UNESCO lista os sitios segundo dez criterios, cada entrada debe cumprir polo menos un dos criterios. Os criterios do I ao VI son culturais e os do VII ao X son naturais.[5]
* Sitio transnacional
| Sitio | Imaxe | Localización | Ano de inclusión | Datos da UNESCO | Descrición |
|---|---|---|---|---|---|
| L'Anse aux Meadows |  |
Terra Nova e Labrador | 1978 | 4bis; IV (cultural) | L'Anse aux Meadows é un asentamento viquingo do século XI situado na punta da Gran Península Setentrional, e é o asentamento europeo documentado máis antigo no Novo Mundo. O complexo contén oito casas de céspede: tres vivendas, unha forxa e catro talleres utilizados para a reparación de barcos. A arquitectura e os artefactos son do mesmo estilo que os dos asentamentos nórdicos en Groenlandia e Islandia do mesmo período. En 2017 tivo lugar unha pequena modificación dos límites do sitio.[6] |
| Parque nacional Nahanni |  |
Territorios do Noroeste | 1978 | 24; VII, VIII (natural) | O parque está catalogado polas súas excepcionais características xeomorfolóxicas. Os ríos do parque, en particular o río South Nahanni, esculpiron profundos canóns a través das cordilleiras e crearon varias fervenzas (Virginia Falls na imaxe). Hai accidentes xeográficos carsos, incluíndo sistemas de covas calcarias. O parque está intacto e alberga animais dos bosques boreais, como o oso pardo, o lobo e o caribú. [7] |
| Parque provincial dos dinosauros |  |
Alberta | 1979 | 71; VII, VIII (natural) | A zona é unha estepa semiárida practicamente intacta con topografía de badlands. Descubríronse fósiles de máis de 44 especies, 34 xéneros e 10 familias de dinosauros no parque, que representan todos os grupos coñecidos de dinosauros do Cretáceo. Descubríronse máis de 150 esqueletos completos, xunto con varios fósiles non de dinosauros. Estes proporcionan información sobre a vida na zona de hai 77 a 75 millóns de anos.[8] |
| SGang Gwaay |  |
Columbia Británica | 1981 | 157; III (cultural) | Este sitio conserva unha aldea do século XIX do pobo haida no arquipélago Haida Gwaii, fronte á costa da Columbia Británica. O sitio comprende os restos de grandes casas longas de cedro e varios posstes tetémicos conmemorativos e mortuorios tallados (algúns exemplos na imaxe). Estes ilustran a arte e as tradicións do pobo haida.[9] |
| Precipicio dos Bisontes de Head-Smashed-In |  |
Alberta | 1981 | 158bis; VI (cultural) | O salto do bisonte foi unha forma tradicional de caza de bisóntes polos indios das chairas durante case seis milenios. Coñecendo a topografía e o comportamento dos bisontes, os cazadores dirixían as mandas de bisontes cara a carrís que remataban nun cantil, o que provocaban que os bisontes caesen e morresen. Este sitio é un dos exemplos destacados desta tradición. Os cadáveres de bisontes eran entón sacrificados e procesados nun campamento de abaixo. Unha pequena modificación dos límites do sitio tivo lugar en 2021.[10] |
| Parque Nacional Wood Buffalo |  |
Alberta, Territorios do Noroeste | 1983 | 256; VII, IX, X (natural) | O parque abrangue grandes áreas de herba e prados de xuncos, bosques boreais, lagos, ríos e o delta interior máis grande do mundo, o Delta do Río Peace-Athabasca. Tamén hai chairas salgadas e formacións cársticas de xeso. Acolle a maior poboación de bisontes americanos salvaxes de América do Norte e é un lugar de cría da grou común, unha especie en perigo de extinción.[11] |
| Parques das Montañas Rochosas do Canadá |  |
Alberta, Columbia Británica | 1984 | 304bis; VII, VIII (natural) | Sete parques nacionais nas Montañas Rochosas do Canadá, dous dos cales engadíronse ao sitio en 1990, exhiben paisaxes montañosas de excepcional beleza natural, con glaciares, campos de xeo, prados alpinos, sistemas de covas, lagos e fervenzas. A formación Xisto de Burgess, un dos conxuntos fósiles máis importantes do mundo, atópase aquí. Conserva os restos de animais de corpo brando que datan do período Cámbrico, o que proporciona información clave sobre o desenvolvemento dos principais filo animais.[12] |
| Centro histórico do Quebec |  |
Quebec | 1985 | 300; IV, VI (cultural) | Fundada polos franceses no século XVII como capital de Nova Francia e logo desenvolvida polos británicos despois da década de 1760, a parte antiga de Quebec ilustra diferentes etapas do asentamento colonial europeo en América do Norte. Ademais do centro urbano ben conservado, as fortificacións da cidade, con baluartes, murallas e outras estruturas defensivas, son únicas ao norte de México.[13] |
| Parque nacional Gros Morne |  |
Terra Nova e Labrador | 1987 | 419; VII, VIII (natural) | Coa codia oceánica profunda e as rochas do manto terrestre expostas, o parque ilustra a tectónica de placas e a deriva continental. Os fiordes de auga doce sen saída ao mar e os cabos erosionados por glaciares nun contorno oceánico contribúen á beleza natural desta zona salvaxe..[14] |
| Kluane/Wrangell-St Elias/Baía dos Glaciares/Tatshenshini-Alsek* |  |
Yukón | 1992 | 72ter; VII, VIII, IX, X (natural) | Os catro parques nacionais e áreas protexidas que abarcan a fronteira entre os Estados Unidos e o Canadá conteñen o campo de xeo non polar máis grande do mundo e numerosos glaciares de gran tamaño. A área, modelada pola actividade glacial e tectónica continua, comprende diferentes tipos de hábitats, desde altas montañas por riba dos 5000 m ata oceánicos, bosques costeiros e vales fluviais. Algunhas das especies animais importantes inclúen o oso grizzly, o reno, a ovella de Dall e a cabra montesa. Os ríos son zonas de desova para o salmón, que logo migra ao océano. O parque e reserva nacional Baía dos Glaciares (Estados Unidos) catalogouse orixinalmente só en 1979. Kluane (Canadá, na imaxe) e Wrangell–St. Elias (US) engadíronse ao sitio en 1992 e o Tatshenshini-Alsek (Canadá) en 1994.[15][16][17] |
| Parque Internacional da Paz Waterton-Glacier* |  |
Alberta | 1995 | 354rev; VII, IX (natural) | Este sitio comprende o Parque Nacional dos Lagos Waterton (na imaxe) no Canadá e o Parque Nacional dos Glaciares nos Estados Unidos. Ambos parques son coñecidos pola súa excepcional beleza paisaxística debido ás montañas e ás formas de relevo glaciar. O parque atópase entre a Divisoria Continental e inclúe o Pico Triple Divide. As montañas atópanse coa pradería sen contrafortes intermedios e a xeografía permitiu que as especies animais e vexetais típicas do Noroeste do Pacífico se estendesen cara ao interior. Isto resultou nun gran número de especies animais e vexetais presentes nunha pequena área.[18] |
| Cidade vella de Lunenburg |  |
Nova Escocia | 1995 | 741; IV, V (cultural) | Fundada polos británicos en 1753, Lunenburg é o mellor exemplo que se conserva dun asentamento colonial británico planificado en América do Norte. Conservouse o plano en cuadrícula do século XVIII, así como algúns dos edificios de madeira dese período. A comunidade baséase na pesca no Atlántico de alta mar.[19] |
| Parque nacional de Miguasha |  |
Quebec | 1999 | 686rev; VIII (natural) | O parque abrangue partes da Formación Escuminac, unha formación xeolóxica que data do período Devoniano de hai 370 millóns de anos. É un xacemento paleontológico excepcional, que produce un gran número de fósiles de peixes excepcionalmente ben conservados, en particular os Sarcopterixios que máis tarde deron lugar aos tetrápodos. Tamén se atoparon fósiles de invertebrados e plantas no sitio.[20] |
| Canle Rideau | _(9450160730).jpg) |
Ontario | 2007 | 1221; I, IV (cultural) | O sistema de canles de funcionamento continuo máis antigo de América do Norte, que conserva gran parte da súa estrutura orixinal intacta, conecta Ottawa, no río Ottawa, con Kingston, no Lago Ontario. Inaugurouse en 1832 como precaución en caso de guerra cos Estados Unidos, permitindo o tránsito de barcos de vapor. O sitio inclúe varias obras defensivas en Kingston. Na foto amosasen as esclusas de Ottawa no val de Colonel By.[21] |
| Cantís fósiles de Joggins |  |
Nova Escocia | 2008 | 1285; VIII (natural) | O sitio de Joggins produciu un dos mellores rexistros fósiles do período Carbonífero, en particular de hai 318 a 303 millóns de anos. Durante ese tempo, a área estaba cuberta por selvas tropicais, cuxos restos son as principais fontes de carbón actuais. Ademais de fósiles de plantas (un licopsido na imaxe), os restos dos primeiros amniotas ilustran a evolución dos vertebrados terrestres.[22] |
| Sitio histórico nacional de Grand-Pré |  |
Nova Escocia | 2012 | 1404; V, VI (cultural) | A paisaxe cultural moldearona os acadianos, descendentes dos colonos franceses, nos séculos XVII e XVIII. Usando técnicas de construción de diques chamadas aboiteau, os agricultores recuperaron as marismas das zonas mareais e reutilizáronas para uso agrícola. O sistema de xestión da auga segue en uso na actualidade. O lugar tamén está inscrito como memorial ao modo de vida acadio e á súa deportación, que comezou en 1755, coñecida como a expulsión dos acadianos.[23] |
| Factoría baleeira vasca de Red Bay |  |
Terra Nova e Labrador | 2013 | 1412; III, IViv (cultural) | A estación baleeira vasca fundouse na década de 1530 e utilizouse durante uns 70 anos. Proporcionaba apoio para a caza e o procesamento de baleas para producir aceite de balea para a súa venda en Europa. Cos restos arqueolóxicos que ilustran as diferentes etapas do proceso de caza de baleas preindustrial, Red Bay é a estación mellor conservada dese período.[24] |
| Mistaken Point |  |
Terra Nova e Labrador | 2016 | 1497; VIII (natural) | A reserva alberga a Formación Mistaken Point homónima, que contén unha das coleccións de fósiles precámbricos máis diversas e mellor conservadas do mundo. Os fósiles ediacáricos, que datan de hai entre 580 e 560 millóns de anos, constitúen os restos de vida multicelular máis antigos coñecidos na Terra.[25] |
| Pimachiowin Aki |  |
Manitoba, Ontario | 2018 | 1415rev; III, VI, IX (mixto) | A paisaxe cultural de Pimachiowin Aki é o fogar ancestral de catro comunidades das primeiras nacións Anishinaabe: a Poplar River, a Little Grand Rapids, a Pauingassi e a Bloodvein. Comprende unha rede de lugares habitables, lugares cerimoniais, rutas comerciais e vías fluviais. Desde a perspectiva natural, a área representa o maior exemplo do escudo boreal de América do Norte, con animais como o alce, o lobo, o glutón e o esturión de lago.[26] |
| Parque Provincial de Writing-on-Stone / Áísínai'pi |  |
Alberta | 2019 | 1597; III (cultural) | A paisaxe cultural que consiste nos hábitats das praderías e das coulee é sagrada para o pobo pes negros. Durante milenios, a xente esculpiu arte rupestre con significado espiritual nas Cheminea de fadas (hoodoos) de arenito ao longo do río Milk, e as esculturas máis antigas teñen uns 3.000 anos de antigüidade.[27] |
| Tr’ondëk-Klondike |  |
Yukon | 2023 | 1564; IV (cultural) | O descubrimento de ouro e a posterior febre do ouro a finais do século XIX trouxeron decenas de miles de prospectores a Klondike (neste vídeo móstrase unha foto histórica de Chilkoot Pass de 1898). As interaccións entre os acabados de chegar e o pobo indíxena tr'ondëk hwëch'in deron lugar a unha paisaxe cultural única con campamentos, vilas e infraestruturas mineiras.[28][29] |
| Anticosti |  |
Quebec | 2023 | 1686; VIII (natural) | Os conxuntos fósiles da illa de Anticosti datan do Ordovícico tardío ao Silúrico temperán, de hai entre 450 e 435 millóns de anos. Ofrecen unha visión excepcional da sucesión da vida mariña ao longo de 15 millóns de anos, incluíndo a case desaparición das especies mariñas na Extinción do Ordovícico tardío.[30][31] |
Lista provisional
[editar | editar a fonte]Ademais dos sitios inscritos na Lista do Patrimonio Mundial, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisional que poidan considerar para a súa candidatura. As candidaturas para a Lista do Patrimonio Mundial só se aceptan se o sitio xa figuraba previamente na lista provisional.[32] Canadá inclúe 10 sitios na súa lista provisional.[3]
| Sitio | Imaxe | Localización | Ano de inclusión | Criterios da UNESCO | Descrición |
|---|---|---|---|---|---|
| Gwaii Haanas |  |
Columbia Británica | 2004 | III, V, VI, VII, IX, X (mixta) | Esta candidatura abrangue partes do arquipélago Haida Gwaii. Inclúe o Patrimonio da Humanidade SGang Gwaay, outras dúas aldeas haida e áreas naturais. As illas están cubertas por un antigo bosque tépedo húmido (exemplo na imaxe) e rodeadas polo mar, que alberga marsopas, candorcas e leóns mariños. As illas tamén son unha importante parada para as aves migratorias.[33] |
| Ivvavik / Vuntut / Illa Herschel (Qikiqtaruk) |  |
Yukon | 2004 | IV, V, VII, VIII, X (mixta) | Dous parques nacionais (Vuntut na imaxe) e unha illa ártica son ricos en fauna. Albergan tres especies de osos, ovellas de Dall, alces e grandes mandas de renos. Este é o fogar dos pobos inuvialuit e vuntut. Como a zona non estaba glaciada durante o último máximo glacial, formou parte da ponte terrestre de Berinxia, con numerosos conxuntos arqueolóxicos que testemuñan o poboamento de América.[34] |
| Quttinirpaaq |  |
Nunavut | 2004 | III, VII, VIII, X (mixta) | Abarcando a parte máis setentrional do Canadá, o parque comprende montañas, glaciares, plataformas de xeo e fiordes. O deserto polar alberga poboacións de boi almiscreiro, lebre ártica, lobo e caribú de Peary. Como demostran os sitios arqueolóxicos, a área foi ocupada por diferentes culturas durante máis de catro milenios, incluíndo a cultura pre-Dorset, a cultura Dorset e o pobo Thule.[35] |
| Área mariña protexida dos arrecifes de esponxas de vidro do estreito de Hécate e do estreito da raíña Carlota |  |
Columbia Británica | 2018 | VIII, IX, X (natural) | Os arrecifes de esponxas eran comúns nos períodos Xurásico e Cretáceo, pero agora son raros. Os arrecifes do estreito de Hécate e do estreito da raíña Carlota (Canadá) considéranse os arrecifes vivos dese tipo máis grandes do mundo. Estímase que as colonias de esponxas teñen 9.000 anos de antigüidade. Os arrecifes proporcionan refuxio a peixes xuvenís en fondos mariños sen características distintivas. Móstrase unha esponxa de nubes.[36] |
| Qajartalik | Quebec | 2018 | III (cultural) | Qajartalik é un sitio de petróglifos da cultura Dorset. O pobo Dorset habitou o Ártico canadense ata aproximadamente o ano 1000 d.C. e desapareceu antes da chegada dos inuit thule. O sitio contén arredor de 180 tallas que representan rostros humanos e zoomorfos.[37] | |
| Parque nacional Sirmilik e Área Nacional de Conservación Mariña de Tallurutiup Imanga (proposta) |  |
Nunavut | 2018 | V, IX (mixta) | A paisaxe do Ártico superior está definida polo xeo; porén, Lancaster Sound está libre de xeo a maior parte do ano. As zonas de augas abertas na beira das capas de xeo, polynya, proporcionan refuxio a mamíferos e aves mariñas, e foron esenciais para a supervivencia dos pobos que habitaron a zona durante os últimos tres milenios.[38] |
| Val de Stein |  |
Columbia Británica | 2018 | III, VI (cultural) | A paisaxe cultural do val de Stein está conectada co pobo Nlakaʼpamux e o seu xeito de vida. Dependían da natureza para obter alimentos, medicamentos e materiais. Hai numerosas redes de sendeiros, sitios con pictogramas, lugares de recollida de recursos e sitios sagrados. O val aparece de forma destacada nas historias da creación e nas tradicións orais dos Nlakaʼpamux.[39] |
| Wanuskewin |  |
Saskatchewan | 2018 | III (cultural) | O regato Opimihaw (na imaxe) é un afluente do río Saskatchewan Sur. Debido á súa topografía única con vales profundos en medio de extensas praderías planas, foi utilizado polos pobos das Grandes Chairas durante máis de seis milenios. O val utilizouse como punto de salto de bisontes para habitar, para recoller plantas e para acceder a auga doce. Hai varios sitios arqueolóxicos nesta área relativamente pequena.[40] |
| Yukon Ice Patches | Yukon | 2018 | III, V (cultural) | As placas de xeo no Yukón descubríronse por primeira vez en 1997. Son diferentes dos glaciares porque, a diferenza destes últimos, non se desprazan costa abaixo. Os pobos das Primeiras Nacións cazaban caribús e ovellas na zona e o xeo preservou armas de caza e outras ferramentas de materiais que doutro xeito serían perecedoiros, o que ilustra a tecnoloxía destes cazadores nómades. As ferramentas máis antigas datan duns 7.500 anos.[41] | |
| Transatlantic Cable Ensemble (Canadá)* |  |
Terranova e Labrador | 2022 | II, IV (cultural) | Esta candidatura comprende os dous terminais do primeiro cable telegráfico transatlántico permanente do mundo, que revolucionou a comunicación de longa distancia. O terminal leste, a estación de cable transatlántico de Valentia en Irlanda, foi construído en 1868, mentres que o terminal oeste, a estación de cable Heart's Content (na imaxe), foi rematado en 1876. Os sitios pecháronse na década de 1960, pero aínda conservan moito equipamento orixinal intacto.[42] |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "The World Heritage Convention". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 27 de agosto de 2016. Consultado o 7 de xullo de 2019.
- ↑ "Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 1 de febreiro de 2021. Consultado o 3 de febreiro de 2021.
- 1 2 3 4 5 "Canada". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 16 de setembro de 2022. Consultado o 14 de setembro de 2022.
- ↑ "Report of Rapporteur" (PDF). UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 16 de outubro de 2013. Consultado o 14 de setembro de 2012.
- ↑ "UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2016. Consultado o 17 de agosto de 2018.
- ↑ {{cite web |url=https://whc.unesco.org/en/list/4 |title=L'Anse aux Meadows National Historic Site |access-date=26 de marzo de 2023 |publisher=UNESCO World Heritage Centre |archive-date=16 de xuño de 2006 |archive-url=https://web.archive.org/web/20060616164041/https://whc.unesco.org/en/list/4 }
- ↑ "Nahanni National Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Dinosaur Provincial Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "SGang Gwaay". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 15 de marzo de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Head-Smashed-In Buffalo Jump". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Wood Buffalo National Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 23 de marzo de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Canadian Rocky Mountain Parks". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 8 de outubro de 2020. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Historic District of Old Québec". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2011. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Gros Morne National Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 25de marzo de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Kluane/Wrangell-St. Elias/Glacier Bay/Tatshenshini-Alsek". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 24 de febreiro de 2017. Consultado o 5 de novembro de 2022.
- ↑ "Extension: Glacier Bay National Park - extension of the Wrangell/St.Elias/Kluane site of Canada-USA (United States of America)". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 13 de setembro de 2022. Consultado o 5 de novembro de 2022.
- ↑ "Extension: Tatshenshini-Alsek Provincial Wilderness Park (extension of the Glacier Bay/Wrangell/St. Elias/Kluane site) (Canada/USA)". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 4 de decembro de 2022. Consultado o 5 de novembro de 2022.
- ↑ "Waterton-Glacier International Peace Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 24 de febreiro de 2017. Consultado o 5 de novembro de 2022.
- ↑ "Old Town Lunenburg". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 29 de marzo de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Miguasha National Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 15 de maio de 2022. Consultado o 5 de novembro de 2022.
- ↑ "Rideau Canal". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 6 de setembro de 2011. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Joggins Fossil Cliffs". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 9 de maio de 2023. Consultado o 4 de maio de 2023.
- ↑ "Landscape of Grand Pré". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de outubro de 2020. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Red Bay Basque Whaling Station". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2023. Consultado o 26 de marzo de 2023.
- ↑ "Mistaken Point". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 9 de maio de 2023. Consultado o 4 de maio de 2023.
- ↑ "Pimachiowin Aki". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 5 de xullo de 2018. Consultado o 4 de maio de 2023.
- ↑ "Writing-on-Stone / Áísínai'pi". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 23 de setembro de 2020. Consultado o 4 de maio de2023.
- ↑ "Tr'ondëk-Klondike". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 30 de marzo de 2023. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Tr'ondëk-Klondike". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2023. Consultado o 20 de setembro de 2023.
- ↑ "Île d'Anticosti" (en francés). UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de decembro de 2022. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Anticosti". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 20 de setembro de 2023. Consultado o 20 de setembro de 2023.
- ↑ "Tentative Lists". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 1 de abril de 2016. Consultado o 7 de outubro de 2010.
- ↑ "Gwaii Haanas". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 6 de febreiro de 2022. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Ivvavik / Vuntut / Herschel Island (Qikiqtaruk)". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de decembro de 2022. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Quttinirpaaq". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 29 de marzo de 2023. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Hecate Strait and Queen Charlotte Sound Glass Sponge Reefs Marine Protected Area". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 12 de febreiro de 2023. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Qajartalik" (en francés). UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de decembro de 2022. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Sirmilik National Park and Tallurutiup Imanga (proposed) National Marine Conservation Area". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 29 de marzo de 2023. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Stein Valley". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de decembro de 2022. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Wanuskewin". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de decembro de 2022. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Yukon Ice Patches". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 31 de xaneiro de 2023. Consultado o 28 de maio de 2023.
- ↑ "Transatlantic Cable Ensemble (Canada)". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 4 de marzo de 2023. Consultado o 28 de maio de 2023.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Patrimonio da Humanidade no Canadá  |
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- UNESCO Patrimonio da Humanidade no Canadá (en inglés)
- UNESCO Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade no Canadá (en español)