Patrimonio da Humanidade en Lituania


A Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) designa os Patrimonio da Humanidade de valor universal excepcional como patrimonio cultural ou patrimonio natural propostos polos países asinantes da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, establecida en 1972.[1] O patrimonio cultural está composto por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e sitios (incluídos os sitios arqueolóxicos). O patrimonio natural está composto por elementos naturais (formacións físicas e biolóxicas), formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluídos os hábitats das especies ameazadas de animais e plantas) e sitios naturais que son importantes desde o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural.[2] Lituania aceptou a convención o 31 de marzo de 1992, facendo que os seus sitios naturais e históricos sexan elixibles para a súa inclusión na lista. O primeiro sitio engadido á lista foi o Centro histórico de Vilnius, en 1994. Engadíronse máis sitios en 2000, 2004, 2005 e 2023.[3] En total, hai cinco sitios na lista,[4][5][6] todos eles culturais. Dous sitios son transnacionais: o Istmo de Curlandia compártese con Rusia e o Arco Xeodésico de Struve compártese con outros nove países.[3] Ademais dos seus sitios Patrimonio da Humanidade, Lituania tamén mantén un ben na súa lista provisional.[3]
Sitios Patrimonio da Humanidade
[editar | editar a fonte]A UNESCO enumera os sitios segundo dez criterios, cada entrada debe cumprir polo menos un dos criterios. Os criterios do I ao VI son culturais e os do VII ao X son naturais.[7]
* Sitio transnacional
| Sitio | Imaxe | Localización | Ano de inclusión | Datos da UNESCO | Descrición |
|---|---|---|---|---|---|
| Centro histórico de Vilnius | Vilna | 1994 | 541; II, IV (cultural) | Vilnius foi o centro político do Gran Ducado de Lituania dende o século XIII ata finais do século XVIII. O centro histórico comprende as zonas do Complexo do Castelo de Vilnius (tres castelos, o primeiro datando arredor do ano 1000 d.C., Torre de Gediminas na imaxe) e a zona que estaba rodeada por unha muralla na Idade Media. O plano das rúas é radial, orixinándose desde a localización orixinal do castelo. Malia as invasións e a destrución parcial, a cidade conservou un gran número de edificios, en estilos gótico, renacentista, barroco e arquitectura neoclásica. Entre os lugares históricos inclúense a Praza da Catedral, o Casa do Concello e o complexo da Universidade de Vilnius..[8] | |
| Istmo de Curlandia* | Neringa e Distrito de Klaipėda | 2000 | 994; V (cultural) | O Istmo de Curlandia, unha duna areosa de 98 km de lonxitude (un istmo) que separa a Lagoa de Curlandia do Mar Báltico, estivo habitada desde tempos prehistóricos. As intensas actividades de explotación forestal nos séculos XVII e XVIII provocaron que as dunas se movesen cara á lagoa, enterrando os asentamentos máis antigos no proceso. Os traballos de estabilización das dunas comezaron no século XIX e aínda continúan. Inclúen a construción dunha crista dunar protectora, así como a plantación de árbores e sebes. Co tempo, algunhas das antigas aldeas de pescadores transformáronse en centros turísticos, con faros, peiraos, igrexas, escolas e vilas. A zona tamén é importante pola súa flora e fauna de area e como ruta de migración de aves. A parte norte do istmoo está en Lituania, mentres que a parte sur está no Óblast de Kaliningrado, Rusia.[9] | |
| Sitio arqueolóxico de Kernavė (Reserva cultural de Kernavė) | Distrito de Širvintos | 2004 | 1137; III, IV (cultural) | A área arredor de Kernavė estivo habitada continuamente desde o IX ou VIII milenio a.C., e hai varias capas de achados arqueolóxicos de diferentes períodos. Os restos máis destacados son da Idade Media, do século XIII, cando Kernavė era unha importante cidade feudal. Tiña un extenso sistema de fortificación, partes do cal (cinco fortes de outeiro) aínda son visibles hoxe en día. A cidade foi arrasada pola Orde Teutónica a finais do século XIV, pero a ocupación humana da zona continuou ata os tempos modernos. Estableceuse unha reserva cultural en 1989.[10] | |
| Arco Xeodésico de Struve* | Panemunėlis, Nemenčinė, Nemėžis | 2005 | 1187, II, III, VI (cultural) |
O Arco xeodésico de Struve é unha serie de puntos de triangulación que se estenden ao longo dunha distancia de 2820 km desde Hammerfest en Noruega ata o Mar Negro. Os puntos establecéronse nun estudo realizado polo astrónomo Friedrich Georg Wilhelm von Struve, que foi o primeiro en realizar unha medición precisa dun longo segmento dun meridiano, o que axudou a establecer o tamaño e a forma da Terra. Orixinalmente, había 265 puntos de estación. O Patrimonio da Humanidade inclúe 34 puntos en dez países (de norte a sur: Noruega, Suecia, Finlandia, Rusia, Estonia, Letonia, Lituania, Belarús, Moldavia, Ucraína), tres dos cales están en Lituania. O sitio en Meškonys está representado na imaxe.[11] | |
| Kaunas modernista: arquitectura do optimismo, 1919–1939 | Kaunas | 2023 | 1661, IV (cultural) | Durante o período de entreguerras, a capital histórica de Lituania, Vilnius, foi perdida por Polonia, e Kaunas designouse como a capital temporal. Isto desencadeou un auxe da construción, xa que houbo que construír toda a infraestrutura vital para un novo país. O estilo arquitectónico combinou as tradicións nacionais e as influencias contemporáneas do estranxeiro para formar unha escola local de Modernismo. Máis de 6.000 edificios da época sobreviviron ata hoxe, incluíndo a Igrexa da Resurrección de Cristo, a Oficina Central de Correos (na imaxe), o edificio do Banco de Lituania e o Edificio do Club de Oficiais.[12][13][14] |
Lista provisional
[editar | editar a fonte]Ademais dos sitios inscritos na Lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisional que poidan considerar para a súa candidatura. As candidaturas para a Lista do Patrimonio da Humanidade só se aceptan se o sitio xa figuraba previamente na lista provisional.[15] Lituania inclúe un ben na súa lista provisional.[3]
| Sitio | Imaxe | Localización | Ano de inclusión | Criterios da UNESCO | Descrición |
|---|---|---|---|---|---|
| Parque Nacional Histórico de Trakai | Trakai | 2003 | (mixto) | O Parque Nacional Histórico de Trakai abrangue unha paisaxe cultural con bosques, lagos, outeiros morenas (que se formaron despois da última glaciación) e zonas agrícolas. Estes hábitats diversos albergan varias especies vexetais e animais raras. A ocupación humana da zona remóntase ao ano 4000 a.C. A cidade de Trakai menciónase por primeira vez no século XIV. Construíronse dous castelos para fortificacións: o Castelo da Illa de Trakai, ben conservado, e o Castelo da Península de Trakai. A Trakai concedéronse os dereitos de Magdeburgo no século XV. Era unha cidade multicultural, con comunidades de caraítas, tátaros, lituanos, rusos, xudeus e polacos vivindo alí.[16] | |
Notas
[editar | editar a fonte]- Referencias
- ↑ "The World Heritage Convention". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 27 de agosto de 2016. Consultado o 21 de setembro de 2010.
- ↑ "Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 1 de febreiro de 2021. Consultado o 3 de febreiro de 2021.
- 1 2 3 4 "Lithuania". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 6 de xaneiro de 2006. Consultado o 24 de novembro de 2019.
- ↑ Jurgita Laurinėnaitė-Šimelevičienė (19 de xuño de 2019). "Lithuania | UNESCO World Heritage sites to visit in Lithuania". lietuva.lt. Arquivado dende o orixinal o 20 de xullo de 2020. Consultado o 20 de xullo de 2020.
- ↑ Gregory Sousa (25 de abril de 2017). "UNESCO World Heritage Sites In Lithuania". WorldAtlas. Arquivado dende o orixinal o 16 de decembro de 2016. Consultado o 20 de xullo de 2020.
- ↑ Augustinas Žemaitis (5 de xaneiro de 2012). "UNESCO sites in Lithuania « True Lithuania". www.truelithuania.com. Arquivado dende o orixinal o 1 de abril de 2017. Consultado o 20 de xullo de 2020.
- ↑ "UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2016. Consultado o 17 de agosto de 2018.
- ↑ "Vilnius Historic Centre". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 27 de outubro de 2005. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Curonian Spit". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 28 de novembro de 2005. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Kernavė Archaeological Site (Cultural Reserve of Kernavė)". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 27 de febreiro de 2006. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Struve Geodetic Arc". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Modernist Kaunas: Architecture of Optimism, 1919-1939". Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2023. Consultado o 18 de setembro de 2023.
- ↑ "Modernist Kaunas: Architecture of Optimism, 1919-1939. Executive Summary". Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2023. Consultado o 18 de setembro de 2023.
- ↑ "Modernist Kaunas: Architecture of Optimism, 1919-1939 (Nomination Dossier)" (PDF). Kaunas. 2021. Consultado o 18 de setembro de 2023.
- ↑ "Tentative Lists". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 1 de abril de 2016. Consultado o 7 de outubro de 2010.
- ↑ "Trakai Historical National Park". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 12 de decembro de 2006. Consultado o 15 de decembro de 2019.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Patrimonio da Humanidade en Lituania |