Patrimonio da Humanidade en Finlandia
Localización dos sitios Patrimonio da Humanidade en Finlandia. O punto verde indica o sitio natural, os puntos azuis indican os sitios do Arco Xeodésico de Struve e os puntos amarelos indican as Obras de Aalto.
Os sitios do Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) son lugares de importancia para o patrimonio cultural ou patrimonio natural tal como se describe na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, establecida en 1972.[1] Finlandia aceptou a convención o 4 de marzo de 1987, facendo que os seus sitios históricos sexan elixibles para a súa inclusión na lista. Os dous primeiros sitios engadidos á lista foron Rauma antiga e a Fortaleza de Suomenlinna, ambos en 1991, na 15ª sesión do Comité do Patrimonio Mundial, celebrada en Cartago, Tunisia.[2] Engadíronse máis sitios en 1994, 1996, 1999, 2005, 2006 e 2026.[3]
Hai oito sitios Patrimonio da Humanidade en Finlandia,[3][4] sete dos cales están clasificados como sitios culturais segundo os criterios da UNESCO, e un sitio natural, a Costa Alta / Arquipélago de Kvarken. Este é un sitio transnacional e compártese con Suecia. A parte sueca, a Costa Alta, catalogouse individualmente no ano 2000. O arquipélago de Kvarken engadiuse en 2006. Existe outro sitio transnacional en Finlandia, o Arco Xeodésico de Struve, un sitio cultural incluído na lista de sitios en 2005, que se comparte con outros nove países.[3] Ademais dos seus sitios Patrimonio da Humanidade, Finlandia tamén mantén un ben na súa lista provisional.[3]
Sitios Patrimonio da Humanidade
[editar | editar a fonte]A UNESCO enumera os sitios segundo dez criterios, cada entrada debe cumprir polo menos un dous criterios. Os criterios do I ao VI son culturais e os do VII ao X son naturais.[5]
* Sitio transnacional
| Sitio | Imaxe | Localización | Ano de inclusión | Datos da UNESCO | Descrición |
|---|---|---|---|---|---|
| Rauma antiga |  |
Rauma | 1991 | 582; IV, V (cultural) |
A Rauma antiga é a parte central medieval da cidade de Rauma no Golfo de Botnia. Consta de arredor de 600 casas de madeira que agora se usan tanto para fins residenciais como comerciais. A Igrexa da Santa Cruz data do século XVI, mentres que o resto da zona urbana reconstruíuse despois dos incendios e data dos séculos XVII ao XIX. En 2009 producíronse pequenas modificacións nos límites.[6][7] |
| Fortaleza de Suomenlinna |  |
Helsinqui | 1991 | 583; IV (cultural) |
A fortaleza, construída sobre seis illas na entrada do porto de Helsinqui, construíuna Suecia no século XVIII para defenderse do Imperio Ruso. Hai 200 edificios e as murallas defensivas esténdense por 6 km. Despois da Segunda Guerra Mundial, o papel militar da fortaleza decaeu. Reutilizouse para uso público e agora é un destino turístico popular.[8] |
| Igrexa vella de Petäjävesi |  |
Petäjävesi, Finlandia Central | 1994 | 584; IV (cultural) |
Esta igrexa é un exemplo típico da tradición arquitectónica das igrexas de madeira do norte de Europa. Construíuse entre 1763 e 1765 e demostra a maxistral aplicación das influencias arquitectónicas europeas a unha estrutura feita de troncos. A igrexa de planta central mostra influencias renacentistas mentres que o teito empinado lembra a tradición gótica. O campanario engadiuse en 1821. A igrexa está ben conservada debido a que abandonouse a finais do século XIX, cando se construíu a nova igrexa parroquial, e non sufriu grandes alteracións como a instalación de sistemas de calefacción. Foi coidadosamente restaurada despois de 1920. A igrexa aínda celebra servizos relixiosos regularmente no verán.[9] |
| Fábrica de tratamento de madeira e cartón de Verla |  |
Kouvola (Jaala), Kymenlaakso | 1996 | 751; IV (cultural) |
O muíño e a zona residencial circundante representan un tipo de asentamento industrial rural a pequena escala común nos séculos XIX e principios do XX, asociado á produción de celulosa, papel e cartón. Estes tipos de asentamentos floreceron no norte de Europa e América do Norte, onde as materias primas eran abundantes. A fábrica de Verla funcionou ata 1964, despois do cal se converteu nun museo.[10] |
| Lugar de enterramento da Idade de Bronce de Sammallahdenmäki |  |
Rauma | 1999 | 579; III, IV (cultural) |
Este lugar de enterramento data da Idade de Bronce e da Idade de Ferro temperá, dende o 1500 ata o 500 a.C. O sitio inclúe 33 túmulos funerarios en varios grupos. Os túmulos están relacionados co culto do sol, unha relixión que se estendeu a Finlandia desde Escandinavia. Orixinalmente, construíronse preto da costa, pero agora están máis cara ao interior debido á elevación do terreo.[11] |
| Arco Xeodésico de Struve* |  |
Enontekiö, Ylitornio, Tornio, Korpilahti, Lapinjärvi, Pyhtää | 2005 | 1187, II, III, VI (cultural) |
O Arco Xeodésico de Struve é unha serie de puntos de triangulación que se estenden ao longo dunha distancia de 2820 km desde Hammerfest en Noruega ata o Mar Negro. Os puntos establecéronse nun estudo realizado polo astrónomo Friedrich Georg Wilhelm Struve, que foi o primeiro en realizar unha medición precisa dun longo segmento dun meridiano, o que axudou a establecer o tamaño e a forma da Terra. Orixinalmente, había 265 puntos de estación. O Patrimonio da Humanidade inclúe 34 puntos en dez países (de norte a sur: Noruega, Suecia, Finlandia, Rusia, Estonia, Letonia, Lituania, Belarús, Moldova, Ucraína), seis dos cales están en Finlandia. A igrexa de Alatornio, un dos puntos de estación en Finlandia, aparece na imaxe.[12] |
| Costa Alta / Arquipélago de Kvarken* |  |
Kvarken | 2006 | 898bis; VIII (natural) |
Trátase dunha extensión do sitio da Costa Alta de Suecia, catalogado orixinalmente no ano 2000. Tanto a Costa Alta como o arquipélago de Kvarken están situados no Golfo de Botnia e inclúen miles de illas. A área mostra efectos prominentes do rebote posglacial, a elevación da terra tras o derretemento da capa de xeo continental despois do Último Máximo Glacial (eliminando así o peso dos glaciares), hai entre 10.000 e 24.000 anos. A elevación, nalgúns lugares ata case 300 m, está a cambiar constantemente a paisaxe.[13] |
| Obras de Aalto |  |
Helsinki, Imatra, Jyväskylä, Kotka, Muuratsalo, Paimio, Pori, Seinäjoki | 2026 | 1752; II (cultural) | Este sitio comprende 13 obras dos destacados arquitectos finlandeses Modernista Alvar Aalto, Aino Aalto e Elissa Aalto: o Sanatorio de Paimio (na imaxe), Aalto Atelier, Casa Aalto, Finlandia Hall, Casa da Cultura e a Oficina Principal da Institución de Seguridade Social en Helsinki. Igrexa das tres cruces en Imatra, Campus de Aalto, Casa Experimental e Concello de Säynätsalo en Jyväskylä; Zona de vivendas de Sunila en Kotka, Aalto Center en Seinäjoki e Vila Mairea en Pori.[14][15] |
Lista provisional
[editar | editar a fonte]Ademais dos sitios inscritos na Lista do Patrimonio Mundial, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisional que poden considerar para a súa candidatura. As candidaturas para a Lista do Patrimonio Mundial só se aceptan se o sitio xa estaba incluído na lista provisional.[16] A partir de 2026, Finlandia inclúe un ben na súa lista provisional.[3]
| Sitio | Imaxe | Localización | Ano de inclusión | Criterios da UNESCO | Descrición |
|---|---|---|---|---|---|
| Os arquipélagos de Foca anelada do Lago Saimaa* |  |
Ristiina | 2021 | IX, X (natural) | O lago Saimaa, situado no sueste de Finlandia, o lago máis grande de Finlandia con 4400 km², é o único hábitat da foca anelada Saimaa (Phoca hispida saimensis). Esta subespecie de foca quedou sen saída ao mar e adaptouse ao ambiente de auga doce despois do fin da última glaciación.[17] |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "The World Heritage Convention". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 27 de agosto de 2016. Consultado o 21 de setembro de 2010.
- ↑ "15th session of the World Heritage Committee". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 20 de novembro de 2019. Consultado o 19 de xaneiro de 2020.
- 1 2 3 4 5 "Finland". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 22 de novembro de 2019. Consultado o 26 de xullo de 2026.
- ↑ "Treasure trove: Finnish Unesco sites - thisisFINLAND". Finland.fi. 9 de xaneiro de 2015. Arquivado dende o orixinal o 6 de abril de 2019. Consultado o 24 de novembro de 2019.
- ↑ "UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2016. Consultado o 17 de agosto de 2018.
- ↑ "Old Rauma". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Old Rauma" (PDF). UNESCO World Heritage Centre. p. 52. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de setembro de 2014. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Fortress of Suomenlinna". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Petäjävesi Old Church". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Verla Groundwood and Board Mill". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Bronze Age Burial Site of Sammallahdenmäki". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "Struve Geodetic Arc". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "High Coast / Kvarken Archipelago". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2011. Consultado o 20 de outubro de 2011.
- ↑ "The Architectural Works of Alvar Aalto - a Human Dimension to the Modern Movement". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 27 de marzo de 2021. Consultado o 16 de marzo de 2021.
- ↑ "Aalto Works". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 26 de xullo de 2026. Consultado o 26 de xullo de 2026.
- ↑ "Tentative Lists". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2010. Consultado o 7 de outubro de 2010.
- ↑ "The Ringed Seal Archipelagos of Lake Saimaa". UNESCO World Heritage Centre. Arquivado dende o orixinal o 20 de marzo de 2021. Consultado o 16 de marzo de 2021.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Patrimonio da Humanidade en Finlandia  |