París-Roubaix 2018

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
2017 << París-Roubaix 2018 >> 2019
Cabeza de carreira a 35 km de meta: Peter Sagan, Silvan Dillier e Jelle Wallays.
257 km (54,5 de lastros)
Gañador Eslovaquia Peter Sagan
Segundo Suíza Silvan Dillier
Terceiro Flag of the Netherlands.svg Niki Terpstra

A 116ª edición da París-Roubaix tivo lugar o 8 de abril de 2018 con saída na cidade de Compiègne, nos arredores de París, e chegada na de Roubaix, sobre un percorrido 257 quilómetros. A carreira finalizou como é tradicional no Velódromo de Roubaix. Nesta edición o percorrido contou con 29 tramos de lastro que sumaron un total de 54,5 km.

Este foi o terceiro monumento da tempada e a décimo quinta proba do UCI WorldTour 2018.

Na carreira participaron 175 ciclistas, debido ao recorte de corredores por equipo realizado pola Unión Ciclista Internacional. Un total de 7 por equipo (25 conxuntos).

O campión do mundo de ciclismo en ruta, Peter Sagan foi o vencedor dunha carreira marcada por dous sucesos: o seu fantástico ataque e a morte dun corredor de 23 anos durante o transcurso da carreira[1]. O eslovaco foi o primeiro corredor portador do maillot arco da vella en lograr a vitoria na proba dende que o fixera por última vez o francés Bernard Hinault en 1981[2].

Percorrido[editar | editar a fonte]

O trazado percorreu unha distancia de 257 km, e nel repartíronse 29 tramos de lastros que sumaron 55 quilómetros sobre esta complicada superficie. Foron o mesmo número ca na edición anterior, cos 23 últimos comúns. A saída deuse en Compiègne (arredores de París, ao igual que nas últimas tres edicións) e a chegada foi -como é clásico- no Velódromo André-Pétrieux.

Partes do trazado[editar | editar a fonte]

Sectores de lastro[3][editar | editar a fonte]

Sector Localización Lonxitude Dificultade
29 Troisvilles > Inchy 2200 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
28 Viesly > Briastre 3000 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
27 Saint-Python 1500 m Star full.svgStar full.svg
26 Saint-Python > Quiévy 3700 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
25 Saint-Hilaire-lez-Cambrai > Saint-Vaast-en-Cambrésis 1500 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
24 Saulzoir > Verchain-Maugré 1200 m Star full.svgStar full.svg
23 Verchain-Maugré > Quérénaing 1600 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
22 Quérénaing > Maing 2500 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
21 Maing > Monchaux-sur-Écaillon 1600 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
20 Haveluy > Wallers 2500 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
19 Trouée d'Arenberg 2400 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
18 Wallers > Hélesmes 1600 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
17 Hornaing > Wandignies-Hamage 3700 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
16 Warlaing > Brillon 2400 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
15 Tilloy-lez-Marchiennes > Sars-et-Rosières 2400 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
14 Beuvry-la-Forêt > Orchies 1400 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
13 Orchies 1700 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
12 Auchy-lez-Orchies > Bersée 2700 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
11 Mons-en-Pévèle 3000 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
10 Mérignies > Avelin 700 m Star full.svgStar full.svg
9 Pont-Thibaut > Ennevelin 1400 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
8a Templeuve - l'Épinette 200 m Star full.svg
8b Templeuve - le Moulin-de-Vertain 500 m Star full.svgStar full.svg
7 Cysoing > Bourghelles 1300 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
6 Bourghelles > Wannehain 1100 m Star full.svgStar full.svgStar full.svg
5 Camphin-en-Pévèle 1800 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
4 Carrefour de l'Arbre 2100 m Star full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svgStar full.svg
3 Gruson 1100 m Star full.svgStar full.svg
2 Willems > Hem 1400 m Star full.svgStar full.svg
1 Roubaix 300 m Star full.svg

Equipos[editar | editar a fonte]

25 conxuntos foron os que iniciaron a proba. Os 18 equipos do UCI WorldTour, que tiveron que participar obrigatoriamente, e 7 equipos profesionais continentais convidados. Todos eles partiron de saída con 7 ciclistas.

UCI WorldTour[editar | editar a fonte]

Equipo País Codigo
AG2R La Mondiale Flag of France.svg Francia ALM
Astana Flag of Kazakhstan.svg Casaquistán AST
Bahrain-Merida Flag of Bahrain.svg Bahrain TBM
BMC Racing Team Estados Unidos de América Estados Unidos BMC
Bora-Hansgrohe Alemaña Alemaña BOH
Dimension Data Sudáfrica Suráfrica DDD
EF Education First-Drapac Estados Unidos de América Estados Unidos EFD
Groupama-FDJ Flag of France.svg Francia FDJ
Katusha-Alpecin Suíza Suíza KAT
Lotto-Soudal Bélxica Bélxica LTS
LottoNL-Jumbo Países Baixos Países Baixos TLJ
Mitchelton-Scott Australia Australia MTS
Movistar Team País Vasco País Vasco MOV
Quick-Step Floors Bélxica Bélxica QST
Team Sky Reino Unido Reino Unido SKY
Team Sunweb Alemaña Alemaña SUN
Trek-Segafredo Estados Unidos de América Estados Unidos TFS
UAE Team Emirates Flag of the United Arab Emirates.svg Emiratos Árabes Unidos UAD

Profesional Continental[editar | editar a fonte]

Equipo País Codigo
Cofidis Flag of France.svg Francia COF
Delko–Marseille Provence-KTM Flag of France.svg Francia DPM
Direct Énergie Flag of France.svg Francia DEN
Fortuneo-Samsic Flag of France.svg Francia TFO
Veranda's Willems-Crelan Bélxica Bélxica VWC
Vital Concept Flag of France.svg Francia VCC
WB-Aqua Protect-Veranclassic Bélxica Bélxica WVA

Favoritos[editar | editar a fonte]

Tralo retiro do tetracampión Tom Boonen, ningún dos corredores que tomaban a saída contaban con dous triunfos, polo que os principais favoritos eran os ciclistas que mellor tempada levaban realizada ata a data da proba. Entre eles destacaban: o tricampión do mundo eslovaco Peter Sagan, que viña de vencer a Gante-Wevelgem e facer bos postos na temporada de lastros; o holandés Niki Terpstra, que se amosaba nun estado de forma excepcional tras vencer escapado en solitario tanto no Tour de Flandres unha semana antes, coma na E3 Harelbeke; ou o campión olímpico belga Greg Van Avermaet que tan só viña de facer un podio na tempada, pero que sempre conta entre os favoritos neste tipo de carreiras. Outros corredores que podían ter opcións de cara á vitoria podían ser: o campión do mundo de ciclocross Wout van Aert, o veterano especialista Philippe Gilbert, o sprinter galo Arnaud Démare, o checo Zdeněk Štybar ou mesmo o belga Sep Vanmarcke.

Morte de Michael Goolaerts[editar | editar a fonte]

O falecido Michael Goolaerts.

Ademais da fantástica vitoria de Sagan, a 116ª París-Roubaix estivo marcada polo mozo corredor belga de 23 anos Michael Goolaerts do Veranda's Willems-Crelan. No segundo sector de lastro da carreira, o que discorría entre Viesly e Briastre a uns 70 km de meta, Goolaerts sufriu un paro cardíaco que lle ocasionou unha fulminante caída ao chan[4]. O corredor, novato nesta clásica, non daba síntomas de reacción, polo que foi rapidamente trasladado en helicóptero a un hospital de Lille. Horas máis tarde, ás 22:40, os servizos médicos confirmaban o pasamento do ciclista, logo de que non puidesen facer nada por salvalo[5].

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

Sagan e Diller a escasos quilómetros de liña de meta.

Dende o inicio a carreira estivo controlada polo poderoso Quick-Step Floors. A máis de 100 km probaron a marchar do pelotón seis corredores: a promesa española Marc Soler, Sven Erik Bystrøm, Jimmy Duquennoy, Ludovic Robeet, Jelle Wallays e Silvan Dillier. Aos que se sumaban uns quilómetros despois outros tres corredores: Gatis Smukulis, Jay Robert Thomson e Geoffrey Soupe. Estes ciclistas aguantaron moitos quilómetros en cabeza de carreira, chegando a abrir ocos de máis de 7 minutos, mais foron cazados moi lonxe de meta.

Despois de levarse a cabo a caza da maioría deses fugados, sucedéronse os intentos de ataque por parte dos compoñentes do pelotón. Philippe Gilbert, Zdeněk Štybar ou mesmo Greg Van Avermaet foron algúns dos corredores favoritos que o intentaron.

Grupo perseguidor liderado por Niki Terpstra a 25 km do final.

Porén, o ataque definitivo chegaba a unha distancia de 55 quilómetros da meta, no que Peter Sagan arrancaba do pelotón. Axiña se produciron movementos de contraataque, pero mentres o eslovaco lograba conectar co grupiño de cabeza de carreira, os perseguidores quedaban en terra de ninguén ata que desistiron no seu esforzo e se deixaron caer ao pelotón. A reducida cabeza de carreira quedaba con dous compoñentes, Silvan Dillier (que levaba en fuga máis de 100 km) e o propio Sagan, logo de que Jelle Wallays (tamén escapado máis de 100 km) non dese aguantado o ritmo á altura do lastro de Cysoing. Mentres tanto, no pelotón producíanse cortes e del partía un pequeno grupo de perseguidores, entre os que estaban: Niki Terpstra, Greg Van Avermaet, Jasper Stuyven, Sep Vanmarcke e Wout van Aert, que a menos de 25 km se quedou atrás por mor dunha avaría mecánica. Nos derradeiros tramos de pavimento, o campión do mundo lanzábase fortísimo pero o campión suízo soldábase á súa roda sen que o dese soltado. Ao ver que non daban recortado a diferenza, Terpstra saltou para lograr a terceira praza. Finalmente, a vitoria decidíase ao sprint no Velódromo de Roubaix, no que Sagan se impoñía con supremacía ao helvético Dillier.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Ciclista Dorsal Equipo Tempo
Eslovaquia Peter Sagan Jersey rainbow.svg 111 Bora-Hansgrohe 5 h 54' 06"
Suíza Silvan Dillier MaillotSuiza.PNG 74 AG2R La Mondiale m.t.
Flag of the Netherlands.svg Niki Terpstra 11 Quick-Step Floors + 57"
Bélxica Greg Van Avermaet Olympic rings without rims.svg 1 BMC Racing Team + 1' 34"
Bélxica Jasper Stuyven 46 Trek-Segafredo m.t.
Bélxica Sep Vanmarcke 21 EF Education First-Drapac m.t.
Alemaña Nils Politt 165 Katusha-Alpecin + 2' 31"
Flag of the United States.svg Taylor Phinney 25 EF Education First-Drapac m.t.
República Checa Zdeněk Štybar MaillotRepúblicaCheca.PNG 17 Quick-Step Floors m.t.
10º Bélxica Jens Debusschere 131 Lotto-Soudal m.t.
11º Flag of the Netherlands.svg Mike Teunissen 106 Team Sunweb m.t.
12º Bélxica Oliver Naesen MaillotBélgica.svg 71 AG2R La Mondiale m.t.
13º Bélxica Wout van Aert 81 Veranda's Willems-Crelan m.t.
14º Bélxica Jelle Wallays 137 Lotto-Soudal + 2' 37"
15º Bélxica Philippe Gilbert 13 Quick-Step Floors + 3' 07"
16º Flag of Norway.svg Amund Grøndahl Jansen 203 Team LottoNL-Jumbo m.t.
17º Alemaña John Degenkolb MaillotAlemania.PNG 41 Trek-Segafredo m.t.
18º Italia Marco Marcato 56 UAE Team Emirates m.t.
19º Flag of the Netherlands.svg Dylan van Baarle 97 Team Sky m.t.
20º Australia Heinrich Haussler 191 Bahrain-Merida m.t.

Puntos UCI[editar | editar a fonte]

A París-Roubaix outorga os seguintes puntos para o UCI WorldTour aos 60 primeiros clasificados:

Posto 10º 11º 12º 13º 14º 15º 16 ao 20º 21 ao 30º 31 ao 50º 51 ao 55º 56 ao 60º
Puntos 500 400 325 275 225 175 150 125 100 85 70 60 50 40 35 30 20 10 5 3

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. "O espectáculo chámase Sagan". marca.com. 
  2. "Sagan fai brilar o arco da vella 37 anos despois". París-Roubaix. 
  3. "Sectores de pavé" (PDF). 
  4. "O belga Goolaerts sofre un paro cardíaco". marca.com. 
  5. "Paris-Roubaix : la mort de Michael Goolaerts endeuille une nouvelle fois le peloton". lemonde.fr. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]