Papuxa real

Papuxa real
Nome taxon     Curruca hortensis Johann Friedrich Gmelin 1789  Nome curto     C. hortensis (mul)
Instancia de taxon  Categoría taxonómica especie  Combinación orixinal Motacilla hortensis  Sinónimo taxonómico Sylvia hortensis
Sinonimia Motacilla hortensis Sylvia hortensis
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino Holozoa Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Passeriformes Familia Sylviidae Xénero Curruca Especie Curruca hortensis (Gmelin, 1789) Curruca hortensis
Cifras e dimensións  Tamaño da niñada    4,2  Duración máxima da vida    14 a  Período de incubación    13 d
Fontes e ligazóns Freebase /m/023378 UICN 22735012 EOL 60783392  Descrito pola fonte Systema Naturae. 13th edition, Volume 1, Part 2 (en)  Páxina(s): 955
Wikidata C:Commons

Sylvia hortensis

Cuculus canorus bangsi + Sylvia hortensis

A papuxa real (Curruca hortensis, antes Sylvia hortensis) é unha pequena especie de ave do xénero Sylvia dentro da familia Sylviidae.

Descrición

Presenta unha lonxitude de entre 14 e 16 cm, sendo por tanto unha papuxa grande, maior que a papuxa das amoras. A súa plumaxe en machos adultos é de coloración gris escura na cabeza, gris abrancazada nas partes inferiores, presentando gorxa branca. O ollo presenta un rechamante iris de cor branca. O peteiro é fusco e as patas de cor lousa. As femias e inmaturos teñen a cabeza dun ton máis pálido.

Distribución

A papuxa real é unha especie circunmediterránea, ou o que é o mesmo, está moi estendida nas rexións europeas que bordean o mar Mediterráneo así como na rexión setentrional de África. Localízase na Península Ibérica e Marrocos, estendéndose a súa distribución por todo o mediterráneo até Turquía incluída, localizándose polo leste facendo límite no Cáucaso, Irán e Kazakhstán, onde tamén se atopan. Cara ao norte de Europa esténdense até os Alpes, apenas e raramente atopándose en Suíza.

Hábitat

Habita distintos medios pois aínda que prefire matogueiras e campos baldíos tamén vive en bosques abertos cunha vexetación de certo porte. As maiores densidades de poboación desta especie obsérvanse cara aos 700 m.

Nutrición

Aliméntase principalmente de arañas, bagas, insectos e as súas larvas.

Voz

Emite un agradable canto en forma gorxeo en ton alto e forte, intercalando algunhas notas estridentes e certos asubíos. A súa voz de alarma é moi similar á do resto das papuxas, emitindo un seco e brusco tec tec ou tac tac que é repetido insistentemente.