Paisaxe cultural dos arrozais en socalcos dos hani de Honghe
| ||||
| Tipo | Socalco patrimonio cultural da China  | |||
|---|---|---|---|---|
| Localización | ||||
| División administrativa | Honghe Hani and Yi Autonomous Prefecture, República Popular da China (en)  | |||
| ||||
| Características | ||||
| Superficie | Patrimonio da Humanidade: 16.603,22 ha zona de protección: 29.501,01 ha | |||
| Monumentos da República Popular da China | ||||
| Data | 5 de marzo de 2013 | |||
| Identificador | 7-1942-6-006 | |||
Patrimonio da Humanidade  | ||||
| Tipo | Patrimonio cultural → Asia-Oceanía insular | |||
| Data | 2013 (37ª Sesión), Criterios de Patrimonio da Humanidade: (iii) e (v) | |||
| Identificador | 1111 | |||
| Globally Important Agricultural Heritage Systems (en) | ||||
| Data | 1 de xaneiro de 2010 | |||
| Historia | ||||
| Código do catálogo | seventh list of major cultural sites protected at national level (en) : 1942-6-006. | |||
Os arrozais en socalcos dos hani de Honghe son o sistema de socalcos de cultivo de arroz do pobo Hani situados no condado de Yuanyang, prefectura de Honghe, Yunnan, China. A historia dos socalcos abrangue uns 1.200 anos. A área total esténdese por 4046,85 km² e catro condados: Yuanyang, Honghe, Jinpin e Lüchun, aínda que a área central dos socalcos está situada no condado de Yuanyang. En 2013, 16.603 hectáreas dos socalcos de arroz de Honghe Hani declaráronse Patrimonio da Humanidade debido á súa excepcional construción resistente, ao seu sistema socioecolóxico único e á súa importancia para o pobo hani.[1][2]
Descrición
[editar | editar a fonte]Os socalcos de arroz de Honghe Hani están situadas nas beiras meridionais do río Hong, debaixo das montañas Ailao, no sur de Yunnan.[2] O terreo accidentado e montañoso e as elevadas precipitacións anuais levaron á creación dun complexo sistema de socalcos para o cultivo de arroz, que nalgunhas localizacións ten máis de 3000 socalcos entre o bordo do bosque e o fondo do val.[2] Canles de rega e acuíferos artificiais feitos de arenito distribúen a auga por toda a paisaxe. Este sistema mantívose e operouse continuamente polo pobo Hani durante máis de 1300 anos. O cultivo do arroz é unha parte importante da cultura, teoloxía, calendario e sistema político Hani.[3]
Os socalcos seguen unha estrutura vertical distinta que permitiu que a paisaxe persista durante tanto tempo, incorporando bosques, aldeas, socalcos e abastecemento de auga. Nos cumios das montañas (por riba dos 2000 metros de altitude), os bosques consérvanse para que actúen como captación de auga para a choiva e para "recargar" os campos e socalcos de abaixo.[2][3] Un intricado sistema de canles e gabias desvía a auga cara ós socalcos de abaixo. As aldeas da rexión adoitan construírse xusto debaixo dos bosques, entre os 1400 e os 2000 m. No Patrimonio da Humanidade, están protexidas 82 aldeas, cada unha con 50-100 fogares.[2] Os edificios adoitan estar feitos de adobe e pedra. Cada fogar cultiva unha ou dúas parcelas de socalco debaixo, normalmente cultivando arroz vermello e criando gando.[3]
Notas
[editar | editar a fonte]- Referencias
- ↑ 哈尼梯田申遗成功, 2013-06-22
- 1 2 3 4 5 "Cultural Landscape of Honghe Hani Rice Terraces". UNESCO World Heritage Center. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Consultado o 17 de abril de 2021.
- 1 2 3 Administración Estatal do Patrimonio Cultural, República Popular da China. Convención do Patrimonio Mundial -- Patrimonio Cultural proposta pola República Popular da China: Paisaxe cultural das terrazas de arroz de Honghe Hani (PDF) (Informe). Consultado o 17 de abril de 2021.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Paisaxe cultural dos arrozais en socalcos dos hani de Honghe |
