Péter Lékó

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Péter Lékó
PeterLeko19.jpg
Nacemento8 de setembro de 1979
Lugar de nacementoSubotica
NacionalidadeHungría
Ocupaciónxadrecista
Na rede
http://www.lekochess.com
editar datos en Wikidata ]

Péter Lékó (en serbio: Петер Леко); nado en Subotica o 8 de setembro de 1979, é un xogador e gran mestre do xadrez húngaro.

En 1994, con 14 anos, 4 meses e 28 días, foi o máis novo en conseguir o título de Gran Mestre Internacional, marca que daquela pertencía á súa compatriota Judit Polgár.

Estivo entre os dez mellores xogadores de xadrez do mundo na década de 2000 e gañou cinco 'Supertorneos' na súa carreira.

En 2004 desafiou a Vladimir Kramnik polo título mundial da PCA, sen conseguir vencelo. Mentres que terminou quinto e cuarto respectivamente nos Campionatos do Mundo FIDE de 2005 e no Campionato do Mundo Unificado de 2007 . Participou en 8 Xogos Olímpicos de xadrez coa selección húngara, gañando un ouro e dúas pratas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nado en Subotica, na entón Iugoslavia, tras a separación dos seus pais trasladouse a Szeged coa súa nai aos dous anos.[1]

Acadou a súa máxima puntuación Elo (2763) na clasificación da FIDE en abril de 2005, na que foi cuarto na xeral ademais de número un en Hungría.[2]

En 1999, Lékó estivo na clasificación dos dez mellores xogadores do mundo.

En 2001, como parte do evento "Chess Classic" en Maguncia, Lékó participou nun partido de oito xogos de xadrez Fischer Random (Chess960) contra o Gran Mestre Michael Adams, gañando 4,5 a 3,5. Por este motivo considerado por moitos como o primeiro Campión do Mundo Fischer Random, aínda que non houbo un verdadeiro proceso de clasificación aberto a todos.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

É vexetariano. Está casado con Sofia Petrosian, filla do gran mestre armenio Aršak Petrosyan. En abril de 2018 comezou a ser o adestrador do mozo xogador alemán Vincent Keymer.[3] Desde 1998 mantivo unha relación de amizade con Bobby Fischer até o falecemento deste, da que non acostuma falar por petición do estadounidense.[4]

Principais resultados[editar | editar a fonte]

  • 1991 : gaña a Eurocopa sub12 en Mamaia ;
  • 1992 : gaña a Eurocopa sub14 en Rimavská Sobota ;
  • 1993 : gaña o torneo de Linares.
  • 1994 : gaña o Mundial sub-16 en Seghedino ;
  • 1995 : terceiro en Dortmund (cat. 17);
  • 1998 : segundo en Tilburg (cat. 18);
  • 1999 : gaña o torneo de Dortmund, por diante de Kramnik, Karpov e Anand ;
  • 2000 : gaña un partido contra Aleksandr Chalifman en Budapest;
  • 2001 : terceiro en Dortmund (cat. 21, Elo medio 2755);
  • 2002 : gaña o torneo de Dortmund, que lle permite competir no Campionato Mundial de Xadrez Clásico de 2004 ;
  • 2003 : gaña o torneo de Linares, a igualdade de puntos con Kramnik pero primeiro por ter máis vitorias;
  • 2003 : segundo por detrás de Anand no torneo Melody Amber de Montecarlo;
  • 2004 : o partido do campionato mundial da PCA contra o Kramnik empatou en Brissago (segundo os acordos, Kramnik conserva o título);
  • 2004 : segundo en Corus A de Wijk aan Zee ;
  • 2005 : o Corus A de Wijk aan Zee vence ante Anand, Topalov e outros 11 grandes mestres;
  • 2006 : gaña o Memorial Tal en Moscova (cat. 20, Elo medio 2727);
  • 2007 : gaña a Copa do Mundo Rápido da PCA ( Asociación Profesional de Xadrez );
  • 2008 : gaña o torneo de Dortmund ;
  • 2008 : medalla de ouro no primeiro taboleiro de xadrez nas Olimpíadas de Dresde.
  • 2017 : en maio en Gallipoli gañou o campionato italiano de xadrez por equipos co equipo Obiettivo Risarcimento Padova.
  • 2019 : en novembro gaña a 35ª Copa de Europa de Xadrez de Clubs en Ulcinj co Obiettivo Risarcimento Padova.[5]

Exemplo de xogo[editar | editar a fonte]

O oitavo partido do Kramnik-Lékó 2004 ilustra un ataque de corte exitoso.

1.e4 e 5 2. Cf3 Cc6 3. Ab5 a6 4. Aa4 Cf6 5. OO Ae7 6. Te1 b5 7. Ab3 OO 8.c3 d5 9.exd5 Cxd5 10. Cxe5 Cxe5 11. Txe5 c6 12.d4 Ad6 13. Te1 Dh4 14.g3 Dh3 15. Te4 g5 16. Df1 Dh5 17. Cd2 Af5 18.f3 Cf6 19. Te1 Tae8 20. Txe8 Txe8 21.a4 Dg6 22.axb5 Ad3 23. Df2 Te2 24. Dxe2 Axe2 25.bxa6 Dd3 26. Rf2 Axf3 27. Cxf3 Ce4 + 28. Re1 Cxc3 29.bxc3 Dxc3 + 30. Rf2 Dxa1 31.a7 h6 32.h4 g4 0-1 (follas brancas) ( Ver o xogo en liña )

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "The Big Book of World Chess Championships". www.newinchess.com (en inglés). Consultado o 2022-04-28. 
  2. "Top 100 Players April 2005 FIDE Top players archive". ratings.fide.com. Consultado o 2022-04-28. 
  3. "surviving-the-swiss-ping-pong-an-interview-with-peter-leko" (en inglés). 
  4. "Entrevista con Peter Leko, pupilo de Fischer". Noticias de ajedrez (en castelán). 2008-03-14. Consultado o 2022-04-28. 
  5. "Chess-Results Server Chess-results.com - 35th European Club Cup". chess-results.com. Consultado o 2022-04-28. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]