Otto Schmidt

Otto Schmidt

(1938)
Biografía
Nacemento	(ru) Отто-Фридрихъ-Юліусъ Юльевичъ Шмидтъ 18 de setembro de 1891 (Xuliano) Mahilioŭ
Morte	7 de setembro de 1956 (64 anos) Moscova
Causa da morte	tuberculose
Lugar de sepultura	cemiterio Novodevichii, Sec. 1, Fila 43 55°43′29″N 37°33′15″L
Vicepresidente Academia de Ciencias da URSS
28 de febreiro de 1939 – 24 de marzo de 1942
Membro do Consello Supremo da Unión Soviética
1938 – 1946
Xefe Chief Directorate of the Northern Sea Route (en)
1932 – 1938
Redactor xefe Matematicheskii Sbornik (en)
1932 – 1950
Director Arctic and Antarctic Research Institute (en)
1930 – 1932
Expedition leader (en)
1930 – 1934
Titular dunha cátedra nunha universidade MSU Faculty of Mechanics and Mathematics (en)
1929 – 1949
Redactor xefe Grande Enciclopédia Soviética (pt)
1924 – 1942
Director OGIZ (en)
1921 – 1924
Privatdozent Universidade Nacional de Kíiv
1916 –
Director Schmidt Institute of Physics of the Earth (en)
Datos persoais
Grupo étnico	Alemáns do Báltico
Educación	Faculty of Physics and Mathematics of Kyiv University (en) (–1913) Second Kyevan gymnasium (en) (–1909) Mogilev Male Gymnasium (en)
Tese académica	Q100272226  (1916 )
Director de tese	Dmitry Grave (pt)
Actividade
Campo de traballo	Teoría de grupos, astronomía, matemáticas, xeografía, xeofísica e psicanálise
Lugar de traballo	Pamir (pt) Ártico Unión Soviética
Ocupación	astrónomo, estadista, psicanalista, xeofísico, xeógrafo, físico, político, profesor universitario, matemático, explorador, viaxeiro
Empregador	Academia de Ciencias de Rusia, vicepresidente (1939–1942) Schmidt Institute of Physics of the Earth (en) (1939–1949) Academia de Ciencias de Rusia (1935–) Chief Directorate of the Northern Sea Route (en) (1932–1939) Universidade Estatal de Moscova (1923–1930) OGIZ (en) (1921–) RSFSR People's Commissariat on Food (en) (1917–) Universidade Nacional de Kíiv (1916–) Imperial University of St. Vladimir (en) (1916–1917) Matematicheskii Sbornik (en) Arctic and Antarctic Research Institute (en)
Partido político	Partido Comunista da Unión Soviética (1919–) Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso (–1918) Russian Social Democratic Labour Party (of Internationalists) (en) (1918–)
Membro de	Academia de Ciencias de Rusia (académico) (1935–) Academia Nacional de Ciencias de Ucraína (1934–) Academia de Ciencias de Rusia (membro correspondente) (1933–1935)
Obra
Obras destacables Teorema de Krull–Schmidt (pt) Northern Sea Route (en) Q4235035 Schmidt Institute of Physics of the Earth (en) (1926) Grande Enciclopédia Soviética (pt)
Doutorando	Vladimir Andrunakievich (en) , Sergey Antonovich Chunikhin (en) , Leopold Yakovlevich Okunev (en) , Aleksandr Antipovich Kulakov (en) , Aleksey Petrovich Ditsman (en) e Vladimir Konstantinovich Turkin (en)
Arquivos en	Archive RAS (en) [ Ф. 496]
Familia
Cónxuxe	Vera Schmidt
Fillos	Vladimir Schmidt, Sigurd Ottovich Schmidt
Premios
(1937)  Heroe da Unión Soviética (1937, 1945)  Bandeira Vermella do Traballo (1934)  Orde da Estrela Vermella (1932, 1937, 1953)  Orde de Lenin  Medalla polo Traballo Valente na Gran Guerra Patria 1941-1945  Medalla Conmemorativa do 800º Aniversario de Moscova
Descrito pola fonte	Grande Enciclopedia Soviética 1969-1978, (sec:Шмидт Отто Юльевич) Enciclopedia Soviética Armenia Enciclopedia soviética xeorxiana, (vol:11, p.14)

Otto Schmidt, de nome completo Otto Iulyevich Schmidt, en alfabeto cirílico ruso Отто Юльевич Шмидт, foi un matemático, xeofísico e explorador soviético.

Traxectoria

Schmidt era fillo dun pequeno comerciante que se mudou de casa durante a súa infancia. Educouse en Mahiliou, Odesa e Kíiv até que en 1909 ingresou na Facultade de Física e Matemáticas da Universidade de Kíiv. Graduouse en 1913 e, seguindo os consellos do seu mestre, Dmitri Grave, continuou os seus estudos na propia universidade até obter o doutoramento en 1916 cunha tese sobre teoría de grupos que se publicou en forma de libro. Aínda no período presoviético, e sen deixar o seu traballo docente, uniuse ao crecente movemento cooperativo.

Co triunfo da revolución soviética traballou en varios organismos estatais, sendo membro de varios comisariados populares en San Petersburgo e Moscova. En 1924, cando xa era profesor na Universidade de Moscova, foi nomeado editor xefe da Grande Enciclopedia Soviética. Ese mesmo ano, pasou unha estadía nos Alpes para recuperarse da tuberculose que padecera de neno e que reaparecera de forma intermitente. En 1928 formou parte dunha expedición soviético-alemá aos montes Pamir.

A epopea de Chelyuskin inmortalizada nun selo.

Adquiriu tal reputación como explorador que en 1928 foi posto á fronte dunha expedición para establecer un observatorio xeofísico en Terra de Francisco Xosé, un arquipélago situado no océano Ártico. Desde 1932, foi director da axencia estatal para a ruta do Mar do Norte. En 1933 comandou a expedición do barco Chelyuskin que rematou nunha epopea, co afundimento do barco, cen tripulantes abandonados no xeo e un rescate por avión uns meses despois. Todo isto converteuno nun heroe soviético.

En 1938, propuxo á Academia Soviética de Ciencias a creación dun instituto para a investigación xeofísica teórica, que el mesmo dirixiu até 1949. Hoxe este instituto leva o seu nome: Instituto Schmidt para as Ciencias da Terra. A partir de 1949 a súa saúde deteriorouse progresivamente debido á tuberculose que sufriu na infancia. Porén, seguiu impartindo algunhas conferencias na Universidade de Moscova até a súa morte en 1956.

Alén da súa fama como explorador, Schmidt é lembrado como matemático polo teorema de Krull-Schmidt e como cosmólogo por ter proposto a teoría da acreción para a formación da Terra e os planetas, xunto co astrónomo británico Raymond Lyttleton.

Legado e homenaxes

• Otto Schmidt recibiu tres Ordes de Lenin, ademais doutras tres ordes e diversas medallas.
• Unha illa no mar de Kara foi chamada Schmidt na súa honra.
• Tamén foi nomeado para homenaxealo o cabo Otto Schmidt na costa do mar de Chukchi no ókrug autónomo de Chukotka.
• O Instituto de Física pertencente á Academia Rusa das Ciencias, entre outros lugares, levan o seu nome.
• Un planeta menor, o planetoide 2108 Otto Schmidt, descuberto en 1948 pola astrónoma soviética Pelagueia Xain, tamén o conmemora.

• O quebraxeos Anastas Mikoyan recibiu orixinalmente o nome de Otto Iulyevich Schmidt.

Véxase tamén

Bibliografía

• Аксенов, А. Н. (2020). "Отто Юльевич Шмидт: уроженец Могилева, «злой гений кооперации» и великий учёный". Потребительская кооперация (en rus) (2): 9–12. ISSN 0201-484X. 

• Глико, А. О., ed. (2011). Отто Юльевич Шмидт в истории России XX века и развитие его научных идей (en rus). Российского фонда фундаментальных исследований. ISBN 978-5-9221-1371-7. 

• Facchini, Alberto; Sahinkaya, Serap (2018). "Uniqueness of Decomposition, Factorisations, G-Groups and Polynomials". International Electronic Journal of Algebra (en inglés) 24: 107–128. ISSN 1306-6048. doi:10.24330/ieja.440235. 

• Корякин, Владислав (2020). Отто Шмидт (en rus). Русским географическим обществом. ISBN 9785457427273. 

• Woolfson, Michael M. (2000). The Origin and Evolution of the Solar System (en inglés). IoP Publishing. ISBN 0-7503-0458-8. * Penskaya, Elena (2019). "Investigating the Laboratory of Popular Arctic Narrative in Russian Literature from 1930s to 1950s, en Susi K. Frank e Kjetil A. Jakobsen (eds.)". Arctic Archives: Ice, Memory and Entropy (en inglés). transcript Verlag. pp. 253–268. ISBN 978-3-8376-4656-6. 

• Youngs, Tim (2010). "The Conquest of the Arctic: The 1937 Soviet Expedition, en Anka Ryall, Johan Schimanski e Henning Howlid Wærp (eds.)". Arctic Discourses (en inglés). Cambridge Scholars Publishing. pp. 132–151. ISBN 978-1-4438-1959-6. 

Ligazóns externas

• O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F. "Otto Schmidt". MacTutor History of Mathematics archive. University of St Andrews. .
• "Otto Yulyevich-Schmidt". Encyclopaedia Britannica.  (en inglés)
• ИФЗ РАН (ed.). "Otto Shmidt".  (en ruso)
• Строительный эксперт (ed.). "OTTO".  (en ruso)
• Физический факультет - (ed.). "OTTO Y. S. Московский государственный университет имени М.В.Ломоносова".  (en ruso)