Os cogomelos na cultura popular galega

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Madeirudo (Boletus edulis), fungo comestible
Rebentabois (Amanita muscaria), fungo velenoso cuxa inxestión pode producir a morte

A seguir recóllese a pegada dos diferentes tipos de cogomelos na cultura popular galega, na etnografía e na literatura de transmisión oral.

Refraneiro popular[editar | editar a fonte]

A maioría dos refráns galegos fan referencia ó perigo que ten a inxestión de fungos se non se ten un coñecemento axeitado sobre micoloxía.

  • Cando fales dos cogomelos, fala dos malos e non terás preitos cos aconsellados
  • Falar pouco, e mal, se de fungos tes que falar
  • Vale máis fungo perdido que comido
  • Fungo regalado con discreción tiralo
  • Cogomelo murchado, xa rexeitado
  • O que de cogomelos se farta, non lle ten medo a morte
  • O fungo bo, pronto deixa de selo
  • Se queres morrer, a cegas fungos coller
  • Dun erro, faise un enterro
  • O peor do erro é o enterro
  • Moito tes que saber para cogomelos comer
  • Comer cogomelos con aprehensión, fanche dano anque sexan bos
  • Orellos, cuncos e pantorras, escaldas pra que non morras[1]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. O nome popular galego da Helvella monachela, Helvella sulcata e maila Helvella crispa é orello, a Sascosphaera coronaria é chamada cunco, e as Morchellas, son as pantorras. Este refrán fai referencia a que xa dende antigo se sabía no rural que a primeira auga destes cogomelos debíase tirar, xa que son tóxicos cando crus. Extraído de http://www.valdeorras.com/micologia

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • RUÍZ LEIVAS, Cristovo, e EIROA GARCÍA-GARAVAL, Juan A.: "Fraseoloxía e terminoloxía dos cogomelos", en Cadernos de Fraseoloxía Galega, 4, 2002, px. 363-379.