Odón de Orleáns
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 770 ↔ 790  valor descoñecido |
| Morte | 834 (53/54 anos) valor descoñecido |
| Causa da morte | morte en combate |
| Conde de Anjou | |
| | |
| Actividade | |
| Ocupación | cortesán, guerreiro |
| Outro | |
| Título | Conde |
| Cónxuxe | Engeltrude of Paris |
| Fillos | Wilhelm Graf von Lahngau, William, Count of Orléans, Ermentruda de Orleáns, Gebardo, Conde de Lahngau |
| Pai | Adriano de Orleães |
| Irmáns | William, Count of Blois Wiltrud of Orleans |
 | |
Odón de Orleáns[1], nado c. 790 e finado en 834, foi conde de Orleáns, Autun 834 e Nevers.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Os Annales Fuldenses sitúano en 810 como enviado imperial a Saxonia cando foi capturado por Wilzis. En 811, os Annales de Exinardo menciónano como asinante dun acordo cos normandos. Arredor de 825 recibiría o condado de Autun (e quizais Nevers) á morte de Teodorico III. En febreiro de 828, na dieta xeral do imperio, Matfrido de Orleáns (conde c. 821–828) foi privado dos seus honores e o condado de Orleáns foi cedido a Odón, primo de Bernardo de Septimania. Pero en 830, cando Lotario I chegou ao poder, perdeuno e foi devolto a Matfredo, pero a contrarrevolución que devolveu o poder a Lois o Piadoso, fixo que o recuperase uns meses despois. Matfredo foi indultado e restituído nos seus honores, pero parece que Odón conservou o condado de Orleáns. En 833 Lotario volveu ao poder, pero o 1 de marzo de 834 Lois foi restituído, aínda que Lotario aínda tiña moitos seguidores, entre os que Matfredo, antigo conde de Orleáns, e Lamberto, marqués de Bretaña e conde de Nantes, e os seus partidarios devastaron Neustria á dereita do Loira. O conde Odón de Orleáns, do campo imperial, e outros señores, fixeron campaña entre o Loira e o Sena para se enfrontaren aos ataques de Matfredo e Lamberto; os dous exércitos finalmente enfrontáronse e Odón foi derrotado e morto xunto co seu irmán, o conde Guillerme de Blois, o conde Guido de Maine e outros magnates.
Xenealoxía
[editar | editar a fonte]Pode que fose fillo do primeiro conde carolinxio de Orleáns, Hadrián (?-821), fillo de Xeroldo I de Vintzgau e Emma de Alamaña, que era cuñado de Carlomagno (irmán de Hildegarda, a esposa do emperador) e conde palatino do Rin. A súa nai sería Waldrada[2]. Casou con Enxeltrude de Fézensac, filla do conde Leutardo I de París e de Grimilda, e tivo polo menos dous fillos:
- Ermentruda de Orleáns (c. 830-869), esposa de Carlos II o Calvo.
- Guillerme de Orleáns, (?- 866), conde de Orleáns (834-866) decapitado por traizón.
Outros posíbeis fillos son:
- Enxeltrude, casada con Aubry, señor de Sens.
- Gebhard de Lahngau (finado despois de 879), pai de Udo de Neustria, Berengario I de Neustria e do abade Waldo.
Parentes
[editar | editar a fonte]| Xeroldo de Vintzgau | Emma | NN | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Carlomagno (emp) | Hildegarda | Hadrián de Orleáns | Waldrada | Guitburga | Guillerme I de Tolosa o Santo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odón de Orleans | Bernardo de Septimania | Gaucelmo | Heriberto | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
