Obras venecianas de defensa dos séculos XV ao XVII: Stato da Terra – Stato da Mar occidental

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Obras venecianas de defensa dos séculos XV ao XVII: Stato da Terra – Stato da Mar occidental
Cinta muraria di Palmanova.jpg
Venezianische Kolonien.png
A extensión da República de Venecia
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
PaísItalia Italia
LocalizaciónCroacia, Italia, Montenegro
TipoCultural
CriteriosIII, IV
Inscrición2017 (41ª Sesión)
Rexión da UNESCOEuropa e América do Norte
Identificador1533

Obras venecianas de defensa dos séculos XV ao XVII: Stato da Terra – Stato da Mar occidental é un Patrimonio da Humanidade da UNESCO composto por seis fortificacións abaluartadas construídas pola República de Venecia nos seus dominios continentais (Stato da Terra) e os seus Dominios do Mar (Stato da Mar).[1]

Co aumento da guerra con armas de fogo no Renacemento producíronse cambios significativos na estratexia militar e no deseño dos fortes. Un destes cambios foi o desenvolvemento dos bastións, ou fortificacións alla moderna, cunha fortaleza en forma de polígono con baluartes nas esquinas.[1] Estes deseños orixináronse na República de Venecia, pero pronto se estenderían por Europa e seguirían sendo o estándar para a defensa ata o século XIX.[2] En 2017, seis destas fortificacións en Italia, Croacia e Montenegro inscribíronse na lista do Patrimonio Mundial da UNESCO. Estes seis sitios proporcionan exemplos por excelencia do deseño deste forte, demostran a influencia de Venecia da época renacentista e dan testemuño dun gran avance na historia da guerra.[1]

Propiedades[editar | editar a fonte]

Os sitios que conforman o Patrimonio da Humanidade demostran a amplitude dos estilos arquitectónicos e das fortalezas empregadas polos venecianos. Construída no século XV, a cidade fortificada de Kotor é o sitio máis antigo, mostrando un período de transición entre o deseño tradicional da fortaleza e o deseño alla moderna.[2] No século XVI , as fortificacións en Bérgamo e a Fortaleza de San Nicolás construíronse, mostrando a adición dun sistema máis complexo e centralizado de bastións, murallas e fosos.[2] As defensas de Zadar, Peschiera del Garda e Palmanova foron rematadas no século XVII.

Sitio Imaxe Localización
Cidade fortificada de Bergamo BG MuraVenete 08.JPG ItaLombardía, Italia
45°42′12″N 9°39′49″L / 45.70333, -9.66361
Cidade fortificada de Peschiera del Garda Porta Verona1.jpg ItaVéneto, Italia
45°26′20″N 10°41′39″L / 45.43889, -10.69417
Cidade fortificada de Palmanova Cinta muraria di Palmanova.jpg ItaFriuli-Venezia Giulia, Italia
45°54′22″N 13°18′35″L / 45.90611, -13.30972
Sistema defensivo de Zadar Stadt Tor Porta terraferma, Zadar 3.JPG CroZadar County, Croacia
44°6′42″N 15°13′49″L / 44.11167, -15.23028
Forte de San Nicolás, Šibenik-Knin County St. Nicholas Fortress 0048.jpg CroŠibenik-Knin County, Croacia
43°43′17″N 15°51′17″L / 43.72139, -15.85472
Cidade fortificada de Kotor Mura di cattaro, 05.JPG MonConcello de Kotor, Montenegro
42°25′25″N 18°46′19″L / 42.42361, -18.77194

Notas[editar | editar a fonte]

Referencias
  1. 1,0 1,1 1,2 "Venetian Works of Defence between the 16th and 17th Centuries: Stato da Terra – Western Stato da Mar". UNESCO World Heritage Centre. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Consultado o 22 de maio de 2021. 
  2. 2,0 2,1 2,2 International Council on Monuments and Sites (ICOMOS) (27 de xaneiro de 2016). Advisory Body Evaluation (ICOMOS): The Venetian Works of Defence between 15th and 17th Centuries (Italy, Croatia, Montenegro): No 1533 (Informe). Consultado o 22 de maio de 2021. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]