O gozo das damas
| O gozo das damas | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||||
|
Título
Au Bonheur des Dames  | |||||||||
|
Instancia de
| |||||||||
|
Movemento
| |||||||||
|
Forma artística
| |||||||||
|
Xénero
| |||||||||
|
Lingua
| |||||||||
| Autoría | |||||||||
|
Autor/a
| |||||||||
|
Tradutor/a
| |||||||||
| Temática | |||||||||
|
Ambientado en
| |||||||||
|
Obra derivada
| |||||||||
| Publicación | |||||||||
|
Parte da serie
| |||||||||
|
Edicións
| |||||||||
| Datas | |||||||||
| |||||||||
| Cronoloxía | |||||||||
| |||||||||
| Localización | |||||||||
| |||||||||
| Identificadores | |||||||||
| |||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||
O gozo das damas[1] (en francés: Au Bonheur des Dames) é a a undécima novela do ciclo Les Rougon-Macquart, de Émile Zola. Foi serializada por vez primeira no xornal Gil Blas e publicada con forma de novela por Charpentier en 1883. O gozo das damas é unha secuela de Pot-Bouille. Como o seu predecesor, céntrase en Octave Mouret, que ó final da novela anterior casara con Caroline Hédouin, a dona dunha pequena tenda de seda.
Traducións
[editar | editar a fonte]- O gozo das damas (2015). Tradución directa ao galego de Celia Recarey. Irmás Cartoné.[1][2]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 O gozo das damas. Traducido por Celia Recarey (1ª ed.). Santiago de Compostela: Irmás Cartoné. 2016. ISBN 978-84-942570-7-0 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
- ↑ Irmás Cartoné (ed.). "O gozo das damas, por Irmás Cartoné". Arquivado dende o orixinal o 24 de febreiro de 2021. Consultado o 11 de abril de 2019.
