O Cuco de Velle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

{[Proxecto escolar}}

Claudio González Añel, máis coñecido como O Cuco de Velle, nado en 1916 na parroquia de Santa Marta de Velle (Ourense) e finado na mesma aldea en 1993, foi un taberneiro e músico galego de recoñecida sona.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O Cuco de Velle foi un músico popular de sona na comarca de Ourense.

Comezou a súa andaina, nos anos trinta e corenta do século XX, tocando o acordeón polas festas da provincia de Ourense, entre as cales podemos destacar as actuacións en Luintra, en Vilar de Barrio ou en Castro Caldelas. Tamén participou en determinadas agrupacións como foi a Coral de Ruada.

Aínda que, sen lugar a dúbidas, a fama lle chegaría como promotor e cantante dun grupo de música para festas coa Charanga do Cuco de Velle, que se reunía e actuaba na taberna A Palleira, rexentada polo propio Cuco de Velle.

Taberna "A Palleira"[editar | editar a fonte]

Esta Taberna estaba rexentada polo propio Cuco, quen recibía todos os domingos grandes masas de persoas que se achegaban a desfrutar dunha ración de polbo e unha cunca de viño <<de colleita propia>> como el mesmo dicía. Á vez que podían gozar dun espectáculo musical promovido polo Cuco e a súa charanga.

Achegas ao folclore galego[editar | editar a fonte]

O Cuco fixo unha grande achega ao folclore galego, xa que el e a súa charanga marcaron as diferenzas coas agrupacións tradicionais, como se recolle no libro La Rumba de Galicia

La introducción de la rumba en Galicia, así como la de otros géneros “exóticos” o“foráneos” para la tradición musical gallega, tales como la jota, la polka, el pasodoble, el vals, el corrido y el fandango, está estrechamente ligada a la creación, durante la primera mitad del siglo XX, de agrupaciones musicales llamadas “charangas” o “murgas”. Estas, a diferencia de las agrupaciones tradicionales gallegas como los conjuntos de pandeiretaso de gaita y percusión, incluyeron en el grupo típico otros instrumentos no tradicionales,como el clarinete, el saxofón, el acordeón y la guitarra, además de una amplia selección de instrumentos de percusión.

Un ejemplo característico de este tipo de agrupación musical es el de la “Charanga do Cuco de Velle”, la cual gozó de gran fama hasta el fallecimiento en 1993 de su fundador, Claudio González Añel, más conocido con el sobrenombre de Cuco deVelle. Este grupo estaba compuesto por una o más gaitas, clarinete, acordeón, guitarras,tamboril, bombo, pandeiretas y cuncha (conchas de vieira).[1]

Homenaxes[editar | editar a fonte]

Recibiu varias homenaxes, entre as que podemos salientar dúas: unha en vida do Cuco, no ano 1988; outra, xa unha vez finado, no ano 2005.

Na homenaxe do ano 1988 colocóuselle unha placa co nome del a unha rúa da aldea de Velle e no mesmo participaron numerosas autoridades e veciños da aldea.

Na homenaxe do ano 2005, que foi organizada pola Comisión de Festas da súa aldea natal, fíxose un certame coas Bandas de Músicas máis importantes da provincia, entre as que podemos destacar:

Discografía, coa Charanga do Cuco de Velle[editar | editar a fonte]

  • Na Palleira (1980, Dial Discos, producido por Suso Vaamonde).
  • San Saturniño
  • Boa saúde 1992
  • Rosiña
  • A Porcona
  • A La Habana
  • Mamita
  • San Benitiño
  • Mexunxe
  • Trullada da Vendima
  • O paraugas do Xosé (a máis destacada e coñecida de toda a súa obra).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

  • Ruidiaz, Armando Rodriguez. "La Rumba de Galicia" (en inglés).