Niels Kaj Jerne

Niels Kaj Jerne

Biografía
Nacemento	23 de decembro de 1911 Londres, Reino Unido
Morte	7 de outubro de 1994 (82 anos) Castillon-du-Gard, Francia
Educación	Universidade de Copenhague Universidade de Leiden Erasmus Universiteit Rotterdam
Actividade
Ocupación	immunólogo, médico, profesor universitario
Empregador	Universidade de Pittsburgh
Membro de	Academia francesa das ciencias (membro estranxeiro) (1981–) Royal Society (Membro da Royal Society) (1980–) Sociedade Filosófica Estadounidense (1979–) Academia Naciona de Ciencias dos Estados Unidos (asociado estranxeiro da Academia Nacional de Ciencias) (1975–) Academia das Artes e das Ciencias dos Estados Unidos Real Academia Danesa de Ciencias e Letras
Interesado en	Inmunoloxía
Premios
(1984)  Premio Nobel en Fisioloxía ou Medicina (1982)  Prêmio Paul Ehrlich e Ludwig Darmstaedter (pt) (1981)  honorary doctorate of the University of Basel (en) (1979)  honorary doctorate of the University of Copenhagen (en) (1978)  Prêmio Marcel Benoist (pt) (1978)  doutor honoris causa pola Universidade de Columbia (1970)  Premio Internacional Gairdner do Canadá  honorary doctorate of the Autonomous University of Madrid (en)  Membro da Royal Society
Descrito pola fonte	Medvik >>>:Jerne, Niels Kaj, 1911-1994,

Niels Kaj Jerne, membro da Real Sociedade (FRS) (nado o 23 de decembro de 1911 – finado o 7 de outubro de 1994) foi un inmunólogo danés. Compartiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina de 1984 con Georges J. F. Köhler e César Milstein "polas teorías sobre a especificidade no desenvolvemento e control do sistema inmune e o descubrimento do principio da produción de anticorpos monoclonais".

Jerne é coñecido por tres ideas significativas. Primeiro, en vez de que o corpo produza anticorpos en resposta a un antíxeno, Jerne postulou que o sistema inmunitario xa ten os anticorpos específicos que necesita para loitar contra os antíxenos. Segundo, sábese que o sistema inmunitario aprende a ser tolerante aos antíxenos do propio individuo e Jerne postulou que esta aprendizaxe ten lugar no timo. Terceiro, sábese que as células T e B se comunican unhas con outras.

A teoría da rede de Jerne propoñía que os sitios activos dos anticorpos son atraídos tanto por antíxenos específicos (idiotipos) coma por outros anticorpos que se unen ao mesmo sitio. Os anticorpos están en equilibrio, ata que un antíxeno altera o equilibrio, estimulando unha reacción inmune.

Vida e educación

Os seus devanceiros vivían na pequena illa danesa de Fanø desde había séculos, pero en 1910 os seus pais trasladáronse a Londres, onde naceu Jerne en 1911.

Durante a primeira guerra mundial, os seus pais trasladáronse aos Países Baixos e alí Jerne pasou a súa mocidade en Rotterdam. Despois de estudar física durante dous anos na Universidade de Leiden, Jerne traslaouse a Copenhague e cambiou os seus estudos ao campo da medicina. Graduouse na Universidade de Copenhagen cunha licenciatura en medicina en 1947. Catro anos despois, obtivo o doutoramento coa tese Un estudo de avidez baseado nas respostas cutáneas dos coellos a mesturas de toxina-antitoxina da difteria.

Investigacións

Desde 1943 a 1956 Jerne traballou como investigador no Instituto Nacional do Soro danés e durante ese tempo formulou unha teoría da formación de anticorpos. Dise que a Jerne ocorrénronselle as súas ideas científicas revolucionarias mentres estaba andando en bicicleta pola ponte Langebro de Copenhague de camiño ao traballo.

A teoría da formación de anticorpos significou para Jerne recibir recoñecemento internacional e en 1956 Jerne foi traballar na Organiación Mundial da Saúde en Xénova, onde foi xefe das Seccións de Estándares Biolóxicos e de Inmunoloxía. Seguiu nese posto seis anos ata que se trasladou aos Estados Unidos á Universidade de Pittsburgh en 1962 para traballar como profesor de Microbioloxía e catedrático do Departamento de Microboloxía por catro anos. Jerne continuou traballando na Organización Mundial da Saúde como membro do Panel Asesor de Expertos de Inmunoloxía desde 1962 en adiante.

En 1966 Jerne foi vivir a Europa e ocupou o posto de profesor de Terapia Experimental na Universidade Johann Wolfgang Goethe en Frankfurt. De 1966 a 1969 foi director do Instituto Paul-Ehrlich (Alemaña), tamén en Frankfurt. En 1969 Jerne cambiou de novo de traballo, esta vez foi a Basilea, Suíza, onde foi director do Instituto de Inmunoloxía de Basilea ata o seu retiro en 1980. Durante as décadas de 1970 e 1980, Jerne foi pioneiro no desenvolvemento da teoría da rede inmunitaria. Inicialmente, foi acollida con escepticismo entre os seus colegas; James Watson, por exemplo, díxolle a Jerne abertamente que a súa teoría "apestaba".

Vida familiar

Jerne casou tres veces. Tivo dous fillos, Ivar Jerne (nacido en 1936) e Donald Jerne (nacido de 1941), con Tjek Jerne, unha pintora. Despois, Jerne tivo un terceiro fillo, Andreeas Wettstein, con Gertrud Wettstein, en 1971.

Premios e honras

• Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina (1984)
• Premio Marcel Benoist (1978)
• Premio Paul Ehrlich e Ludwig Darmstaedter (1982)

Concedéronlle doutoramentos honorarios na

• Universidade de Chicago (1972)
• Universidade de Columbia (1978)
• Universidade de Copenhagen (1979)
• Universidade de Basilea (1981)
• Universidade Erasmus de Rotterdam (1983)

Foi elixido membro de varias institucións académicas:

• Membro honorario estranxeiro da Academia Americana de Artes e Ciencias (1967)
• Membro da Academia Real Danesa de Ciencias e Letras (1969)
• Membro honorario da Sociedade Escandinava de Inmunoloxía (1970)
• Asociado Estranxeiro da Academia de Ciencias dos Estados Unidos (1975)
• Membro estranxeiro da Sociedade Filosófica Americana (1979)
• Membro da Real Sociedade (FRS) en 1980
• Membro da Académie des Sciences francesa (1981)

Véxase tamén

Bibliografía

• Jerne, Niels K. (8 de decembro de 1984). "The Generative Grammar of the Immune System" (PDF). NobelPrize.org. Nobel Prize Outreach. Consultado o 23 de maio de 2025. 
• Jerne, N. K. (1955). "The Natural-Selection Theory of Antibody Formation" (PDF). Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 41 (11): 849–857. Bibcode:1955PNAS...41..849J. PMC 534292. PMID 16589759. doi:10.1073/pnas.41.11.849. 
• Jerne, N. K. (1974). "Towards a network theory of the immune system". Annales d'immunologie 125C (1–2): 373–389. PMID 4142565. 
• Hoffmann, G.W. (1994). "Niels Jerne, Immunologist 1911–1994". Vaccine Research. Mary Ann Liebert, Inc. pp. 173–174. Arquivado dende o orixinal o 6 de outubro de 2014. .
• Lefkovits, Ivan (1996). Portrait of the Immune System: Scientific Publications of Niels Kaj Jerne. World Scientific Series in 20th Century Biology 2. Singapore: World Scientific Publishing Co. ISBN 978-9810226145. doi:10.1142/3052. Consultado o 23 de maio de 2025. 

Ligazóns externas

• Niels K. Jerne en Nobelprize.org
• Lectura do Nobel de Niels K. Jerne, "A gramática xenerativa do sistema inmunitario"
• "Interviews with Nobel Prize winning scientists: Niels Jerne". BBC. 25 de abril de 1987. . Vídeo dunha entrevista con Lewis Wolpert. Duración 37 minutos.